Fo.CLXIIII
enim ſufficit generaliter dicere culpā de moribꝰ. ſed debes dicere ſic. Dū eſſem in eccl̓iavel oratiōe vel miſſa vel ſermōe cogitaui talem actū turpē. aut habui memoria alicuiꝰꝑſone in cuiꝰ aſpectu iā habui vanā cōplacēriam aut inordinatū amorē. aut aſpexi in eccleſia talē ꝑſonā cū complacētia impudica.cuiꝰ cauſa habui motꝰ carnis impudicos totiens ⁊ ꝑ tantā morā. Et ſi dixiſti illi ꝑſonetibi gratioſe. aliqua ꝟ̓ba ꝓlixe. aut feciſti alquod ſeruitiū malicioſe vt ſcꝫ haberes complacentiā libidinoſam ⁊ motꝰ carnales permaiorē morā. totū cōfiteri debes. niſi de ip̄ius p̄ſentia delectatōꝫ nō habuiſſes.De periculo familiaritatis dn̄aꝝqHagnoſcāt affectiōes ſuas vicioſas. ⁊Uoniam multi vident̉ negligere vtꝑcōſequēs nō curant cōfiteri. cū tamen diligēter ſint ꝑſcrutāde ⁊ cū vicijs orientibꝰ ex ip̄is exprimēde. iō p̄termittere nō ītendo. Quia multi afficiūt̉ nimis ad ſeip̄osquidā ad alias perſonas. quidā ad honoreiquidā ad diuitias temꝑales. Et qꝛ hec ſūtſicut murꝰ inter deū ⁊ animā. ideo nullꝰ hominū habēs aliqͥd de p̄dictis poteſt in viadei ꝓficere. nec habere purā orationē. ⁊ maxime quādo eſt carnalis affectio ad ꝑſonaꝫEt de hac intēdo modo loqui. Nā talis affectio ml̓tos ſpūales ſub ſpecie amicicie ſpiritualis a ſtatu orōnis impedit ⁊ impediuitHec eſt inquietudo mētis peſtifera. oratiōꝫmētis ⁊ oris inficiēs ⁊ diſpergēs. ⁊ affectuscōtrarios oratiōi in mēte generat ⁊ exercet.Nā ſicut oratio pura mentē purificat ⁊ illuminat. letificat. fortificat ⁊ impīguat. ſic carnalis affectio ⁊ immūda mentē inficit ⁊ obſcurat. cōtriſtat. debilitat. ⁊ deſiccat. ⁊ corpꝰeiuſdē maledictiōibꝰ implicat̉. Et quoniaꝫſpūalibꝰ loquor (ꝓpter quos illa ſcribo) nouerit ipſi ꝙ licet carnalis affectio ſit omibꝰpericuloſa ⁊ dānoſa. ip̄is tamē magis eſt ꝑnicioſa. maxime quādo cōuerſant̉ cū ꝑſonaque ſpūalis videt̉. Nā qͣꝫuis hoꝝ principiūvideat̉ eſſe purū. frequēs tamē familiaritasdomeſticū eſt periculū. delectabile detrimētum ⁊ malū occultū. bono colore depictuꝫ.Que quidē familiaritas qͣꝫto plus creſcit.tato plꝰ infirmat̉ principale motiuū. ⁊ vtriuſqꝫ puritas maculat̉. nō tamē de hoc ſtatiꝫperpēdunt. qꝛ ſagittariꝰ ille a principio nonmittit ſagittas venenatas. ſꝫ ſoluꝫ aliqualiter vulnerātes ⁊ amorē augmētantes. Ad
tantū vero in breui deueniūt vt iā nō velutangelos ſicut inceperāt ſe inuicē alloquantur ⁊ videāt. ſed tanqͣꝫ carne veſtitos ſe mutuo intueant̉. ⁊ ſauciāt mētes quibuſdā cōmendatiōibꝰ ac verbis blanditorijs ⁊ adulatorijs que vident̉ ex pͥma deuotiōe ꝓcedere. Exinde vnꝰ incipit alteriꝰ appetere p̄ſentiam corꝑalem. qꝛ forma vel ſpecies corporū in vtriuſqꝫ mēte cōcepta īcitat eos ad volendū p̄ſentiā corꝑalē quaſi inſit eis preſentia mētalis. ſicqꝫ ſpūalis deuotio paulatimcōuertit̉ in corꝑalē ⁊ carnalē. ⁊ ſic ipſoꝝ mentes que ſolebāt in oratōe cū deo abſqꝫ intermedio loqui. nūc inter ſe ⁊ deū alter alteriuſponit corꝑalē effigiē quam velāt ⁊ obtenebrāt ponētes ſibijpſis faciē dei cū facie creature. Et nō minꝰ horrendū eſt cū hij ꝓpriūerrorē ꝑcipere ⁊ emēdare deberēt. potiꝰ ī nutrimentū erroris totū illud iudicāt ex maxima charitate ꝓcedere. cuiꝰ merito puto ⁊ ſibi inuicē mētientes referūt ꝙ in oratōe vnꝰalteri p̄ſentat̉ quo oratio reddat̉ delectabilis. ac ſi ꝓ ſe inuicē orare cogant̉ gratia ⁊ virtute diuina. ac ꝑ hoc ꝯſolationē ſimpliciterſenſualē quā habēt in illa p̄ſentatiōe de ſeipſis facta in oratiōe p̄dicta eſtimāt et affirmant ac aſſerūt eſſe ſpūalem gratiā ⁊ diuinam. Quales aūt illuſiones recipiāt a ſagitacio ſupradicto. ſpēaliter mulieres. que citius fidē adhibēt illuſioni mētali eſſꝫ horribile ⁊ quaſi impoſſibile declarare. Sentiunt nāqꝫ in oratiōe p̄dicta ⁊ p̄ſentatiōe mētali calorē quendā ignitū a ſagittario illo iactatum. quē credūt ⁊ dicūt eſſe ignem charitatis a ſpirituſancto īmiſſum volentē coniungere ſpiritū vniꝰ ſpiritui alteriꝰ vinculocharitatis. cū tamē ſit ignis libidinoſi amoris. ꝓut frequētia exēpla manifeſtāt. ⁊ indedeliberāt ſe tanqͣꝫ ſpūaliter vnitos poſſe ſecurius ꝓlixius ⁊ ſepiꝰ ſimul loqui atqꝫ ī hoctempꝰ non ꝑdere ſed lucrari. ꝓinde modosmirabiles ⁊ inſolitos ⁊ cautelas adinueniunt quibꝰ ꝓcurāt ſimul colloqui. ⁊ frequenter allegātes vnꝰ alteri cauſas vtilitate ⁊ neceſſitate depictas. cū tamē in veritate nihil̓aliud ſit cauſa niſi onꝰ cui ratio ſuccumbit.Sic itaqꝫ carnali cōcupiſcētia excecati tempus qd̓ olim in oratiōe cōſueuerāt expendere ac ſpūaliter occupare. nūc in huiuſmodifamiliaritatibꝰ ⁊ colloquijs ꝑdunt. ⁊ ſic (qd̓dolendū eſt) allocutiōes diuinas ꝓ carnalibus cōmutantes. Ammodo igit̉ (niſi mora