Tertia pars centiloquij
aūt in charitate p̄ ceterꝭ virtutibꝰ ꝑfectio etdignitas ſpēalis. Nā cū ſit forma virtutuꝫnō poteſt eſſe informis triplici rōe. Una exꝑte obiecti. Idē em̄ habet ꝓ obiecto ⁊ ꝓ fineInſeꝑabilis em̄ eſt a fine ratōe cuiꝰ eſt ꝑfectio quantū ad meritū in virtute. Alia ex ꝑte ſubiecti. Ip̄a em̄ eſt regula rectificās voluntatē. qua rectificata tota aīa recte viuit.Tertia eſt ex ꝑte cauſe. habet em̄ ſil̓itudinēcū ſpūſancto a quo eſt. qͥ etiā charitas d̓r ſiue amor. a qͦ inſeꝑabilis eſt. ⁊ ideo eſſe informis om̄ino nō poteſt. Quattuor aūt ſūtex charitate diligēda ẜm Auguſtinū. Unūqd̓ eſt ſupra nos .ſ. deꝰ. Alteꝝ qd̓ nos ſumꝰ.Tertiū qd̓ iuxta nos .ſ. ꝓximꝰ. Quartū qd̓ īfra nos eſt .ſ. humanū corpꝰ. Hoꝝ quattuor ſufficiētia ſic accipit̉. Ex charitate diligere eſt ſummū bonū optare dilecto. Qui ergo ex charitate diligit. aut optat ſummū bonum ip̄i deo. ⁊ ſic eſt pͥmū membꝝ. aut ſibiipſi. ⁊ ſic eſt ſecundū membꝝ. aut ſibi ſimili.⁊ ſic eſt tertiū. aut ſibi inherēti ⁊ ſic eſt qͣrtuꝫEſt aūt deꝰ diligendꝰ pͥmo ſuꝑ om̄ia ꝓpt̓ ſe.nos ſecūdo ꝓ deo ⁊ ſub deo. ꝓximꝰ nr̄ tertioſicut nos ⁊ ex qͦ nos. qꝛ affectu ⁊ effectu. adqd̓ nos. qꝛ ad gratiā in pn̄ti. ⁊ ad gl̓iam ī futuro. in qͦ nos. quia in bono ꝓpter qd̓ noſ. qꝛꝓpter deū. Quarto corpus noſtꝝ infra nos⁊ ꝓximū tanqͣꝫ bonū minꝰ p̄cipuū. Ad hͦ autem exequēda dat̉ nobis vniꝰ charitatꝭ habitus. ⁊ duplex mādatū. in qͦ pēdet vniuerſitas noui ⁊ veteris teſtamēti. Aſſignat aūtAmbroſiꝰ p̄ter ſupradictū aliū ordinē diligēdi. vt primo deū. ſcd̓o noſmetip̄os. tertioparētes. deinde filios ⁊ frēs poſtea domeſticos. demū inimicos diligamꝰDe prudētiaSectio XLilEquit̉ videre de virtutibꝰ cardinalibꝰ. ⁊ pͥmo de prudētia. Circa quaꝫtria ſunt breuiter vidēda .ſ. diffinitōſpecieꝝ collectio. ⁊ actuū variatio. Prudētia diffinit̉ ſiue deſcribit̉ ab Auguſtino in libro de moribꝰ eccl̓ie. Prudētia eſt amor. eaquibꝰ adiuuat̉ in deū ab his quibꝰ impedit̉ſagaciter diſcernēs. A Gregorio ſic. Prudētia eſt cognitio vitandaꝝ reꝝ ⁊ appetendaꝝA Tullio in rhetoricis ſic. Prudētia ē rerūbonaꝝ ⁊ malaꝝ ⁊ vtrarūqꝫ ſcīa. Ab eodē deofficijs. Prudētia eſt cognitio imitandarūfugiendarūqꝫ ſcīa reꝝ. Ab eodē in libro d̓ requie mētis ſic. Prudētia eſt reꝝ bonaꝝ ⁊ malaꝝ cū alteraꝝ dilectiōe ⁊ reliquaꝝ deteſtati
one ſciētia. Partes ſiue ſpēs prudētie fiTulliū in rhetoricis ſunt tres .ſ. memoria. ītelligētia. ⁊ ꝓuidētia. Memoria eſt ꝑ quamanimꝰ aſpicit ea q̄ fuerūt. Intelligētia eſtquā ꝑſpicit ea q̄ ſunt. Prouidētia eſt ꝑ quāfutuꝝ aliqͥd videt̉ anteqͣꝫ factū fit. Senecavidet̉ ꝯcordare Tullio in his tribꝰ dicensSi prudēs es. animꝰ tuꝰ tribꝰ tꝑibꝰ diſperſet̉. Preſentia ordina. futura ꝓuide. ⁊ p̄terta recordare. Scd̓m dogma philoſophoprudētia diuidit̉ in qͣttuor ſpecies .ſ. ꝓuidē.tiam. circūſpectionē. cautionē. ⁊ docilitateProuidētia eſt p̄ſens notio futurorū ptrctans euentū. Circūſpectio eſt ꝯtrarioꝝcioꝝ cautela. Cautio eſt diſcernere a ꝟtubus vicia. virtutū ſpēm p̄ferētia. Docilita.eſt prudētia erudiēdi imperitos. SgAuguſtinū in libro de ſpū ⁊ aīa. hꝫ prudetia plures actꝰ. Nā prudētia ſcit qͥd debeatfacere. prudētia eſt ſcire qͥd poſſit. prudētiaeſt in eligēdis. prudētia eſt nihil penitendūappetere ⁊ nihil p̄ter iuſtū velle facere. Secūdū Macrobiū. prudētia eſt mūdū iſtū⁊om̄ia q̄ in mūdo ſunt diuinoꝝ ꝯtemplatiōedeſpicere. ⁊ omnē animi cogitatiōem ī ſoladiuina dirigere. Prudētia eſt ad rōnis īmam q̄ cogitat queqꝫ agit vniuerſa dirire. ⁊ nihil p̄ter rectū velle facere. humanactibꝰ tanqͣꝫ rōis arbitrio ꝓuidere. Prutie inſunt ratio. intellectꝰ. circūſpectio ꝓuidentia. docilitas. agnitio. Itē prudentia inhoīe iam purgato eſt diuina nō qͣſi in electon p̄ferre. ſꝫ ſola noſſe. Officiū etiā prutie eſt ex p̄teritis ⁊ p̄ſentibꝰ futura ꝑpendUnde dic̄ Boeciꝰ in libro de ꝯſolatōe phloſophie. Nō qd̓ ante oculos eſt ſitū ſufiintueri. reꝝ exitꝰ prudētia metit̉. Circūctōis officiū ē ꝑ diligētē ꝯſideratōꝫ int̓ ꝯͣriavicia mediū tenere.De temperātia Sectio XLiIIEquit̉ videre de tꝑantia quantūtria. ſcꝫ quantū ad diffinitiōꝫ ſprum aſſignatiōꝫ. ⁊ actuū variatTemperātia deſcribit̉ a Tullio in pͥnthorica. Tēperantia eſt rōnis in libioatqꝫ in alios nō rectos impetꝰ animi fir⁊ moderata dn̄atio. Itē ab eodē in librofficijs. Tēperātia eſt dominiū rōnis inbidinē ⁊ in motꝰ alios importunos. Abaguſtino in libro de moribꝰ eccleſie. Lemprantia ē amor deo ſeſe integꝝ incorruptuqꝫꝯſeruāſ. AMacrobio. Temperātia ē nibi