Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CLXVIv
Einzelbild herunterladen
 

De puritate conſcientie

exercere tempꝰ ſuū vtiliter expendere. necnon nimis eſt ambitioſus appetendo exceſſiue honorē. talis qui appetit ſupra meritum ſue ſufficiētie nunqͣꝫ habꝫ qd̓ appetit. ſꝫquod peiꝰ eſt iuſto dei iudicio tāto magꝭ adima trahunt̉. qͣꝫto magis ſeipſos eleuauer̄t. ꝓcurauerūt alios trahi ſurſum. Qui ergo hoc viciū vitare deſiderat ſtudeat ociuꝫeuitare. ac mētis corꝑis ſuꝑare pigriciameoꝝqꝫ occaſiones p̄cidere. que ſunt amoretis immoderātia victus. ꝓpter has duascauſas peccata peſſima ſunt ꝑpetrata. Exhis occaſionaliter venit ira dei ſuper zodomam gomorram. Idcirco ſancti pr̄es fugientes de ſeculo ad deſertū. cōtra illud vicium accidie que inficit diſſipat omne bonum. ſtatim armis temperātie occupationis cōtinentie (ne ocioſitatē radicē omnismali inciderēt) ſe pͥncipaliter muniebāt.Peccatorum origo.Mniū vicioꝝ capitaliū vnū eſt iniotium. ſcꝫ ingratitudo. Duplex eſtradix. ſcilicꝫ timor male humilians. amor male inflāmans. Triplex fomentūeſt. cōcupiſcentia carnis oculorū. ſuꝑbiavite. Septiforme caput eſt. ſuperbia. ira. inuidia. accidia. auaricia. gula. luxuria. Interque ſunt qͥnqꝫ peccata ſpiritualia duo carnalia. tamē peccatū mortale ſit alid̓qͣꝫ receſſus a deo ipſiꝰ ꝯtemptū in ſe vel inſuo p̄cepto. Cōtemptus autē dei fit ſuꝑbia.igit̉ neceſſe eſt vt omis peccati mortalis culpa ſumat initiū a ſuperbia. Quia ꝟo nulluſcōtemnit deū vel ſuū preceptū niſi quia aliquid ab ipſo timet ꝑdere aut vellet acqͥrereIdeo oportꝫ ome actuale peccatū trahatoriginē ab hac duplici radice. aut amorꝭ auttimoris. Omnis autē timor habet ortū abamore. quia nullꝰ timet ꝑdere niſi qd̓ amat.ideo amor timor ab eodem fouētur. Et qꝛamor inordinatꝰ eſt reſpectu boni temꝑalis illud eſt interius excellētia. et exterius pecunia. inferius laſciuia carnis Ideo tria ſūtfomenta viciorū capitaliū actualiū. ad que aīma inordinate fert̉ om̄ia peccata actualia ordiūtur. Et quia hoc fit ſcd̓m ſeptiformem modū. ideo ſunt ſeptē peccata capitalia. ex quibus generatur vniuerſitas peccatorum.Peccatum in ſpiritumſanctumUamuis ome peccatū ſit contra deq Pum trinū vnum. appropriat̉ tamen

aliquod peccatū in patrē. aliquod in filiunaliquod in ſpiritūſanctum. Peccatū autē inſpiritumſanctū eſt irremiſſibile in hoc ſeculo in futuro. quia in hoc ſeculo poſſit remitti. ſed quia dimittit̉ niſi raro auvix in hoc ſeculo quantū ad culpam. et modicum in futuro quantū ad penā. Huiꝰ atem peccati ſunt ſex differētie. Inuidia fraterne gratie. Impugnatio veritatis agnitedeſperatio p̄ſumptio. obſtinatio finalis impenitētia. Primū eſt contra charitatem deiinquantū dolet dominꝰ deꝰ eſt bonꝰ. quiex bonitate ſua dat gratiā. etiā eſt contracharitatē ꝓximi. Secundū eſt contra veritatem fidei. que eſt fundamentū noſtre ſalutis. Tertiū eſt ꝯtra miſericordiā dei. qͥa credit ſe plus peccaſſe qͣꝫ deꝰ poſſit ꝑcere Quartum eſt ꝯtra iuſticiā dei. quia tm̄ p̄ſumit demiſericordiadei credit ſe debere puneri de peccatis. ac hoc ſe relaxat ad peccandum penitere curat. Quintū eſt cōtragratiā pnīalem. que facit reſilire a peccatiscōmiſſis. Sextū eſt ꝯtra gr̄am penitētiaque facit p̄cauere a cōmittēdis. ẜm ip̄nalis impenitētia d̓r ꝓpoſituꝫ penitenSic em̄ eſt ſpēs pctī in ſpm̄ſanctū. Scd̓maūt dic̄ ꝯtinuationē pctī vſqꝫ in finem. ſiceſt ſequela omniū mortaliū. que in hac vita remittunt̉. maxime omniū ſpēꝝ pctīſpūmſanctū. Et ſic om̄e pctm̄ initiū ſuma ſuꝑbia finē habet a finali impenitētia. inqua deuenit punit̉ in gehēna. a qua finimpenitētia nullꝰ peccās mortalit̓ pōt librari niſi īterueniat gr̄a mediatoris xp̄i.Peccati deſcriptio.Um om̄e pctm̄ dicat receſſum votatꝭ a pͥmo pͥncipio. inqͣꝫtū ip̄a voAtas nata ē agi ab ip̄o ẜm ip̄mpter ip̄m. om̄e pctm̄ ē inordinatio mētvl̓ volūtatꝭ circa quā nata ſūt eſſe ꝟtꝰ vioPctm̄ igit̉ actuale ẜm Aug. eſt dictū velictū vl̓ ꝯcubitū ꝯͣ legē dei. Ul̓ eſt actual̓ inordinatio volūtatꝭ. Inordinatio āt iſta autētāta ordinē extermīat iuſticie. ſic d̓r peccatū mortale. qd̓ natū ē auferre vitā ab aīa.ſeꝑando ip̄aꝫ a d̓o quē viuificat̉ aīa iuſtiaut ē modica ordinē iſtū ꝑimitſꝫ alqͣntū ꝑturbat. ſic d̓r veniale pctm̄. qꝛ ip̄ocito poſſumꝰ veniā obtīere eo ip̄ꝫ toblit gr̄aꝫ nec īcurrit̉ īimicitia d̓i Ordo āt iuſūtcie ē vt bonū et̓nū p̄ferat̉ tꝑali. bonū hoēſtū vtili. d̓i volūtas ꝓpͥe. iudiciū rōis pſe