Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
LXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXXXIIII

Poſtremo qꝛ ꝑfecte reꝑari pot̓at.niſi recuꝑaret mētis innocētiā. dei amiciciā ſuā excellētiā ſoli deo ſuberat. potuit fieri niſi deū in formā ſerui. ꝯgruūfuit vbū incarnari. Excellētiā nāqꝫ recuꝑare poterat niſi reꝑator eſſet deꝰ. qꝛ ſi mera creatura. tūc eſſꝫ ſubiectꝰ mere creature. ſic recuꝑaret ſtatū pͥoris excellentieAmiciciā qͦꝫ dei recuꝑare poterat niſimediatorē ꝯueniētē manū poſſet ponere īvtꝝqꝫ. vtriqꝫ ꝑti ꝯformis eſſꝫ vtriqꝫ amicus. ſicut ſil̓is deo diuinitatē. ſic ſimilhoī hūanitatē. Innocētiā ꝟo mētis recuperare poterat niſi dimiſſa culpa. quā dmittere decebat diuinā iuſticiā niſi ſatiſfactiōꝫ ꝯdignā. qꝛ ſatiſfacere poteratniſi deꝰ toto hūano genere. nec d̓bebat niqluntlti ſi peccauerat. ꝯgruētiſſimū fuit huInciuſc. manū genꝰ reꝑari deū hoīem natū de genere ade. Qm̄ excellētia recuꝑari potenf̓uū rat niſi reꝑatorē excellētiſſimū. nec amicicia reformari poterat niſi mediatorē amicabiliſſimū. nec īnocētia reacqͥri poterat niſi ſatiſfactorē ſufficiētiſſimum. excellētiſſimus aūt reꝑator eſt niſi ſit deꝰ. amicabiliſſimꝰ mediator eſt niſi ſit. ſufficiētiſſimus ſatiſfactor eſt niſi ſit deꝰ parit̓.ꝯgruiſſima fuit nr̄e reꝑatōi incarnatio v̓bivt ſic̄ genꝰ humanū ī eſſe exierat v̓bū īcreatū. ī culpā ceciderat v̓bū inſpiratū. ſic aculpa reſurgeret verbū incarnatū.Capitulum IlDe īcarnatōe ꝟbi qͣꝫtū ad vnionē naturaꝝIrca ip̄m igit̉ v̓bū īcarnatū tria nobis ꝯſiderāda occurrūt .ſ. vnio naturaꝝ. plenitudo chariſmatū. et pergolis peſſio paſſionū ꝓpter redimēdū genꝰ huma. Circa naturaꝝ vnionē tria ꝯſiderāda ſunt ad intelligēdū incarnatōis myſterium .ſ. opꝰ. modꝰ. tꝑs. De oꝑe aūt īcarnatōnis tenēda ſunt ſcd̓m fidē xp̄ianā .ſ. incarnatio ē oꝑatio trinitatꝭ. quā fit aſſumptio carnis a diuītate. vnio diuinitatꝭcarne. ita aſſumptio tm̄ eſt carnis ſenſibilis. ſꝫ etiā ſpūs rōnalis ẜm potētiā vegetādi. ſentiēdi. intelligēdi. ita etiā vnioſit in vnitate nature. ſꝫ ꝑſone. humane ſꝫdiuine. aſſumpte. ſꝫ aſſumētis. ꝑſonecuiuſlibet ſꝫ ꝑſone ſoliꝰ ꝟbi. ī tāta fit vniovt quicqͥd d̓r de filio dei dicat̉ de filio hoīs⁊ecōuerſo. his tn̄ exceptꝭ ī qͥbꝰ expͥmit̉ vniovel claudit̉ negatio. Ratio aūt ad intelli-

gētiā predictoꝝ eſt. Quia īcarnatiōis opꝰ ſolū ē a pͥmo pͥncipio inqͣntū ē effectiuūin ꝓducēdo. veꝝ etiā inqͣntū reꝑatiuū remediādo. ſatiſfaciēdo recōciliādo. Quoniāincarnatio inqͣntū dicit aliquē effectū eſt apͥmo pͥncipio qd̓ oīa facit rōne ſūme ꝟtutis ſubſtātia ꝟtꝰ oꝑatio vnita eſt indiuiſaom̄imode ī tribꝰ ꝑſonis. hinc eſt neceſſe ēincarnatōis oꝑatōem a tota trinitate emanare. Quia ꝟo eſt a pͥmo pͥncipio inqͣntūeſt reꝑatiuū remediādo. totū genꝰ huma lapſum fuerat viciatū. ſolū rōe anime. verū etiā carnis. hinc eſt neceſſe fuit totū aſſumeret̉ vt totū curaret̉. Et qm̄nobis magis nota eſt ꝑs carnis. magis adeo diſtat. vt exp̄ſſior fiat nominatio. et maior expͥmat̉ humiliatio. ꝓfundior explicet̉dignatio. hinc eſt opꝰ iſtud inanimatio ſꝫ incarnatio nomīat̉. Rurſus qꝛ cuꝫſit a primo pͥncipio inquantū eſt reꝑatiuuꝫſatiſfaciēdo. ſatiſfactio fit niſi ab eo quidebet poteſt. debet niſi. nec poteſtniſi deꝰ. oportuit ī ſatiſfactiōe ſimul eſſetcōcurſus vtriuſqꝫ nature. diuine ſcꝫ hūane. Et qꝛ impoſſibile eſt diuīa naturacurrat alia. ſicut ꝑs ad cōſtitutionē tertijnec ip̄a trāſeat in aliā naturā. nec alia natura trāſeat in ip̄am. ꝓpter ſimplicitatē immutabilitatē ip̄iꝰ ꝑfectiſſimā. hinc eſt deitas humanitas vniunt̉ in vnitate nature nec accidētis. vniunt̉ igit̉ in vnitateſone hypoſtaſis. Et quoniā diuina natura in nullo ſuppoſito poteſt ſubſiſtere p̄terqͣꝫ inꝓpria hypoſtaſi. ideo vnio illa poteſteſſe in hypoſtaſi ſeu ꝑſona hoīs ſed dei. ac hoc illā vnionē pͥmū pͥncipiū in vna ſuaruꝫ hypoſtaſū fecit ſeip̄m ſuppoſitū humane nature. ita vna tm̄ eſt ibi ꝑſonalitas etvnitas ꝑſonalis. ex ꝑte ſcꝫ aſſumētꝭ. Poſtremo. qꝛ eſt a primo pͥncipio vt eſt reparatiuū recōciliando. recōciliās eſt mediatormediatio aūt ꝓprie cōuenit dei filio. ideo īcarnatio. Mediatoris nāqꝫ eſt eſſe mediūinter hominē deū. ad reducendū hominēad diuinā cognitionē. ad diuinā cōformitatem. ad diuinā filiationē. Nullū aūt decꝫmagis eſſe mediū qͣꝫ ꝑſonā que ꝓducitducit̉. que eſt media triū ꝑſonarū. Nullūqꝫmagis decet reducere hominē ad diuinaꝫcognitionē qͣꝫ verbū. quo ſe pater declaratquod eſt vnibile carni. ſicut verbum vociNullūqꝫ magis decet reducere ad diuinaꝫ