Tertia pars centiloquij.
Oſtqͣꝫ vidimus de bono increato.quod eſt deꝰ. ⁊ de bono creato qd̓ ēmundꝰ. Uidendū eſt aliquid d̓ bono ex vtroqꝫ cōiugato qd̓ eſt chriſtꝰDe quo breuiter tria ſunt vidēda. ſcꝫ naturarū ſociatio. gratiaꝝ exuberatio ⁊ penaꝝ toleratio. Quantū ad naturaꝝ vnionē in xp̄otenere debemꝰ ꝙ in fine ſeculoꝝ quādo venit plenitudo tꝑis pꝰ legē nature ⁊ ſcripture. poſt patriarchas ⁊ ꝓphetas. quibꝰ ⁊ ꝑ qͦsfuit incarnatio repromiſſa. dignatꝰ eſt filiuſdei incarnari. ꝓpter homīes redimendos. ⁊tūc angelo nunciāte virgini Marie incarnatiōis myſteriū ꝑficiendū in ip̄a. virgo credidit appetijt ⁊ cōſenſit. et deſcēdit ſpūſſanctus ſuꝑ eā ad ſanctificandū ⁊ fecundandūcuiꝰ virtute virgo cōcepit dei filiū. quē virgo peꝑit. ⁊ poſt partū virgo ꝑmanſit. Cōcepit nō ſolū carnē. verū etiā carnē animatā ⁊verbo vnitā. ⁊ nulli peccato obnoxiā. ſꝫ omnino ſanctā ⁊ immaculatā. ratiōe cuiꝰ dicit̉mater dei. ⁊ virgo Maria. Hāc autē incarnationē fuit tota trinitas oꝑata. Per quaꝫquidē incarnatōem facta eſt aſſumptio carnis a diuinitate. ⁊ vnio diuinitatis cum carne viuifica ſpiritu rōnali ẜm potentiā vegetandi. ſentiēdi. ⁊ intelligēdi. In hac autē incarnatiōe nō eſt facta vnio in vnitate nature. ſed ꝑſone. nō humane ſꝫ diuīe. nō aſſumpte ſed aſſumētis. nō ꝑſone cuiuſlibet. ſed ꝑſone ſoliꝰ verbi. Hec vero vnio tanta fuit vtfaceret deū hominē. ⁊ hominē deū. ita ꝙ qͥcquid dicit̉ de filio dei ꝑ natura. dicit̉ d̓ filiohominis ꝑ gratiā. ⁊ ecōtra. exceptis his ī qͦbus exprimit̉ vnio ⁊ includit̉ negatio Nonem̄ poteſt dici ꝙ hūana natura diuinā naturā aſſumpſerit vel ſibi vnierit. ſed ꝙ aſſūpta fuerit ⁊ vnita. Similiter nō poteſt diciꝙ filiꝰ dei inceperit eſſe Hoc em̄ negat̉ de aſſumente ſꝫ vere d̓r de aſſumpto.De ꝑfectione gratiaꝝ in chriſtoSectio XXVIIIEquit̉ videre de perfectiōe gratiarūque fuerūt in dn̄o Ieſu xp̄o. de quibus tenendū eſt. ꝙ in xp̄o a ſui conceptione fuit plenitudo om̄is gr̄e. ⁊ qͣntumad gratiā ſingularis ꝑſone. ⁊ quantū ad gͣtiam capitis. ⁊ quantū ad gratiā vnionis. itaꝙ ꝑ gratiā ſingularis ꝑſone habuit omnispeccati īmunitatē. ⁊ quantū ad actū. ⁊ qͣntūad poſſe. quia nec peccauit. nec peccare potuit. Quantū ad gratiā vnionis dignus eſt
nō ſolū felicitate glorie. veꝝ etiā adorationelatrie. que eſt cultꝰ reuerētie ſoli deo debitꝰPer gr̄am vero capitis influit motū et ſenſum in vniuerſos qͥ ad eū accedunt ꝑ fidenrectā vel ꝑ fidei ſacramēta. ſiue aduentū etp̄ceſſerint ſiue fuerint ſubſecuti. Chriſicōſiderato in ſe quantū eſt ſingulare ſudiuiduū cōpetit gratia ip̄m ſanctificās ⁊ cōfirmans. quā vocamꝰ gratiā ſingularis ꝑſone. In cōparatione ad verbū vnitū contit ei gr̄a vnionis. ratiōe cuiꝰ habuit ſuporem naturā ⁊ inferiorē. diuinā ⁊ humanāadorabilē ⁊ adorantē. In cōparatiōe ꝟo adcorpus myſticū ꝯpetit ei gratia capitis. hacratione. quia ſicut caput habet in ſe ſenſplenitudinē ⁊ ceteris mēbris eſt cōformteris mēbris p̄ſidet. ceteris p̄ſtet beneficiinfluētie. que ip̄i capiti cōnectunt̉. Siccꝭſtus habes in ſe gratie ſuꝑabundantiā nbis cōſimilis in natura. p̄ ceteris ſanctisſanctus ⁊ iuſtꝰ. ceteris qui ad ip̄m accedūtpreſtat beneficiū gratie ⁊ ſpiritꝰ. per quēſenſus ⁊ motus in ſpiritualibus. ſenſusqͣꝫ cognitionis ⁊ veritatis. moiꝰ dilectionis⁊ charitatis.De plenitudine ſapiētie in chriſtoSectio XXIXIdimus de plenitudine gr̄e quanhabuit xp̄s in affectu. videamꝰ ſiſequēter de plenitudiue ſapīe. qꝛhabuit in intellectu. Et ſic tenendū eſt ꝙverbo incarnato fuit om̄is ſapiētie plendo. nō ſolū ad cognita. veꝝ etiā quantuꝫmodos ⁊ differētias cognoſcēdi. Fuit nāqꝫin xp̄o cognitio ſempiternalis ex ꝑte ditatis. cognitio ſenſibilis ex ꝑte ſenſualit⁊ carnis. cognitio ſciētialis ex ꝑte mentis ⁊ſpiritus. Et hec fuit triplex. quedā ꝑ naturam. quedā ꝑ gratiā. quedā ꝑ gloria. Undeſapīam habuit vt deꝰ ⁊ homo. vt comp̄ſſor ⁊ viator. vt ꝑfecte illumīatꝰ per graꝫ ⁊recte formatꝰ ꝑ naturaꝫ. Et ita in vniuerſofuerūt in chriſto qͥnqꝫ modi ſciendi ſiue cōgnoſcēdi. Primꝰ ẜm diuinā naturā. ⁊cognouit om̄ia actualia ⁊ poſſibilia. fiinfinita. cognitione actuali ⁊ comp̄herSecūdus ꝑ gloriā. ⁊ hoc modo cognouom̄ia actualia ⁊ finita cognitiōe actuali. infinita ꝟo cognitionē habituali. Tertiꝰ ꝑ gratiam. ⁊ hoc modo cognouit om̄ia ſpectatiaad humani generis redēptionē longe exceilentius ⁊ meliꝰ qͣꝫ aliquis ꝓphetaꝝ ⁊ angelb