Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
LXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Quarta pars breuilo quij

ſic̄ eſt illud qd̓ ꝓuenit ex corruptiōe exiſtētein volūtate. em̄ dupl̓r dicat̉ inuolūtarium .ſ. violētiā ignorātiā. pͥmuꝫ defectum potētie. ſcd̓m defectū ſcīe. qn̄ voluntas ſola corruptiōe ſua licet poſſit reſiſtere ſciat malū eſſe. aliqͥd eligit. tūc d̓r peccare ex certa malicia. tale pctm̄ mere ꝓceditex improbitate volūtatꝭ liberi arbitrij. directe impugnat gr̄am ſpūſſctī quā fit remiſſio pctī. Et qꝛ mere ꝓcedit ex libertatearbitrij. habet colorē excuſatōis. etpterea modicū qͣſi nihil dꝫ ei punit̉ pena relaxari. Quia ꝟo directe impugnat gratiā ſpūſſctī quā fit remiſſio pctī. d̓r irremiſſibile. qꝛ nullo poſſit remitti ſedqꝛ qͣꝫtū eſt de ſe directe eſt īpugnatiuū medicamēti remedij qd̓ fieri hꝫ remiſſio pctīEt qm̄ pctī remiſſio fit a deo gr̄am penitentialē intra eccl̓iaſticā vnitatē. differentie huiꝰ pctī accipiūt̉ ẜm qd̓ directe īpugnātilla tria. Aut enī impugnāt ip̄am gr̄am penitētialē in ſe. Aut ī cōparatōe ad deum adat̉. Aut in cōꝑatiōe ad eccl̓iam ī ſuſcipit̉.Si in cōꝑatiōe ad vnitatē eccl̓ie. ſic qꝛ vnitas eccl̓ie ꝯſiſtit ī fide charitate. ſiue ī gr̄a ꝟitate. ſic eſt duplex pctm̄ .ſ. īuidia fraternegr̄e. impugnatio ꝟitatꝭ agnite. Si ī cōꝑatione ad deū dantē. qꝛ vniuerſe vie eiꝰ qͣꝫtuꝫad iuſtificatiōꝫ maxime ſunt miſericordiaꝟitas. ſic eſt duplex pctm̄. vnuꝫ qd̓ īpugnatmiſericordiā. eſt deſꝑatio. aliud qd̓ īpugnat iuſticiā. eſt impunitatꝭ p̄ſūptō. Siꝟo impugnat ip̄am gr̄aꝫ pnīalem ī ſe vl̓ ẜmſe. ſic eſt duplex. qꝛ gr̄a penitētial̓ facit reſilire a pctīs cōmiſſis. p̄cauere a cōmittēdisCōtra pͥmū eſt obſtinatio mētis. ꝯͣ ſecundūeſt impenitētia final̓. ẜm finalis impenitetia d̓r ꝓpoſitū penitēdi. ſic em̄ eſt ſpēs peccati in ſpm̄ſcm̄. Scd̓m aūt final̓ impenitentia dic̄ ꝯtinuationē pctī vſqꝫ in finem. ſiceſt ſequela oīm mortaliū in hac vita nonremittunt̉. maxīe oīm ſpēꝝ pctī in ſpm̄ſanctū. Et ſic om̄e pctm̄ initiū ſumit a ſuꝑbia ꝯſummatiōꝫ ſiue finē hꝫ in finali impenitētia. in quā ꝑuenerit corruit in gehennāa qua quidē impenitētia finali nullꝰ peccāsmortalit̓ poteſt liberari. niſi īterueniat gr̄amediatoris xp̄i. incarnatiōꝫ ip̄iꝰ deſiderabat vniuerſitas ſaluādoꝝ. cui eſt honorgloria in ſecula ſeculoꝝ Amen.Finit tertia pars

Incipit quarta ꝑs de incarnatōe verbiCapitulumDe ratione decuit verbū dei incarnariOſtquaꝫ predicta ſunt aliqͣ de trinitate dei. decreatura mūdi corruptela peccati. reſtat nūc aliqͣ breuit̓ dicere de incarnatiōe ꝟbi. qd̓ qͥdē v̓bū īcarnatum facta eſt ſalꝰ reꝑatio generꝭ humani. qꝛ alit̓ deꝰ humanū genꝰ ſaluare vl̓ liberare potuerit. ſꝫ qꝛ nullꝰ aliꝰ modꝰ itagruꝰ ꝯueniēs erat ip̄i reꝑatori reꝑabilireꝑatiōi Ratio aūt ad intelligētiā p̄dicto eſt. Quia pͥmū pͥncipiū effectiuū re poterat nec decuit eſſe niſi deū. minus ſit res ꝯditas reꝑare qͣꝫ ī eſſe ꝓducere.ſic̄ minꝰ eſt bn̄ eſſe qͣꝫ ſimpl̓r eſſe. decētiſſimū fuit reꝝ pͥncipiū reꝑatiuū eſſe deū ſui. vt ſic̄ omīa creauerat deꝰ v̓bū īcreatſic oīa reꝑaret v̓bū incarnatu. Qm̄ deuſoīa fecit potēter ſapiēter optime ſiue beniuolēter. decuit vt ſic reꝑaret reparandaꝗꝫſuā potentiā ſapīam beniuolētiā on̄deretQuid aūt potētiꝰ qͣꝫ ꝯiūgere extrema ſūmediſtātia in vnā ꝑſonā. Quid ſapiētiꝰ ꝯgruentiꝰ qͣꝫ ad ꝑfectiōꝫ totiꝰ vniuerſi fieretiunctio p̄mi vltimi. v̓bi .ſ. dei. qd̓ eſt oīm pͥncipiū. hūane nature fuit vltīa oīm creaturaꝝ. Quid beniuolētiꝰ qͣꝫ dn̄s ꝓpt̓ ẜuiſalutē accipiat ſerui formā. imo tāte benignitatꝭ eſt vt nihil clemētiꝰ. nihil amicabilius. nihil benigniꝰ cogitari poſſit. Cōueniētiſſimꝰ erat hic modꝰ deo reꝑatori ꝓpt̓mendādā diuinā potētiā. ſapiam. beniuolentiā. Rurſus qꝛ cadēs ī culpāterat ſe receſſerat a pͥncipio potētiſſimpiētiſſimo. beniuolētiſſimo. corruerinfirmitatē. ignorantiā. malignitatē. achoc de ſpūali effectꝰ carnalis. aīmalis ſenſualis. ideo ineptꝰ erat ad diuinā virtutiimitādā. ad lucē cognoſcēdam. ad bonitatem diligendā. Ad igit̉ ab iſto ſtatureꝑaret̉. cōgruentiſſimū fuit vt ei ꝯdeſcēderet pͥmū pͥncipiū reddendo ſe illi noſcibile.amabile. imitabile. Et qꝛ carnalis. alalis ſenſualis nouerat nec amabat. necſequebat̉ niſi ſibi ꝓportionabilia ꝯſil̓ia. ioad eripiēdū hoīem ſtatu. v̓bū caro fct̄meſt vt ab hoīe caro erat cognoſci poſſeteamari imitari. ac deū cognoſcesamās imitās remediaret̉ a morbo p̄ctī.