De puritate conſcientie
ſerotina cogente aut alia ineuitabili cauſanon poſſunt ab inuicē diſcedere. ⁊ tunc inuiti ⁊ triſtes diſcedūt. Hec autē triſticia eſt certiſſimū indiciū ꝙ carnis vinculo ſunt alligati. ⁊ ꝑ hoc viſitationes ⁊ cōſolationes diuine a carnalibꝰ ⁊ dyabolicis diſcernunt̉. Deniqꝫ qͣꝫuis ſe multis exponāt periculis ⁊ ml̓ta mala incurrāt dum eorū obtenebratꝭ cōſcientijs iudicāt quedam ſibi tanqͣꝫ ſpiritualibus eſſe licita que fieri nequeūt abſqꝫ periculo ⁊ peccato. putaui tamē melius eſſe nōmulta de hoc calamo exarare. Hec tamentacere non valeo quin aliqualiter referam.maxime quia nō longe a temporibꝰ iſtis ſimilia contigerūt. Tandē ſpirituales p̄dictꝭquādoqꝫ ſe deduci permittūt vt ſe inuicemfamiliariter tangāt ſub ſpecie charitatis reſerantes ſibiinuicē immēſum cordis amorem. quod impudēter charitateꝫ appellant.Sed in hac reſeratiōe amoris eſt ſummuꝫpericuluꝫ. qꝛ ex hͦ fabricant̉ ſagitte q̄ mēteseoꝝ vulnerāt mortaliter ac venenāt. Et qd̓ſuper om̄ia videtur mihi horrendū. deo. angelis. hominibꝰ. ⁊ demonibꝰ. fuerūt iam alique ſpūales nomine. ſpiritu luxurioſo imbute. que in excuſationē ſue libidinis p̄ſumpſerūt dicere ſe habuiſſe in illis actibus impudicis magna ſentimēta de deo. quod nihil aliud iudico niſi quoddā incitamentū ⁊inductiuū ad ſimilia ſecurius intrandum ⁊peiora ꝑpetrandū. Dic mihi qui talibꝰ credis ⁊ adheres. ſi iſti ſunt vere ſpirituales vtaſſeris. quid aliud loqui aut facere deberētniſi qd̓ a ſpirituſancto ꝓcedere poteſt vel ꝓcedit. Ab illo autē nihil ꝓcedit noxiū ſed ſolum qd̓ eſt vtile ⁊ honeſtū. Quid em̄ ad ſpiritumſanctū de talibꝰ oſculis aut qualē honorem indeꝯſequit̉ deus. ⁊ que vtilitas autque neceſſitas tibi ad ſalutē vl̓ alteri. vt hoſtactus facias vel paciarꝭ. Que cōuentio ſpiritus ad libidinē carnis. Que igitur p̄ſumptio tua vt hāc contumeliā inferas ſpirituiſancto. ſcꝫ attribuēdo ſibi tue impudicicie fetorem quē vix demones patiunt̉. Que inqͣꝫtemeritas tua mulier hypocrita a facie deiproiecta. vt dicas delectationē carnis libidinoſam eſſe gratiā ⁊ cōſolationē diuinam.Recede ergo fera peſſima de finibꝰ meis. qꝛdemones nequeūt tuā p̄ſentiam ſuſtinere.Hec itaqꝫ fratres chariſſimi nō incongruehuic operi ſūt inſerta. vt ſciat vnuſquiſqꝫ ꝙhec venenoſa affectio ſub colore ſpiritus ac
quiſita ſumme impedit puritatē ꝯfeſſionis⁊ cordis mundiciā vt ſic hanc fugiat tanqͣꝫvicioſam rubiginē. que vix poteſt abolerid̓mēte ſi alicui fuerit applicata. precipue quiatales perſone qͣꝫdiu ſunt hac ſagitta percuſſe. quaſi nunqͣꝫ pure ⁊ integre cōfitent̉. eo qipſum morbū deſpicabilē in perſona ſpirituali verecūdant̉ totiens detegere plene etintegre cōfeſſori. quia verent̉ exprimerequas circūſtantias tali affectioni annexquas vel tacēt vel imꝑfecte exprimūt. vttes verbis operientibꝰ dictū morbū. ſic̄ ſuntoccupatio mētis quaſi cōtinua circa ꝑſonādilectam ⁊ in oratiōe ⁊ cunctis actibus ſui⁊ imaginatiōes turpes de ipſa. vana cōplacentia cordis. ⁊ in memoria ⁊ aſpectu mentali ipſius. ⁊ negligētia in euitando eius p̄ſentiam ⁊ colloquiū ⁊ alia que experiūt̉ ipſipropterea ſepe mutāt confeſſorē. aut velmutare ſi poſſent. Sicqꝫ triſtes ſunt ⁊ addioſi frequēter tam ratiōe affectōnis flucantis in mēte qͣꝫ ratiōe confeſſionis imperfecte. de qua ip̄i met non cōtentant̉. ſed qd̓peiꝰ eſt. cū ipſi deberēt querere medicos ſpirituales cautos ⁊ peritos ac exꝑtos quiſcirent illā egritudinē ⁊ cauſas eius agnoſcer⁊ congruū remediū adhibere. non ſolū nonfaciūt ſed potiꝰ ſi ſemel ad aliquem talē peruenerint. ip̄m extūc fugiunt. nec reuertiad ipſum. Querūt ergo cōfeſſores ydio⁊ ſimplices qui nec morbū ītelligūt nec cauſas eius agnoſcunt. ⁊ ideo nec ſciunt cōgruam adhibere medelā. Tantū de hac materia dixiſſe ſufficiat. vt per hoc cōfitētes animent̉ per viā puram ⁊ immaculatā incedre. ⁊ fugere periculoſam peſtē familiaritatmulierum ſpiritualiū. que nō melius qͣꝫ fugiendo vitat̉. Satis em̄ poſſet quis hac ſegitta percuſſus. ſe ieiunijs. vigilijs. ac diſciplinis affligere ⁊ orare. ꝙ ſi non fugiat ꝑſonam. ⁊ omnē occaſionē deſpiciat. nunqͣꝫ curabitur ab illo morbo. ſed magꝭ augebit̉ illud vulnus. Propter qd̓ ſequamur cōſiliuꝫbeati Hieronymi dicentis. Feminā qvides bene cōuerſantē. mente dilige n̄quentia corꝑali. quia initiū libidinis eſt inviſitatione mulierū. ⁊ mundꝰ cum mulieribus nō melius vincit̉ qͣꝫ fugiendo quiaceteris vicijs ⁊ morbis quis poſſit reſiſtehuic tamen nō poteſt niſi per fugā. Et alibiSi mulier potuit vincere eum qui iaꝫ eratin paradiſo. non eſt mirum ſi eos impeapt