Tertia pars centiloquij

diuinitatꝭ beate expͥmere ẜm duos modosp̄dicandi .ſ. ꝑ modū ſubſtātie. ⁊ ꝑ modū relationis. Omīa em̄ p̄dicamēta dicta d̓ d̓o trāſeunt in ſubſtantiā excepta relatiōe. que ratione ſubiecti in qͦ eſt trāſit in ſubſtantiā nefaciat cōpoſitionē. rōe vero termini ad quēeſt manet vt faciat diſtinctōem ẜm tres modos ſupponēdi .ſ. ẜm modū ſubſtātie. notionis. ⁊ ꝑſone. de quibꝰ dat̉ talis regula. Ꝙſuppoſita eſſentia nō ſupponit̉ notio vel ꝑſona. ⁊ ſuppoſita notiōe nō ſupponit̉ ꝑſona veleſſentia. ⁊ ſuppoſita ꝑſona nō ſupponit̉ notōvel eſſentia. ẜm quattuor modos ſignificandi ſubſtantiā. ſcꝫ nomīe eſſentie. ſubſtantie.hypoſtaſis ⁊ ꝑſone. Horū qͣttuor exēpla increaturis ſunt. humanitas que eſſentiā. homo qͥ ſubſtantiā. aliqͥs homo qui ſignificathypoſtaſim ſiue ſuppoſitū. petrꝰ qͥ dicit ꝑſonam ẜm qͥnqꝫ modos dicēdi ſiue querendiſcꝫ ꝑ qͥs. qui. que. qd̓ ⁊ quid. Quis rōne ſubſtantie. qͥ ratiōe hypoſtaſis. q̄ ratiōe notōisqd̓ ratiōe ſubſtātie. qͥd rōe eſſentie. Scd̓mtres modos differendi .ſ. ẜm differentē modum exiſtēdi ſiue emanādi. ſicut differt ꝑſona a ꝑſona. Scd̓m modū differentē ſe habēdi. ſic̄ differt ꝑſona ⁊ eſſentia. quia ꝑſonavna refert̉ ad aliam. ſꝫ eſſentia nō refertur.Scd̓m moduꝫ intelligēdi ſicut differt vnaꝓprietas ſubſtantialis ab alia. vt bouitas ⁊ſapientia.Qualiter deus trinꝰ ⁊ vnus manifeſtatſe in effectibꝰ creature Sectio IIIE deo trino ⁊ vno ẜm fidē catholid cam eſt tenendū. ꝙ licet ſit incōmutabilis. inſenſibilis. incircūſcriptibilis. reddit tamē ſe ꝑ creaturas diuerſas .i. ꝑeffectus multiplices manifeſtū. ita ꝙ in creaturis om̄ibꝰ dicit̉ deꝰ eſſe qͣntū ad naturā⁊ hoc tripliciter. ſcꝫ ꝑ eſſentiā. p̄ſentiā. et potentiā. ita ꝙ extra immēſitateꝫ diuine eſſentie nihil manet. ꝓpter limpiditatē diuine preſentie nihil latet. ꝯtra infinitatē diuine potētie nihil valet. ⁊ ſic eſſe cōpetit beatiſſime trinitati. Dicit̉ habitare in iuſtis quantuꝫ adgr̄am que eſt effectꝰ beatiſſime trinitatꝭ. addeū reducēs ⁊ faciēs nos habere deū. ⁊ deum haberi a nobis. ac ꝑ hoc deꝰ trinitas innobis d̓r habitare. Dicit̉ ſedere in beatꝭ qͣntum ad gl̓iam. ratiōe cuiꝰ deꝰ trinꝰ in beatorū mentibꝰ quietat̉. in qͦꝝ poteſtatiua ſedetvt eqͥtas. in cognitiua lucet vt ꝟitas. in affectiua ardet vt charitas. Dicit̉ apparere ſen-

ſibiliter cū exp̄ſſa ſignificatōe. ſicut ſpūſſactus in ſpecie colūbe apparuit ſuꝑ xp̄m. ⁊ inlinguis igneis ſuꝑ apoſtolos. Et qͥa ꝑſonediſtincte ſunt. diſtinctis poſſunt ſignariſgnis. ita ꝙ tres ſimul ꝑſone. ſicut abraamtribꝰ angel̓ dicit̉ apparuiſſe trinitas ꝑſonaꝫpoſſunt etiā due apparere. ⁊ quelibet ſingilatim dicit̉ deſcēdere de celis. ⁊ hoc cum effictus tā ſpūalis qͣꝫ ſenſibilis inchoatione. qqͣꝫuis in ſe immutabil̓ ꝑſeueret. tamē de abſente d̓r fieri nobis p̄ſens. qn̄ in nobis incipit habitare ꝑ donū gratuitū qd̓ non videmus. ſic̄ accidebat frequēter in eccl̓ia pͥmitiua. Dicit̉ mittere ſiue mitti cū eterna ꝑductione. Pater ſiquidē mittit filiū qn̄ inſinuat ꝙ ꝓcedit ab ip̄o ꝑ eternā generationē. pater ⁊ filiꝰ mittūt ſpūmſanctū cū inſinuant ꝙp̄cedit ab ambobꝰ ꝑ cōmuneꝫ ſpirationPater nō mittit̉ qꝛ a nullo ꝓcedit. Spiſanctꝰ nō mittit ꝑſonā. ſꝫ mittit̉. qꝛ nō ꝓduc̄ſed ꝓducit̉. Filiꝰ vero mittit̉ ⁊ mittit. qͥducit̉ ⁊ ꝓducit. Dicit̉ incarnari ꝑ cōmediuīe nature ⁊ humane in ꝑſone vnione. q̄vnio facta eſt tm̄ in ꝑſona filij. quā tn̄ eſt tota trinitas oꝑata.De appropͥatis pr̄is Sectio IIllEdeo trino ⁊ vno ẜm fidē catholicam eſt tenendū ꝙ licet oīa eſſentialia tribꝰ ꝑſonis equalit̓ ⁊ indifferenter ꝯueniāt. tn̄ pr̄i d̓r appropͥari vnitas. eternitas. rō pͥncipiādi. ⁊ omipotētia. Hec autēqͣttuor dicunt̉ appropͥari patri. nō qꝛ fiāt ꝓpria cū om̄ibꝰ ꝑſonis ſint cōmunia. ſꝫ quiaducūt in cognitionē ꝑſone patris. q̄ eſt origo ꝑſonaꝝ in trinitate. nō habēs pͥncipiuꝫſed pͥncipiās a qua etiā fluit om̄e poſſe. Eſtaūt dei potētia cōpleta nō poſſe deficere. cūnon ſit de nihilo. nō potēs ſuccūbere. cū nōſit de aliquo. nō potēs indigere. cum nuncareat aliquo bono. Potētia ꝟo homineccādo deficit. in patiēdo ſuccūbit. ī corlibꝰ actiōibꝰ indigētiā includit. Eſt igit̉ ⁊om̄ipotēs ita tn̄ ꝙ ei nō attribuūt̉ actꝰ culpabiles. vt poſſe mētiri ⁊ malum facere. necactꝰ penales. vt poſſe metuere ⁊ dolere. necactꝰ materiales ſiue corꝑales. vt poſſe currere ⁊ ambulare. Eſt etiā dei potētia orduita ꝙ ei nō attribuūt̉ actus incōueniētepoſſe facere maiorē ſe. vl̓ aliū deū equale ſtbi. vel creaturā infinitā actu. Or ſicut dicAnſelmꝰ. quodlibet incōueniēs etiā mimūeſt impoſſibile apud deū.