De puritate conſcientie
exercere ⁊ tempꝰ ſuū vtiliter expendere. necnon qͥ nimis eſt ambitioſus appetendo exceſſiue honorē. talis qui appetit ſupra meritum ſue ſufficiētie nunqͣꝫ habꝫ qd̓ appetit. ſꝫquod peiꝰ eſt iuſto dei iudicio tāto magꝭ adima trahunt̉. qͣꝫto magis ſeipſos eleuauer̄t.⁊ ꝓcurauerūt ꝑ alios trahi ſurſum. Qui ergo hoc viciū vitare deſiderat ſtudeat ociuꝫeuitare. ac mētis ⁊ corꝑis ſuꝑare pigriciameoꝝqꝫ occaſiones p̄cidere. que ſunt amor qͥetis ⁊ immoderātia victus. ꝓpter has duascauſas peccata peſſima ſunt ꝑpetrata. Exhis occaſionaliter venit ira dei ſuper zodomam ⁊ gomorram. Idcirco ſancti pr̄es fugientes de ſeculo ad deſertū. cōtra illud vicium accidie que inficit ⁊ diſſipat omne bonum. ſtatim armis temperātie ⁊ occupationis ⁊ cōtinentie (ne ocioſitatē radicē omnismali inciderēt) ſe pͥncipaliter muniebāt.Peccatorum origo.Mniū vicioꝝ capitaliū vnū eſt iniotium. ſcꝫ ingratitudo. Duplex eſt eīradix. ſcilicꝫ timor male humilians.⁊ amor male inflāmans. Triplex fomentūeſt. cōcupiſcentia carnis ⁊ oculorū. ⁊ ſuꝑbiavite. Septiforme caput eſt. ſuperbia. ira. inuidia. accidia. auaricia. gula. luxuria. Interque ſunt qͥnqꝫ peccata ſpiritualia ⁊ duo carnalia. Cū tamē peccatū mortale nō ſit alid̓qͣꝫ receſſus a deo ꝑ ipſiꝰ ꝯtemptū in ſe vel inſuo p̄cepto. Cōtemptus autē dei fit ſuꝑbia.igit̉ neceſſe eſt vt omis peccati mortalis culpa ſumat initiū a ſuperbia. Quia ꝟo nulluſcōtemnit deū vel ſuū preceptū niſi quia aliquid ab ipſo timet ꝑdere aut vellet acqͥrereIdeo oportꝫ ꝙ ome actuale peccatū trahatoriginē ab hac duplici radice. aut amorꝭ auttimoris. Omnis autē timor habet ortū abamore. quia nullꝰ timet ꝑdere niſi qd̓ amat.ideo amor ⁊ timor ab eodem fouētur. Et qꝛamor inordinatꝰ eſt reſpectu boni temꝑalis⁊ illud eſt interius excellētia. et exterius pecunia. inferius laſciuia carnis Ideo tria ſūtfomenta viciorū capitaliū ⁊ actualiū. ad quedū aīma inordinate fert̉ om̄ia peccata actualia ordiūtur. Et quia hoc fit ſcd̓m ſeptiformem modū. ideo ſunt ſeptē peccata capitalia. ex quibus generatur vniuerſitas peccatorum.Peccatum in ſpiritumſanctumUamuis ome peccatū ſit contra deq Pum trinū ⁊ vnum. appropriat̉ tamen
aliquod peccatū in patrē. aliquod in filiunaliquod in ſpiritūſanctum. Peccatū autē inſpiritumſanctū eſt irremiſſibile in hoc ſeculo ⁊ in futuro. nō quia in hoc ſeculo nō poſſit remitti. ſed quia nō dimittit̉ niſi raro auvix in hoc ſeculo quantū ad culpam. et modicum in futuro quantū ad penā. Huiꝰ atem peccati ſunt ſex differētie. Inuidia fraterne gratie. Impugnatio veritatis agnitedeſperatio p̄ſumptio. obſtinatio finalis impenitētia. Primū eſt contra charitatem deiinquantū dolet ꝙ dominꝰ deꝰ eſt bonꝰ. quiex bonitate ſua dat gratiā. ⁊ etiā eſt contracharitatē ꝓximi. Secundū eſt contra veritatem fidei. que eſt fundamentū noſtre ſalutis. Tertiū eſt ꝯtra miſericordiā dei. qͥa credit ſe plus peccaſſe qͣꝫ deꝰ poſſit ꝑcere Quartum eſt ꝯtra iuſticiā dei. quia tm̄ p̄ſumit demiſericordiadei ꝙ credit ſe nō debere puneri de peccatis. ac ꝑ hoc ſe relaxat ad peccandum ⁊ penitere nō curat. Quintū eſt cōtragratiā pnīalem. que facit reſilire a peccatiscōmiſſis. Sextū eſt ꝯtra gr̄am penitētiaque facit p̄cauere a cōmittēdis. ẜm ꝙ ip̄nalis impenitētia d̓r ꝓpoſituꝫ nō penitenSic em̄ eſt ſpēs pctī in ſpm̄ſanctū. Scd̓maūt ꝙ dic̄ ꝯtinuationē pctī vſqꝫ in finem. ſiceſt ſequela omniū mortaliū. que in hac vitanō remittunt̉. ⁊ maxime omniū ſpēꝝ pctīſpūmſanctū. Et ſic om̄e pctm̄ initiū ſuma ſuꝑbia ⁊ finē habet a finali impenitētia. inqua qͥ deuenit punit̉ in gehēna. a qua finimpenitētia nullꝰ peccās mortalit̓ pōt librari niſi īterueniat gr̄a mediatoris xp̄i.Peccati deſcriptio.Um om̄e pctm̄ dicat receſſum votatꝭ a pͥmo pͥncipio. inqͣꝫtū ip̄a voAtas nata ē agi ab ip̄o ⁊ ẜm ip̄m ⁊pter ip̄m. iō om̄e pctm̄ ē inordinatio mētvl̓ volūtatꝭ circa quā nata ſūt eſſe ꝟtꝰ ⁊ vioPctm̄ igit̉ actuale ẜm Aug. eſt dictū velictū vl̓ ꝯcubitū ꝯͣ legē dei. Ul̓ eſt actual̓ inordinatio volūtatꝭ. Inordinatio āt iſta autētāta ꝙ ordinē extermīat iuſticie. ⁊ ſic d̓r peccatū mortale. qd̓ natū ē auferre vitā ab aīa.ſeꝑando ip̄aꝫ a d̓o ꝑ quē viuificat̉ aīa iuſtiaut ē tā modica ꝙ ordinē iſtū nō ꝑimitſꝫ alqͣntū ꝑturbat. ⁊ ſic d̓r veniale pctm̄. qꝛ d̓ ip̄ocito poſſumꝰ veniā obtīere ꝓ eo ꝙ ip̄ꝫ n̄ toblit gr̄aꝫ nec īcurrit̉ īimicitia d̓i Ordo āt iuſūtcie ē vt bonū et̓nū p̄ferat̉ tꝑali. ⁊ bonū hoēſtū vtili. ⁊ d̓i volūtas ꝓpͥe. ⁊ iudiciū rōis pſe