Fo.CXXIIII
rum. Quartꝰ ẜm naturā integrā. cuiuſmo.di fuit in Adā. ⁊ hoc modo cognouit q̄ ſpectant ad mundanā machinā cōſtruendā excellentiꝰ ⁊ meliꝰ qͣꝫ ip̄e adam. Quiniꝰ ẜm ſenſibilē experiētiā. ⁊ hoc modo cognouit omnia que veniūt ad organa ſenſuū. ẜm quemmodū dicit̉ ꝙ didicit ex his q̄ paſſus ē obedientiā. Debuit quidē in xp̄o eſſe qͥntuplexiſte modꝰ. Nā res habēt eſſe in eterna arte.in humana mēte. ⁊ in ꝓprio genere. In artecognouit res ꝑ naturā diuinitatꝭ ⁊ ꝑ gl̓iamcōprehēſionis. In mēte ꝑ habitu naturalēſiue innatū. ſic̄ cognouerūt angeli. ꝑ habitūgratuitū ⁊ infuſum ſic̄ cognouerūt ſancti d̓iꝑ ſpūmſanctuꝫ illuminati. In ꝓprio generecognouit via ſenſus memorie ⁊ experientieque in nobis facit rē incognitā cognoſci. inxp̄o aūt rem cognitā ẜm vnū modū fecit ꝑmodū aliū eſſe notā.De plenitudine meriti chriſti.Sectio XXXEquit̉ videre de plenitudine meritiquā xp̄s habuit in oꝑe ⁊ effectu. Etſic eſt tenēdū ꝙ in xp̄o dn̄o fuit omnis meriti ꝑfectio ⁊ plenitudo. Primo qͣꝫtuad eū qui merebat̉. qꝛ nō tm̄ erat homo. verū etiā deꝰ. Secūdo qͣntū ad tempꝰ in quomerebat̉. quia ab inſtanti ꝯceptiōis vſqꝫ adhorā mortꝭ. Tertio qͣntū ad id qͦ merebat̉.ꝓpter ꝑfectiſſimū habitū charitatis ⁊ ꝑfectiſimū exercitiū v̓tutis in agēdo orādo ⁊ patiendo. Quarto qͣꝫtū ad eū cui merebat̉. qͥanō tm̄ ſibi ſꝫ etiā nob̓. imo om̄ibꝰ iuſtꝭ. Quīto qͣntū ad id qd̓ merebat̉ nobis. qꝛ nō tm̄gl̓iam. veꝝ etiā gr̄am ⁊ veniā. Nō tm̄ gl̓iamſpūs. veꝝ etiā ſtolā carnis. ⁊ aꝑtionē ianueceleſtis. Sexto qͣntū ad id qd̓ merebat̉ ſibiqꝛ licꝫ nō mereret̉ glorificationē mētis quāiam habebat. merebat̉ tn̄ accelerationē reſurrectionis. ⁊ glorificationē ſui noīs. et dignitatē iudiciarie poteſtatꝭ. Septimo qͣꝫtūad modū quo merebat̉. Cū em̄ dicat̉ tripliciter qͥs mereri .ſ. vel de indebito facere debitū. vel de debito facere magis debitū. velde debito vno mō facere debitū alio modo.Om̄ibꝰ his modis meruit nob̓. Tertio tm̄modo meruit ſibi faciēte ad hͦ plenitudineſpūſſancti. ꝑ quā xp̄s ſimul erat beatꝰ et inſtatu merēdi. ita ꝙ ſupra eiꝰ meritū oīa nr̄amerita habēt fundari. Cū in xp̄o ſiquidē fuerit plenitudo gratie in affectu. ⁊ plenitudoſapiētie in intellectu. neceſſe fuit ꝙ in ip̄o eſ
ſet plenitudo ⁊ ꝑfectio meriti ẜm omnē modum plenitudinis.De tolerātia paſſiōis dn̄i nr̄i Ieſu xp̄iSectio XXXIEquit̉ videre de tolerātia paſſiōiscirca dn̄m ſaluatorē. Sciendū ē ꝙxp̄s aſſumpſit nō tm̄ naturā humanā. ſꝫ etiā defectꝰ circa naturā humanā. Aſſumpſit em̄ penalitates corꝑales. vt famē. ſitim ⁊ laſſitudinē. Aſſumpſit ⁊ ſpūales. vt triſticiā. gemitū. timorē ⁊ dolorē. Nec tn̄ om̄scorꝑales aſſūpſit. ſic̄ ſūt defectꝰ egritudinūmultiformiū. Nec om̄es ſpūales. ſicut ſuntignorātia ⁊ rebellio carnis ad ſpm̄. ⁊ ecōtraNec eas qͣlitercūqꝫ aſſumpſit. qꝛ ſic neceſſitatē patiēdi aſſumpſit vt nihil pati poſſꝫ inuite. nec ẜm diuinitatꝭ volūtatē. nec ẜm voluntatē rōnis. licet paſſio fuerit ꝯtra voluntatē ſenſualitatꝭ ⁊ carnis. In natura paſſibili ſic aſſumpta paſſus eſt paſſiōe generaliſſima qͣntū ad naturā hūanā. qꝛ nō ſolumẜm oīa mēbra corꝑis pͥncipalia veꝝ etiā ẜmoēm aīe potentiā. licet nihil pati poſſet ẜmnaturā diuinā. Paſſus ē paſſiōe acerbiſſima. tū ꝓpter cōplexiōis eqͣlitatē. tū ꝓpt̓ ſenſuū viuacitatē. tū ꝓpter ſuſpēdij ꝯtinuitateꝫ.tū quia doluit ꝓpter vulnera vt patiens. tūqꝛ doluit ꝓpter nr̄a delicta vt compatiens.Paſſus eſt paſſione ignominioſiſſima. ꝓpter patibulū crucis qd̓ erat ſuppliciū latronū ⁊ peſſimoꝝ. ⁊ ꝓpter ꝯſortiū iniquoꝝ latronū .ſ. cū qͥbꝰ reputatꝰ ē. Paſſus eſt tandēpaſſiōe interemptoria. ꝑ ſeꝑatōꝫ aīe a corꝑeſalua tn̄ vniōe vtriuſqꝫ cū diuītate. Anathema em̄ eſt qͥ dic̄ filiū dei naturā quā ſel̓ aſſūp̄ſit reliqͥſſe. Peracto aūt myſterio paſſiōisdeſcēdit aīa xp̄i ad liberatiōꝫ eoꝝ qͥ int̓ mēbra ſua deceſſerāt ꝑ fidē rectā vel ꝑ fidei ſacramēta. tertia die rediēs ab inferꝭ. corpusqd̓ pͥus viuificauerat factū īmortale ⁊ ip̄aſſibile reaſſūpſit. pꝰ qͣdragīta dies celos aſcēdit. ⁊ īteriectꝭ decē diebꝰ ſpm̄ſcm̄ miſit.De ſacra ſcpͥtura qͣꝫtū ad duo teſtamēta.Sectio XXXIIEquit̉ videre de triplici bn̄ficio xp̄i⁊ pͥmo de doctrina ſacra. ratiōe cuiꝰdicit̉ plenus veritatꝭ ad homīes deſcendiſſe Doctrinā ergo ſacrā ſiue ſcripturam diuinā habemꝰ ꝯſiderare qͣntuꝫ ad diuerſitatē teſtamētoꝝ. qͣntū ad generalitatēꝯtentorum. ⁊ quantū ad ſpecialitateꝫ preceptoꝝ. Et ſic ſcriptura ſacra in duo diuidit̉