Prima pars breuiloquij
incōmutabile. pͥncipiū tamē eſt reꝝ ſpiritualiū ⁊ corꝑaliū naturaliū ⁊ gratuitarū. ac ꝑhoc rerū etiā mutabiliū. ſenſibiliū ⁊ circumſcriptaꝝ. ꝑ quas licet ip̄e ſit immutabil̓. inſenſibilis. incircūſcriptibilis. ſeip̄m redditmanifeſtū ⁊ notū. Reddit aūt ſe manifeſtuꝫ⁊ notū generalit̓ ꝑ vniuerſitatē ſuoꝝ effectuum ab ip̄o emanātiū. in qͥbꝰ d̓r eſſe ꝑ eſſen.tiam. potētiā. ⁊ p̄ſentiā. qd̓ ſe extēdit ad omnia creata. Reddit etiā ſe ſpēaliter notū peraliqͦs effectꝰ qui in ip̄m ſpēaliter ducūt. ratione qͦꝝ d̓r habitare. apparere. deſcendere.mitti ⁊ mittere. Habitare nāqꝫ dicit effectūſpūalem ⁊ ſpēalē cū acceptatōe. ſic̄ eſt effectꝰgr̄e gratū faciētis. q̄ eſt deiformis ⁊ in deuꝫreducit. ⁊ deū facit nos habere ⁊ hr̄i a nob̓.ac ꝑ hoc ⁊ inhabitare in nobis. Et qꝛ gr̄e effectus cōmunis ē om̄ibꝰ ꝑſonis. iō vna ꝑſona nō habitat ſine alia. imo ſimul tota trinitas. Apparere ꝟo dicit effectū ſenſibilē cumexp̄ſſa lignificatiōe. ſicut ſpūſſanctꝰ apparuit in colūba. Et qm̄ ſic̄ ꝑſone diuine diſtincte ſunt. ſic diſtincte ſignificari pn̄t. ⁊ ſignis⁊ noībꝰ. ideo q̄libet ꝑſona pōt ꝑ ſe apparere ⁊apparitio poteſt oībꝰ cōpetere. ſiue inſimul.ſiue cuilibet ꝑſone ꝑ ſe. Un̄ ꝙ ſpūſſanctusd̓r in linguis igneis ⁊ colūba apparuiſſe. hͦnō eſt ꝓpter nouū vinculū vel effectū ſpecialē. ſꝫ ꝓpter vnionē q̄ eſt inter ſignū ⁊ ſignatūſibi ſpēaliter ⁊ mō ⁊ origine deputatu. Deſcēdere autē dic̄ vtrūlibet effectuū p̄dictoꝝcū inchoatiōe. deꝰ eī beatiſſimis angelis ſꝑeſt p̄ſens in celis. qꝛ in eis ſꝑ habitat ⁊ apparet. Peccatoribꝰ autē in terris eſt mō vt abſens. ⁊ qͣntū ad gr̄am ⁊ qͣntū ad noticiaꝫ. iōcū incipit apparere vel inhabitare. de p̄ſentecelis ⁊ quaſi abſente nob̓ fit p̄ſens terris. etideo licet in ſe nō mutet̉ tn̄ d̓r deſcēdere nobis. Mitti ꝟo dicit effectꝰ p̄dictos cū eterna ꝓductiōe. Tūc em̄ pater mittit filiū. cuꝫfaciēdo eū nobis p̄ſentē ꝑ noticiā vel gratiam inſinuat ꝙ ab ip̄o ꝓcedit. Et qꝛ pater anullo ꝓcedit. iō nuſqͣꝫ dicit̉ mitti. Quia ꝟofiliꝰ ⁊ ꝓducit ⁊ ꝓducit̉. ideo mittit ⁊ mittit̉.Quia ꝟo ſpūſſanctꝰ eternaliter ꝓducit̉. ſꝫ n̄ꝓducit niſi ex tꝑe. ideo ip̄iꝰ eſt ꝓprie mitti ⁊ n̄mittere niſi reſpectu creature. Ex quo apparet ꝙ he ſunt īproprie ⁊ exponēde. ſpūſſcūsmittit ſe. ſpūſſanctꝰ mittit filiū. filiꝰ mittit ſeip̄m. niſi intelligat̉ inqͣntū eſt de v̓gine natꝰPatet etiā quare mittere ⁊ mitti nō cōpetitom̄ibꝰ. qꝛ licet dicat effectū in creatura. dic̄
tamē relationē intrinſecā. ita ꝙ mittere dic̄auctoritatē. mitti ſubauctoritatē rationep/ductionis eterne interiꝰ importate.Capitulum VIDe vnitate diuine nature in multiplicitate appropriatoꝝErtio ꝟo de pluralitate appropͥatorū hoc docet ſacra ſcriptura eſſe tenendū. ꝙ licet om̄ia eſſentialia orbus ꝑſonis eqͣliter ⁊ indifferēter ꝯueniatamē patri d̓r appropͥari vnitas. filio ꝟitasſpūiſancto bonitas. Et iuxta hāc ſumit̉ ſecūda appropͥatio hilarij .ſ. eternitas ī patrſpēs in imagine. ⁊ vſus in munere. Et iuxhāc ſumit̉ tertia .ſ. in patre ratio pͥncipiādi.in filio ratio exēplādi. in ſpūſancto rationiēdi. Et iuxta hāc ſumit̉ quarta .ſ. om̄iptētia patri. om̄iſciētia filio. volūtas ſeu buolētia ſpūiſancto. Hec aūt dicunt̉ apprari. nō qꝛ fiāt ꝓpria. cū ſemꝑ ſint cōia ſꝫ qꝛ ducunt ad intelligētiā ⁊ noticiā ꝓprioꝝ. ſcꝫ triūꝑſonaꝝ. Intelligētia aūt ⁊ rō p̄dictoꝝ heſt. Quia enī pͥmū pͥncipiū eſt nobiliſſimū ⁊ꝑfectiſſimū. ideo ꝯditiōes entꝭ nobiliſſime⁊ generaliſſime in eo reꝑiūt̉ in ſummo. Heaūt ſūt vnū veꝝ bonū. que nō ꝯtrahūt ensẜm ſuppoſita. ſꝫ ẜm rationē. Nā vnū nominat ens vtꝯnumerabile. ⁊ hoc habet ꝑ indiuiſionē ſui in ſe. veꝝ ẜm ꝙ cognoſcibile. et hhabet ꝑ indiuiſionē ſui aꝓpria ſpecie. bonuẜm ꝙ cōmunicabile. ⁊ hoc habet ꝑ indiuiſionē ſui aꝓpria oꝑatiōe. Et qꝛ hec triplex īdiuiſio ſe habet ẜm ordinē qͣꝫtū ad rōnem intelligēdi. ita ꝙ veꝝ p̄ſupponit vnū. ⁊ bonū p̄ſupponit veꝝ ⁊ vnū. hinc eſt ꝙ hec attribitur pͥmo pͥncipio in ſūmo. qꝛ ꝑfecta ⁊ gerralia. ⁊ appropͥant̉ tribꝰ ꝑſonis. qꝛ ordin⁊ ideo ſūme vnū patri qui ē origo ꝑſonaſumme veꝝ filio qͥ eſt a patre vt verbū. ſime bonū ſpūiſancto qͥ ē ab vtroqꝫ vt amor⁊ donū. Et qꝛ ſumme vnū. eſt ſūme primuꝫqꝛ caret om̄i inceptiōe. ⁊ qꝛ ſumme verū. eſtſumme eqͣle ⁊ pulcrū. ⁊ qꝛ ſumme bonū. eſtſumme vtile ⁊ ꝓficuū. Hinc orit̉ ſecūda appropriatio Hilarij. q̄ eſt eternitas in patre.quia nō habꝫ principiū. ſed eſt om̄ino pͥnſpecies in imagine. id eſt. in ꝟbo. qꝛ ſumrpulcrū. vſus in munere id eſt. in ſpiritulancto. qꝛ ſumme ꝓficuū ⁊ cōmunicatiuū.ꝑ alia verba ſic inſinuat Auguſtinꝰ. Intre vnitas. ī filio equalitas. in ſpirituſanciovnitatis equalitatiſqꝫ ꝯcordia. Rurſus qd