Fo.CCXVI

conſequit̉ virtꝰ humilitatis. que menteꝫ inhono cōfirmat ⁊ facit hominē cōtentari deom̄ibꝰ iudicijs ⁊ permiſſionibꝰ diuinis circa om̄es creaturas et ſe. Dū enim in veritate teip̄m agnoſcis. om̄ibꝰ cōpateris. nulluꝫodis. nulli inimicaris. plꝰ gaudes de paſſionibus ⁊ penis corꝑalibꝰ. qͣꝫ de ꝯſolationibus carnalibꝰ. quia te vides iſta meruiſſe eteſſe vtilia. hec aūt eſſe periculoſa. Sic gͦ omnia p̄ter peccatū diligas. nihil te preter deūafficiat. nihil te niſi culpa contriſtet. Et quoniam cognitio ⁊ accuſatio ſuijpſiꝰ acquirit̉per mētis mundiciā ⁊ ſolitudine ⁊ mentalioratione. neceſſe eſt quiſqͥs ad hanc puritatem ꝑuenire affectat. ſolitudinē velut matrēorationis ⁊ mūdicie amplectat̉. ⁊ ibi in lectione ⁊ ſui cordis ſcrutatiōe ſe quotidie ſic exerceat ſic ꝙ om̄i ocioſitate vitata. om̄iqꝫ humana verecūdia poſtpoſita ⁊ d̓ſpecta. ad veram ⁊ purā ⁊ integrā ⁊ plenā confeſſionemnūc ſe preparet ⁊ diſponat.Modus cognoſcēdi ſeipſumOſtremo qui vult ad ſui perfectā coM gnitionē cito ⁊ faciliter ꝑuenire. acperfecte pacē cōſcientie poſſidere. pͥmo cor ſuū ſpoliet om̄i amore ⁊ affectōe ſenſuali a quacūqꝫ ꝑſona ⁊ re temꝑali. ſic ꝙ inter deū ⁊ cor tuū nullū ſit mediū. ⁊ nihil diligas extra deū. nec p̄ter deū. ⁊ tūc talis affectio nō erit mediū impediēs ſed adiuuans⁊ cooperās. Secūdo exuat cor ſuū ab amore inordinato ad ſeip̄m. videlicet ꝙ non ſitfur ⁊ latro honoris ⁊ laudis. appetendo aliquid de his que debent̉ ſoli deo ſimpliciterNihil etiā terrenū appetat niſi ꝓ dei ſeruitō⁊ vtilitate aīme ſue vel ꝓximi. ⁊ ab neget propriam voluntatē. cupiat alienū velle potiuſqͣꝫ ſuū perficere. nec a volūtate dei ac eius ꝑmiſſione animꝰ ſuꝰ diſcordet. Tertio ad ſuecōſcientie ſtimulū frequēter ſe exerceat. memorando p̄terita delicta ſeip̄um arguendode negligētia. cōcupiſcentia. ⁊ nequicia. Denegligētia quidē ſe arguat ſi cor ſuū non bene cuſtodiuit. ſi tempꝰ inutiliter expendit. ſiopera ſua in finē debituꝫ non reduxit. Adhūc ſi fuit negligēs in oratione. in lectione ⁊boni operis executione. quoꝝ vnū non ſufficit ſine altero. Adhuc ſi fuit negligens adagendū penitentiā de cōmiſſis. ad reſiſtendum tēptationibꝰ a deo permiſſis. ad profi

ciendū in bonis ſibi impenſis. De concupiſcentia autē ſe reprehendat cogitādo ſi in ſeviuit aut vixit cōcupiſcentia ⁊ voluptas. appetendo dulcia. mollia. ⁊ cibaria ſapida. veſtimenta delicioſa. ⁊ oblectamenta luxurioſa. que om̄ia in primo motu ſunt fugienda.Item ſi viuit in ſe vel vixit cōcupiſcētia curioſitatis. appetēdo ſcire occulta dei aut creaturarum. videre pulcra. habere precioſa. etſimilia. que om̄ia ꝓcedunt ex auaricia. Iteꝫſi in ſe viuit aut vixit cōcupiſcentia vanitatꝭappetēdo humanū fauorem vel honorē. laudem ⁊ propriā gloriā. Hec ⁊ om̄ia que faciunt hominē vanū ſunt fugienda a quocūqꝫ⁊ maxime religioſo. qui debet ambulare inveritate coram deo ⁊ hominibꝰ in cunctꝭ bonis operibꝰ ſuis. ⁊ ordinare cor. verba. ⁊ opera in laudeꝫ dei ⁊ edificationē proximi ⁊ vtilitatem ſui. nihil extra deum vllatenus appetendo. De nequicia vero ſe arguat cōgitando ſi in ſe viuit aut vixit iracundia inverbo vel animo. in exteriori ſigno. et ſi aliquem ad iracundiā prouocauit. Hoc autēvicium non poteſt corrigi niſi per ſpiritumveritatis. vt ſcilicet homo ꝯſideret quid meruit per peccatū mortale. ac per hoc bonitatem dei attendat ⁊ patientiā que ipſum ſuſtinuit vſqꝫ nunc. Nec adhuc eum damnare vult cum iuſte poſſit ac poterit quotiensmortaliter peccauerit. Cum ergo veritas īgreditur animā ⁊ ibi permanet. omne cor īpatiens ⁊ furioſum efficit̉ humile ⁊ manſuetum. ⁊ omne cor durū ⁊ impiū efficitur piuꝫ⁊ compaſſiuū. Hec autem virtus ingredit̉ſolummodo in cor mundatū. Item cogitet ſi in ſe viuit aut vixit nequicia inuidie. q̄de bono alterius cōtriſtatur. et de malo iocundatur. quod viciuꝫ directe contradicitſpirituiſancto. et ideo ex inuidia oritur peccatum in ſpiritūſanctum. quod dicit̉ inuidentia fraterne gratie. contra quod ſcriptūeſt in Mattheo. An oculus tuus nequameſt quia ego bonus ſum. Et ideo hoc peccatum non remittitur in hoc ſeculo nec in futuro. Item cogitet ſi in eo eſt vel fuit nequicia accidie. que conſurgit ex tedio boni.aut ex ocioſitate nimia aut ex timore vel dolore alicuius mali. Et ex hoc oriuntur peſſima. videlicet ſuſpitiones maligne. cogitationes blaſpheme. diffidentia de deo. et finalis deſperatō Ad hāc ſepiſſime deueniūtinſolertie dediti. ⁊ qui ſe negligunt in bonis

A 4