Secūda pars breuilo quij
Qm̄ aūt vt beatificabil̓ eſt īmortal̓. iō cumvnit̉ corꝑi mortali. p̄t ab eo ſeꝑari. ac ꝑ hͦ nōtm̄ forma eſt. veꝝ etiā hͦ aliqͥd. ⁊ iō nō tantūvnit̉ corꝑi vt ꝑfectio. verū etiā vt motor. etſic ꝑficit ꝑ eſſentiā. qꝛ mouet parit̓ ꝑ potētiam. Et qm̄ ip̄a nō tm̄ dat eſſe. veꝝ etiā viuere ⁊ ſentire ⁊ ītelligere. iō potentiā hꝫ vegetatiuā ⁊ ſenſitiuā ⁊ intellectiuā. ita ꝙ ꝑ potētiam vegetatiuā generat. nutrit. ⁊ augmentat. generat vt qͥd. nutrit vt quale. augmentat vt qͣꝫtū. Per ſenſitiuā ꝟo apprehēdit ſenſibilia. retinet apprehēſa. cōponit ⁊ diuiditretēta. Apprehēdit qͥdē ꝑ ſenſitiuā exteriorēqͥnqꝫ partitā ẜm correſpōdētiā ad qͥnqꝫ mūdi corꝑa pͥncipalia. retinet ꝑ memoriā. cōponit ⁊ diuidit ꝑ fantaſiā. q̄ eſt pͥma virtꝰ collatiua. Per intellectiuā aūt diſcernit verū. refugit malū ⁊ appetit bonū. Ueꝝ qͥdē diſcernit ꝑ rōnalē. malū repellit ꝑ iraſcibilē. bonūappetit ꝑ ꝯcupiſcibilē. Rurſus qꝛ diſcretio ēveri cognitio. fuga ⁊ appetitꝰ eſt affectio. iō tota aīa diuidit̉ in cognitiuā ⁊ affectiuā. Amplius qm̄ cognitio veri ē duplex. vel veri vtveri. vl̓ veri vt boni. ⁊ hͦ vel eterni qd̓ eſt ſupͣaīam. vl̓ tꝑalis qd̓ ē infra. hinc eſt ꝙ potētiacognitiua vtpote intellectꝰ ⁊ rō diuidūt̉. itaꝙ intellectꝰ in ſpeculatiuū ⁊ practicū. ratio īſuꝑiorē portionē ⁊ inferiorē. q̄ potiꝰ noīantdiuerſa officia qͣꝫ diuerſas potētiaſ. Poſtremo qm̄ appetitꝰ dupl̓r poteſt ad aliqͥd ferriſcꝫ ẜm naturalē inſtinctū. vl̓ ẜm deliberatōnem ⁊ arbitriū. hinc eſt ꝙ potētia affectiuadiuidit̉ in volūtatē naturalē ⁊ volūtatē electiuā. q̄ ꝓprie volūtas d̓r. Et qm̄ talis electōindifferes eſt ad vtrāqꝫ ꝑtē. iō eſt a libero arbitrio. Et qm̄ hec indifferētia ꝯſurgit ex deliberatiōe p̄ambula ⁊ volūtate adiūcta. hīceſt ꝙ libeꝝ arbitriū eſt facultas rōnis ⁊ voluntatꝭ. ita ꝙ ſic̄ dicit Augꝰ. oēs p̄dictas rationales potētias ꝯprehēdit. Ait enī. Cū d̓libero arbitrio loqͥmur. nō de ꝑte aīe loquimur. ſꝫ certe de tota aīa. Ex ꝯcurſu nāqꝫ illaꝝ potētiaꝝ rōnis ſupra ſeip̄am redeūtꝭ. etvolūtatꝭ cōcomitātis ꝯſurgit integritas libertatis. q̄ eſt pͥncipium meriti vl̓ demeritiẜm electionē boni vel mali.Capitulum. X.De ꝓductiōe hoīs qͣntum ad corpusEcorꝑe aūt humano ī ſtatu primeꝯditōis tenēda ſunt hͦ ẜm doctrināfidei orthodoxe. videlicet ꝙ corpꝰ pͥmi hoīs ſic cōditū fuit ⁊ d̓ limo terre forma
tum. vt tn̄ eſſet aīe ſubiectū. ⁊ ſuo mō ꝓoroonabile. ꝓporcionabile inqͣꝫ qͣntū ad cōplexionē equalē. qͣntū ad organizatiōꝫ pulcerrimā ⁊ multiformē. ⁊ qͣntū ad ſtature recrtudinē. Subiectū aūt vt eſſet obtempoſine rebellione. eſſet etiā ꝓpagās ⁊ ꝓpagaſine libidine. eſſet vegetabile ſine defecreſſet ⁊ īmutabile ad oīmodā incorruptiōeꝫnō īterueniēte morte. ⁊ ẜm hͦ datꝰ eſt ſibcus ꝑadiſi terreſtris ī habitatōꝫ trāquformata ē mulier de latere viri in ꝯſoradiutoriū ad ꝓpagationē īmaculatā. d̓eſt lignū vite ad vegetatiōꝫ ꝯtinuā. ⁊ tancad immutatiōeꝫ ꝑfectā. ꝑ īmortalitatē ꝑpetuā. Rō aūt ad intelligētiā p̄dictoꝝ heſtQuia cū pͥmū pͥncipiū ſit in ꝓducēdo potetiſſimū ſapiētiſſimū ⁊ optimū. ⁊ in oībꝰ eff.ctibꝰ ſuis hoc aliqͦ mō manifeſtet. potiſſudebuit hͦ manifeſtare in vltimo effectubiliſſimo. cuiuſmodi eſt hō. quē int̓ cetecreaturas ꝓduxit vltimo. vt in hͦ potiſſiappareret ⁊ reluceret diuinoꝝ opeꝝ ꝯſūttio. Ut igit̉ in hoīe manifeſtaret̉ deiytia. iō fecit eū ex naturꝭ maxīe diſtātibꝰ ꝯiūctis in vnā ꝑſonā ⁊ naturā. cuiuſmodi ſuncorpꝰ ⁊ aīa. quaꝝ vnū ſcꝫ corpꝰ eſt ſul̓porea. alteꝝ ꝟo ſcꝫ aīa ſubſtātia ſpūacorporea. q̄ diſtāt maxīe in genere ſubſiUt ꝟo ibidē manifeſtaret̉ dei ſapīa.tale corpꝰ qd̓ ꝓportioneꝫ ſuo modo hiaīam. Qm̄ gͦ corpꝰ vnit̉ aīe vt ꝑficientiuenti. ⁊ ad beatitudinē ſurſum tēdenti. iō vtꝯformaret̉ aīe viuificāti habuit cōplexioneequalē. nō a pōdere vl̓ mole. ſꝫ ab equate natural̓ iuſticie. q̄ diſpōit ad nobiliſſimodū vite. Vt āt ꝯformaret̉ mouētitiformitatē potētiaꝝ. habuit multifortē organoꝝ cū ſumma venuſtate ⁊ artifuſitate ⁊ ductibilitate. ſic̄ patet in facie. ⁊ ī manū. q̄ eſt organū organoꝝ. Vt aūt ꝯformaret̉ aīe ſurſum tēdenti ad celū habuit recutudinē ſtature ⁊ ſurſum erectū caput. vt ſiccorꝑal̓ rectitudo atteſtaret̉ rectitudini mētali. Poſtremo vt ī hoīe manifeſtaret̉ debonitas ⁊ beniuolētia. iō fecit hoīem abſqꝫom̄i macula ⁊ culpa. ⁊ abſqꝫ oī pena ſiuſeria. Cū enī pͥmū pͥncipiū ſimul ſit opi⁊ iuſtiſſimū. qꝛ optimū nō debuit facere hominē niſi bonū ac ꝑ hͦ innocentē ⁊ rectū. Oꝟo iuſtiſſimū. nō debuit infligere pena cignullū oīno habebat pctm̄. ac ꝑ hͦ illi aīeronali tale corpꝰ conſtituit. quod ſibi eſttia