De tribus ternarijs pctōrū infamibus

Unc aūt videndū eſt quid ſit originale pctm̄. Circa qd̓ ſcienduꝫ ꝙ ſic̄quilibet artifex opus ſuū ordinat ⁊diſponit. vt poſſit conſequi debitū finem.ita deus hoīem ordinauit vt poſſit ꝑuenire ad vltimū finem. Cū igit̉ finis hūane nature om̄is nature facultatē excedat. nō poterat homo ad predictū finē ꝑuenire. ⁊ id̓odeus addidit humane nature donū iuſticie naturalis. que quidē iuſticia in hoc cōſiſtebat. ꝙ qͣꝫdiu fuit anīa deo ſubiecta. ipſianīe ſubijciebant̉ om̄s vires corꝑis. ⁊ ip̄mcorpus. ita ꝙ nullus motus poterat eſſe incorpore ſine imperio rōnis. Un̄ in elementis ex quibꝰ corpus cōponit̉ nō fuiſſet aliqua pugna. nec in humoribꝰ aliqua diſcraſia. ſi anīa deo ꝑfecte ſubiecta fuiſſet. In viribꝰ etiā corꝑis ⁊ anīe nō fuiſſet motus contra imperiū ratiōis. qꝛ nec ꝯcupiſcentia tetendiſſet effrenate in delectabile p̄ter regulas ratiōis. potentias anīe et vires corporis regulantes quātū ad obiecta ⁊ actꝰ earū. Et ideo ſtatim amoto primo ordīe. etiāſecūdus ordo eſt rōnabiliter mutatꝰ. quiaqͣꝫcito anima fuit inobediēs deo. ⁊ corpusfuit inobediens anīe. De qua inobediētiadicit̉ ad Roma. vij. Uideo aliā legē in mēbris meis repugnantē legi mentis mee ⁊c̄.Illud ergo qd̓ hunc ordīeꝫ priuat diciturpctm̄ originale. id eſt pͥuatio originalis iuſticie. Qd̓ tali patet exemplo. Corpꝰ in ſtatu innocentie erat ſicut equus infrenatusqui ducit̉ ẜm voluntatē ſeſſoris. ſed poſtqͣꝫfrenuꝫ deponit̉ inordinate mouet̉. Ita em̄deus in pͥmo ſtatu infrenabat corpꝰ quodmoueri nō poterat. niſi ẜm regimen rōnisſed poſtqͣꝫ homo peccauit. deꝰ frenū depoſuit ⁊ ſubtraxit. ⁊ ſic effrenate effert̉ contraimperiū rōnis. Hoc eſt qd̓ dicit̉ ad Gal̓. v.Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū. Ex iſtopeccato multi defectꝰ ſunt in homine. ſicutex graui infirmitate corꝑali relinquunt̉ reliquie infirmitatꝭ preterite. ſcꝫ debilitas inoꝑando. alteratio guſtus in appetendo. viſus in reſpiciendo. greſſus in ambulando.Sic ex originali pctō quedā reliquie relinquunt̉. que vulnera appellāt̉. Qd̓ ſic patet.Ꝙͣdiu fuit anīa deo ſubiecta. nihil inordinatū contingebat in carne nec in viribꝰ anme. Nā deſideriū ordinate ferebat̉ in ſuuꝫdelectabile. ⁊ animꝰ in aggreſſibile. ⁊ intellectus in intelligibile. ⁊ volūtas in appetibi

le. Exquo aūt anīa receſſit a dei imꝑio. ſtatim inordinatio ⁊ ꝯtradictio in oībꝰ acceſſit. Et ſic deſideriū vulneratū ꝯcupiſcētia.animū diſcraſia. intellectū ignorātia. volūtatem malicia habuit. Sunt gͦ iſta qͣttuvulnera ex pͥmo peccato inflicta Quoꝝmū ſcꝫ ꝯcupiſcentia eſt qͣſi vulnꝰ inſanabile. vnde miro modo inimicat̉ anime. iō aſſimilatur cuidā anīali quod vocat̉ hydrus.qd̓ mirabiliter inimicat̉ cocodrillo Cū em̄ſit animal venenoſum inuoluit ſe in herbaquā cōcodrillus deglutiens ex veneno moritur. ⁊ hydrus de ventre eius exit illeſus.ſic ꝯcupiſcentia inuoluit ſe delectationibꝰ.⁊ homo deglutiens mūdi delectabilia. deglutit ꝯcupiſcentiā. qua anīa venenat̉ ⁊ priuatur vita gr̄e. Hec eſt ergo plaga inſanabilis. que quāto magis deguſtat̉. tāto magis deguſtans ſamelicꝰ reddit̉ vel efficiturEt ideo dicit̉ in Prouer. ⁊ habet̉. vij. ethi.Quid oportet bibere eū quē aqua ſuffocatQuaſi diceret. Sicut aqua ſuffocat nōſtiat. ita ꝯcupiſcētie deditū nihil eſt qd̓ ſaet. Hec eſt plaga que om̄e bonum eradicatſpūale. ideo dixit Daniel ſeni qͥ ī ꝯcupiſcentiā ſuſanne exarſerat. Concupiſcentia ſubuertit cor tuū. A corde ſiquidē ꝓcedunt ſenſus ⁊ motꝰ ⁊ corꝑales actus. Vnde deſtructo corde omīa illa deſtruunt̉. Et ſic concupiſcentia cū cor ſubuertit omnia alia bonaꝯſumit. Secunda plaga eſt ignorātiavulnerat intellectū. Pſal. Lumen oculorūmeoꝝ. ⁊ ip̄m nō eſt mecū. Sed amiſſo viſuamittitur om̄e gaudiū. ẜꝫ illud Thobie. v.Quale gaudiū mihi erit qui in tenebris ſedeo. et lumen celi non video. Et hoc ideo.Quia dulce lumen ⁊ delectabile eſt oculisvidere ſoleꝫ. Et ratio huiꝰ eſt. quia vt dicitſapiens. inter oēs ſenſus viſus eſt diligibilior. Sed ſi hͦ eſt de viſu corꝑali. multo magis de viſu ſpirituali. Hec ergo plaga exp̄mo peccato eſt. qꝛ om̄es inuoluimur tenebris vt dicit̉ in Iob. Tercia plaga ē paſſionis vel impotentie diſcraſia. que poteſtdici infirmitas in anīa ad ſimilitudinē infirmitatis corꝑalis. Dicit̉ autē corpꝰ infirmum quādo debilitat̉ vel in executione ꝓprie oꝑationis. vl̓ impedit̉ ꝓpter aliqua inordinationē partiū corporis. ita humores⁊ membra nō ſubdunt̉ virtuti regitiue corporis. ſicut oculus dicit̉ infirmus quandonō poteſt clare videre. ſic infirmitas anime