De tribus ternariis pctōrū infamibus
ſicut on̄dit Augꝰ. di. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ſic eſt vtpena ſibi ſit oīs inordinatꝰ animꝰ. Et ideovalde miſerabile eſt ꝙ hō aīam ſuā ponat īloco immūdo in hoc terrenitatꝭ ceno. Ibiem̄ ponis animā tuā vbi ponis amorē tuūAmor em̄ applicat amantē cū amato. ⁊ id̓oanīa terrenis applicata maculat̉ ⁊ inficitur.Ozee. ix. Facti ſunt abhomīales ſicut ea q̄dilexerūt. Scd̓o rōne ꝯſortij. Naꝫ ꝓptermalū ꝯſortiū inducit̉ ad peccandū. quia qͥtangit picē inquinabit̉ ⁊c̄. Et Psͣ. Cuꝫ ſancto ſctūs eris. Et anīa ꝯſortium hꝫ ad carnē. ideo frequēter pctm̄ incurrit. Huiꝰ exemplū videmꝰ in mari. Nā aqua marꝭ in ꝓfundo vbi a terra elongat̉ habꝫ dulcedinē.ſed ſuꝑius vbi ei admiſcet̉ vapor terreſtrisa ſole cōbuſtus ꝯtrahit amaritudinē. Sicaīa ꝓpter ꝯſortiū ad terrā ꝯtrahit pctm̄ qd̓eſt amariſſimū. Hiere. ij. Uide qͣꝫ malum ⁊amarū eſt te dereliqͥſſe dn̄m deuꝫ tuum ⁊c̄.Sicut em̄ ex ꝯiūctiōe ad deū cauſat̉ ſumma delectatio ⁊ dulcedo. ita ex ſeparationeſūma amaritudo. Tanto aūt qͥs a diuinoꝯſortio auertit̉ qͣnto inferiꝰ delectat̉. vt dicit Grego. Tercio rōne iudicij. Aīa em̄in oꝑando quodā vtit̉ ſilogiſmo. Nā rō ſiperior ꝓponit om̄e malū vitāduꝫ. Inferiorſubiungit. fornicatio eſt malū. ſenſualitasadiūgit. Accedere ad hāc ē delectabile. Siergo volūtas ſit fortꝭ ⁊ aſpiciat ad hͦ ꝙ fornicatio ſit malū. eliget nō peccare. Si autēreſpiciat inferiꝰ ad hͦ qd̓ ē delectabile eligetforīcari. ⁊ ſic īcurret pctm̄. qꝛ d̓ agēdꝭ maleiudicat. Un̄ ita facit caro aīe ſic̄ quedā herba poſita in igne q̄ trabes domꝰ fecerit apparere ſerpētes. Caro em̄ ꝯtinuo fumansita obumbrat aſpectū intellectꝰ vt illud qd̓eſt amarū faciat videri dulce ⁊ bonum malum ⁊c̄. Quarto rōne oppoſiti. qͥa q̄libetres hꝫ diuerſas ꝯditiōes. ⁊ ẜm vnā eſt appetenda ⁊ ẜm aliā eſt fugienda. ſic̄ ptꝫ in pulchritudīe. Pulchritudo em̄ p̄t appeti inqͣntū eſt quedā reſultatio diuini decorꝭ. et ẜmhͦ bonū ē reſpicere pulchꝝ. Et ẜm hūc modū loqͥtur psͣ. Delectaſti me dn̄e in facturatua. Sed qͥa aſpectꝰ pulchri incitat ad concupiſcentiā. iō aſpicere pulchꝝ eſt malum.Prouer. vlti. Fallax gr̄a ⁊ vana eſt pulchritudo. Sic gͦ res q̄ ſenſui obijcit̉ ꝓpt̓ diuerſas ꝯditiōes ducit hoīem in errorē dū vnāꝯſiderat. ⁊ aliā negligit. Sic̄ pꝫ de medicoqͥ iudicat aliqͥd eſſe expediens vni egro ꝯſi
derata vna eiꝰ infirmitate. qd̓ tn̄ nō eſt ſibiexpediens ſimplicit̓ ꝓpter aliā egritudineꝫquā nō ꝯſiderat. q̄ ex curatiōe alterius augmnentat̉. Exēplū hoꝝ videmꝰ in piſcibꝰ qͥvidētes eſcā ⁊ nō aduertētes hamū ſubealatentē. volentes caꝑe eſcā capiunt̉ ab hamo. Sil̓r aues videntes ꝟgulas et nō aduertentes viſcū. dū in virgul̓ reſident capiunt̉ a viſco. Hoc etiā ptꝫ in his qͥ ꝓpināt venenū. hō em̄ ꝯſiderans poculū ⁊ nō attendens venenū bibens poculū a veneno occiditur. Sic pctōr ꝯſiderās rē delectabilemapparentē. ⁊ nō attēdēs amaritudinē latetem incidit in pctm̄. Et huiꝰ ſignū eſt. qꝛdicit ſapiens. Praui replent̉ penitudīe. qͥadū ſentiunt amaritudinē penitēt. qꝛ cōſcīeoꝝ remurmurāt de pctō. Sic gͦ ptꝫ ꝙ pecatū pōt eſſe in hoībꝰ ⁊ nō in alijs ſenſibilibus.Ueritur qͣre pctm̄ nō vitat̉ niſi prius cognoſcat̉. Ad qd̓ dicendum ꝙpctm̄ cognoſcit̉ triplicit̓. Prīo exoꝑe. qꝛ ſicut dicit Augꝰ ꝯtra fauſtū. Pctm̄eſt dictū vel factū vl̓ ꝯcupitū ꝯtra legē deiIn dicto pctm̄ eſt. qꝛ cū locutio inuēta ſitad expͥmendū ꝯceptū cordis vl̓ ꝯceptionē.qn̄cūqꝫ qͥs loquit̉ qd̓ in corde nō hꝫ diſcordat a lege eterna. q̄ eſt regl̓a hūanoꝝ actuiIō p̄cipit̉ Leuit̓. xix. Non ꝑiurabis. In qͦꝓhibet̉ mendaciū. Itē ꝯſiſtit in facto. Cuirō eſt. qꝛ cū manꝰ ſit mīſtra rōis. vt dic̄ ſapiens. Cōceptiōes em̄ rōis ꝑ manꝰ explicantur. qn̄cūqꝫ manuale opuſ diſcordat a legediuīa. q̄ dicit. Nō occides. Nō furaberis.pctm̄ incurrit̉. Itē ꝯſiſtit in deſiderio ⁊cupiſcētia Cōcupiſcētia em̄ p̄ter rōis relā eſt pctm̄. qꝛ qͥlibꝫ dꝫ eſſe ꝯtentꝰ ſuis teminis. ⁊ iō hͦ ꝓhibetur lege dīna. q̄ dic̄. Nōꝯcupiſces rē ꝓximi tui. Scd̓o cognoſcitur ex fine. Et iō dicit Aug. in li. de libe. ar̄bitrio. ꝙ pctm̄ nihil aliud eſt qͣꝫ neglectꝭ regulis eternis. tꝑalia ſectari. Et in li. lxxxiij.q̄ſtionū dicit. ꝙ oīs hūana ꝑuerſitas eſt vtifruendis ⁊ frui vtendis. Et ratio huius ē.qͥa cuꝫ om̄is res ordinetur ad finē debitiqn̄ a fine deuiat incurrit pctm̄. ſic̄ ptꝫ ī opribꝰ nature. Hō em̄ generās intēdit generare ſibi ſil̓e ẜꝫ oīm mēbroꝝ ꝓportionē. On̄ꝟo ꝯceptū generatur cū duobꝰ capitibꝰ velduobꝰ digitis d̓r eſſe pctm̄ nature. qꝛ deuiat a debito fine Et ẜm hunc modū cum hoſit ordīatꝰ tāqͣꝫ ad debitū finē ad diligēdi