Fo.CXXVIII
bonū cōuerſi. cū totaliter in deū tenderēt. ꝑgloriā fuerūt ꝯfirmati parit̓ ⁊ ꝑfecti. iō qͣntū ad volūtatē fuerūt ſtabiles ⁊ felices. qͥn̄tū ad rationē ꝑſpicaces. ita vt nō tm̄ cognoſcerēt res in ꝓprio genere. ſꝫ etiā in ipſa arteeterna. ac ꝑ hoc nō tm̄ haberēt cognitioneꝫveſpertina ſꝫ etiā matutinā. vl̓ etiā diurna.ppter illiꝰ lucis plenitudinē ⁊ om̄imodā puritatē. reſpectu cuiꝰ oīs creatura merito poteſt dici tenebra. Ꝙͣtū aūt ad v̓tuoſitatē ꝑfecte fortificati ſiue in imꝑando ſiue in exequēdo. ſiue in ꝯtemplādo. vl̓ aſſumpto corpore vel etiā nō aſſumpto. Ꝙͣtū ꝟo ad operationē ꝑfectiſſime ordīati. vt iā nō poſſintdeordinari. nec aſcēdendo ad ꝯtemplationē dei. nec deſcēdēdo ad miniſtrādū homini. qꝛ cū deū facie ad faciē cōtemplent̉. quocūqꝫ mittant̉ intra deū currūt. Agunt̉ em̄ ⁊agūt ẜm ordinē hierarchicū in eis initiatūꝑ naturā. ⁊ cōſummatū ꝑ gloriā. q̄ ſtabiliendo liberi arbitrij vertibilitatē. illuſtrauit ꝑſpicacitatē. ordinauit officioſitatē. ⁊ roborauit virtutē ẜm quattuor attributa ſuꝑiꝰ nominata. Perſpicacitas aūt ratiōis in ꝯtemplādo aut pͥncipaliter reſpicit ad maieſtatēdiuinā venerādā. aūt ad veritatē intelligēdā. aut ad bonitatē deſiderandā. ⁊ ẜm hocſunt tres ordines in pͥma hierarchia .ſ. troni. ad quos ſpectat reuerētia. cherubin. adquos ſapientia. ⁊ ſeraphin. ad quos ſpectatbeniuolētia. Ad ꝑfectā aūt virtuoſitatē ſpectat virtus imꝑatiua. virtus executiua. ⁊ ꝟ.tus expeditiua. Prima ad dominatiōes. ſecunda ad v̓tutes. tertia vero ad poteſtatesſpectat. quarū eſt arcere poteſtates cōtrarias. Ad perfectā ꝟo officioſitatē ſpectat regere. reuelare. ⁊ releuare. Primū eſt pͥncipatuū. ſecundū archangelorū. tertiū angeloꝝ.quia cuſtodiūt ne ſtātes cadant. ⁊ cadenteſadiuuāt vt reſurgāt. Et ſic patꝫ ꝙ hec om̄iaſunt in beatis angelis ẜm plus ⁊ minꝰ gradatim a ſuꝑioribꝰ deſcēdendo vſqꝫ ad ima.Ordo aūt denomīari debet ab eo quod excellentius accipit in munere.Capitulum IXDe ꝓductione homīs quantū ad ſpūm.Oſt naturā vero corporeā ⁊ incorpporeā dicenda ſunt aliqua de natura ex vtriſqꝫ cōpoſita. Primo ex parte mētis. ſecūdo ex ꝑte carnis. tertio ex parte totiꝰ homīs. De aīma igit̉ rationali hͨ īſumma tenēda ſunt ẜm ſacrā doctrinā. ſcꝫ
ꝙ ipſa eſt forma ens. viuēs. intelligens. ⁊ libertate vtēs. Forma quidē ens nō a ſeipſanec de diuina natura. ſed a deo de nihilo ꝑcreationē in eſſe deducta. Forma autē viuens nō ex natura extrinſeca ſed ſeip̄a. nonvita mortali ſed vita ꝑpetua. Forma verointelligēs. non tm̄ creatam ſed etiā creatricem eſſentiā. ad cuiꝰ imaginē facta eſt ꝑ memoriā intelligentiā ⁊ voluntatē. Forma libertate vtens. qꝛ ſemꝑ eſt libera a coactione. A miſeria vero ⁊ coactiōe libera fuit inſtatu innocētie. licet nō in ſtatu nature lapſe. Hec libertas a coactiōe nihil aliud eſtqͣꝫ facultas volūtatis ⁊ ratiōis. que ſunt potētie anime principales. Ratio aūt ad intelligentiā p̄dictorū hec eſt. Quia cū primūprincipiū ſit beatiſſimū ⁊ beniuolētiſſimū.ideo ſua ſumma beniuolētia beatitudineꝫſuā cōmunicat creature. nō tm̄ ſpirituali etꝓxime. ſed etiā corꝑali ⁊ longinque. Corpoali tamē ⁊ lōginque cōmunicat mediate qꝛlex diuinitatis hec eſt vt infima ꝑ media reducant̉ ad ſumma. Et ideo nō tm̄ ſpūm angelicū ⁊ ſeꝑatū fecit beatificabilē. ſꝫ etiā ſpiritū cōiunctū ſcꝫ humanū. Eſt igit̉ aīa rationalis forma beatificabil̓. Et qꝛ ad beatitudinis p̄miū ꝑuenire nō eſt gl̓ioſum niſi ꝑmeritū. nec mereri ꝯtingit niſi ī eo qd̓ volūtarie ⁊ libere fit. iō aīe rōnali libertatē arbitrij dari oꝑtuit ꝑ remotōꝫ oīs coactōis. qͥahͦ eſt de nat̉a volūtatꝭ vt nullatenꝰ poſſit cogi. licꝫ ꝑ culpā miſera efficiat̉ ⁊ ẜua peccati.Rurſus qꝛ forma btīficabil̓ ē capax d̓i ꝑ memoriā ītelligētiā ⁊ volūtatē. ⁊ hͦ eſt eē ad imaginē trininitatꝭ ꝓpter vnitatem in eſſentia ⁊trinitatē in potētijs. ideo aīam hominis neceſſe fuit eſſe ītelligētē deū ⁊ oīa. ac ꝑ hͦ imagine dei inſignitā. Et qꝛ nihil beatū pōt beatitudinē amittere. nihil poterat eſſe beatificabile niſi eſſet īcorruptibile ⁊ immortaleneceſſe igit̉ fuit aīam rōnalē īmortali vita d̓ſui natura eſſe viuentē. Poſtremo qꝛ omneqd̓ ab alio beatificabile eſt ⁊ īmortale. ē mutabile ẜm bn̄ eſſe. ⁊ incorruptibile ẜm eē. iōaīma nec a ſe eſt. nec de diuina natura. quiamutabil̓. nec ꝓducta de aliqͦ. nec ꝑ naturaꝫgenerata. qꝛ ē immortal̓ ⁊ īcorruptibil̓. ⁊ itahͦ forma nō pōt ꝑ generatōꝫ in eſſe ītroduci. qꝛ ome naturaliter generabile. ē naturaliter corruptibile. Ex his apparet qͣlit̓ finisbeatitudinis neceſſitatē imponit p̄dictarūꝯditionū ip̄i aīe ad beatitudinem ordīate.