Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
LXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

LXXIIIFo.

predicamēta ſunt idipſum qd̓ eſt illud dep̄dicant̉. ita cōparationē ad ſubiectū inquo ſunt om̄ia dicunt̉ trāſire in ſubſtātiamrelatiōe tamē excepta. duplicē habeatcōparationē .ſ. ad ſubiectū in quo. ad terminū ad quē. pͥmo modo trāſit ne faciatpoſitioneꝫ. ſꝫ ſecūdo modo manet vt faciatdiſtinctionē. Et hinc eſt ſubſtātia cōtinetvnitatē. relatio multiplicat trinitatē. id̓omanēt ibi hi tm̄ duo mōdi p̄dicādi differētes. de quibꝰ talis dat̉ regula. Que dicunt̉ẜm ſubſtantiā. de om̄ibꝰ dicunt̉ ſingillatī ſimul ſingulariter. Que ꝟo ẜm relatiōeꝫaut de omibꝰ dicunt̉. aūt ſi pluribꝰ pluraliter. vt relati. diſtincti. ſimiles. equalespter relationē intrinſecā. Nomē aūt trinitatis ꝯprehēdit vtrūqꝫ. Et qm̄ plures poſſūteſſe relatiōes in vna ꝑſona. ſicut ſunt plureſꝑſone in vna natura. ideo diſtinctio in notion infert diuerſificationē ꝑſone. nec diſtinctio ꝑſone plurificationē nature. ꝓpte/rea quicqͥd cōuenit eſſentie. ꝯuenit notioni vel ꝑſone. nec ecōuerſo. hinc eſt ſuntibi tres modi ſupponēdi. de quibꝰ talis conſueuit dari regula. Suppoſita eſſentia nonſupponit̉ notio nec ꝑſona. ſuppoſita notiōe ſupponit̉ eſſentia nec ꝑſona. ſuppoſitaſona ſupponit̉ eſſentia nec notō. ſicut patet exēpla. Et quoniā vera diſtinctio eſtſuppoſitis ſubſtātie manēte eſſentia vna.neceſſe eſt ibi multiplicit̓ ſignificari ſubſtātiam .ſ. vt cōmunicabilē incōmunicabileꝫ.Ut cōmunicabilē moduꝫ abſtractiōisnomē eſſentie modū cōcretionis nomſubſtātie. Vt incōmunicabilē vero vl̓ vt diſtinguibilē nomē hypoſtaſis. vel vt diſtīctam nomē ꝑſone. Uel aliter ſcꝫ. vel vt diſtinctā qualitercūqꝫ. ſic hypoſtaſis. vel notabiliter ꝑfecte. ſic ꝑſona. Exēpla hoꝝ qͣttuor ſunt in creatura. humanitaſ. homo. aliquis homo. petrꝰ. Primū eſſentiā. ſecundūſubſtantiā. tertiū hypoſtaſim. quartū perſonam dicit. Et qꝛ in ꝑſona que diſtinguitur ſolū eſt ꝯſiderare diſtinguit̉. ſꝫ illudquo diſtinguit̉. hoc eſt ꝓprietas ſiue notioideo neceſſe eſt in diuinis ſint qͥnqꝫ modidicēdi pariter querēdi .ſ. quis ratōe ꝑſonequi ratiōe hypoſtaſis. quia dicit ſuppoſituꝫſubſtātie indiſtincte. que rōne notionis. qd̓rōe ſubſtātie. quid ſiue ratiōe eſſentie. Etquoniā om̄s hīmodi in vnitate eſſentie radicant̉. qꝛ quicqͥd eſt in deo. eſt ipſe deꝰ vnꝰ

ſolus. ideo ponūt ibi differentiā nec ẜmeſſentiā. nec ẜm eſſe. ꝓpterea ſūt ibi tm̄ tresmodi differendi. ſcꝫ ẜm modos eſſendi ſiueemanādi. ſicut differt ꝑſona a ꝑſona. ſcd̓mmodos ſe habēdi. ſicut differt ꝑſona eſſentia. quia vna ꝑſona ad alterā refert̉. id̓o diſtinguit̉. eſſentia vero refert̉ ad alteram. ideo diſtinguit̉. ẜm modos etiā intelligendi. ſicut differt vna ꝓprietas ſub̓alis abaltera. vt bonitas ſapiētia. Prima differētia eſt ꝑfectiſſima ſumma. poſſit repeririin diuinis Eſt enī in ſuppoſitis ita vnum dicit̉ de altero. Secūda differētia eſt minor. quia eſt in attributis. licet em̄ vnū poſſit dici de altero. vt ꝑſona de eſſentia. aliqͥdtamē dicit̉ de vno qd̓ de altero. vt perſona diſtinguit̉ refert̉. eſſentia vero. Tertia vero differētia minima eſt. qꝛ eſt in ꝯnotatis. licet em̄ vnū de altero dicat̉ ad inuicē idē poſſit dici de vtriſqꝫ. tamē idemnotat̉ vtrobiqꝫ. nec idē intelligi dat̉ vtrūqꝫ. Ex primo modo differēdi oritur pluralitas ꝑſonaꝝ. ex ſecūdo modo pluralitas predicationū ſubſtantialiū relatiuarū. ex tertio pluralitas ꝓprietatū eſſentialiū notionum. ſiue ab eterno ſiue ex tꝑe. ſiue ꝓprie ſiuetrāſſumptiue. ſiue cōmuniter ſiue appropriate. Dictoꝝ exēpla manifeſta ſunt. His ītellectis claret ſatis. qͥd ſentiendū. qualiterloq̄ndū ſit ſūma trinitate diuīaꝝ ꝑſonaꝝ.Capitulum VDe vnitate diuine nature in multiformitate apparitionum.Ecūdo aūt de pluralitate apparitionum docet diuina doctrina hoctenendū. deꝰ ſit incircūſcriptibilis. inuiſibilis incōmutabilis. nihilominꝰtamē habitat in ſanctꝭ viris ſpecialiter. apparuit patriarchis ꝓphetis. deſcēdit de celis. miſit etiā filiū ſpūmſanctū ad ſalutemhumani generꝭ. Et licet in deo ſint indiuiſa. natura virtꝰ oꝑatio trinitatiſ. miſſio tamen velapꝑitio vniꝰ ꝑſone eſt miſſio velapparitio alteriꝰ. Licet etiā ſit ibi ſūma eqͣlitas. ſoliꝰ tamen eſt patris mittere mittiſpūſſancti eſt tantūmodo mitti reſpectu diuinaꝝ ꝑſonaꝝ. niſi forte dicat̉ mittere hominem aſſumptū. filij aūt eſt mittere mitti. ſicut ex ſcripturis poteſt colligi. Intelligētia aūt ratio p̄dictoꝝ hec eſt. Quia licet principiū ſit immēſum incircūſcriptibile. ſit incorporeū inuiſibile. ſit eternum