LXXIIIFo.
predicamēta ſunt idipſum qd̓ eſt illud de qͦp̄dicant̉. ⁊ ita ꝑ cōparationē ad ſubiectū inquo ſunt om̄ia dicunt̉ trāſire in ſubſtātiamrelatiōe tamē excepta. q̄ cū duplicē habeatcōparationē .ſ. ad ſubiectū in quo. ⁊ ad terminū ad quē. pͥmo modo trāſit ne faciat cōpoſitioneꝫ. ſꝫ ſecūdo modo manet vt faciatdiſtinctionē. Et hinc eſt ꝙ ſubſtātia cōtinetvnitatē. ⁊ relatio multiplicat trinitatē. ⁊ id̓omanēt ibi hi tm̄ duo mōdi p̄dicādi differētes. de quibꝰ talis dat̉ regula. Que dicunt̉ẜm ſubſtantiā. de om̄ibꝰ dicunt̉ ⁊ ſingillatī⁊ ſimul ⁊ ſingulariter. Que ꝟo ẜm relatiōeꝫaut nō de omibꝰ dicunt̉. aūt ſi d̓ pluribꝰ pluraliter. vt relati. diſtincti. ſimiles. equales ꝓpter relationē intrinſecā. Nomē aūt trinitatis ꝯprehēdit vtrūqꝫ. Et qm̄ plures poſſūteſſe relatiōes in vna ꝑſona. ſicut ſunt plureſꝑſone in vna natura. ideo diſtinctio in notion nō infert diuerſificationē ꝑſone. nec diſtinctio ꝑſone plurificationē nature. ⁊ ꝓpte/rea nō quicqͥd cōuenit eſſentie. ꝯuenit notioni vel ꝑſone. nec ecōuerſo. ⁊ hinc eſt ꝙ ſuntibi tres modi ſupponēdi. de quibꝰ talis conſueuit dari regula. Suppoſita eſſentia nonſupponit̉ notio nec ꝑſona. ⁊ ſuppoſita notiōenō ſupponit̉ eſſentia nec ꝑſona. ⁊ ſuppoſita ꝑſona nō ſupponit̉ eſſentia nec notō. ſicut patet ꝑ exēpla. Et quoniā vera diſtinctio eſtſuppoſitis ſubſtātie manēte eſſentia vna. iōneceſſe eſt ibi multiplicit̓ ſignificari ſubſtātiam .ſ. vt cōmunicabilē ⁊ incōmunicabileꝫ.Ut cōmunicabilē ꝑ moduꝫ abſtractiōis ꝑnomē eſſentie ⁊ ꝑ modū cōcretionis ꝑ nomſubſtātie. Vt incōmunicabilē vero vl̓ vt diſtinguibilē ꝑ nomē hypoſtaſis. vel vt diſtīctam ꝑ nomē ꝑſone. Uel aliter ſcꝫ. vel vt diſtinctā qualitercūqꝫ. ⁊ ſic hypoſtaſis. vel notabiliter ⁊ ꝑfecte. ⁊ ſic ꝑſona. Exēpla hoꝝ qͣttuor ſunt in creatura. humanitaſ. homo. aliquis homo. petrꝰ. Primū eſſentiā. ſecundūſubſtantiā. tertiū hypoſtaſim. quartū perſonam dicit. Et qꝛ in ꝑſona que diſtinguiturnō ſolū eſt ꝯſiderare eū qͥ diſtinguit̉. ſꝫ illudquo diſtinguit̉. ⁊ hoc eſt ꝓprietas ſiue notioideo neceſſe eſt ꝙ in diuinis ſint qͥnqꝫ modidicēdi pariter ⁊ querēdi .ſ. quis ratōe ꝑſonequi ratiōe hypoſtaſis. quia dicit ſuppoſituꝫſubſtātie indiſtincte. que rōne notionis. qd̓rōe ſubſtātie. quid ſiue qͦ ratiōe eſſentie. Etquoniā om̄s hīmodi in vnitate eſſentie radicant̉. qꝛ quicqͥd eſt in deo. eſt ipſe deꝰ vnꝰ
⁊ ſolus. ideo n̄ ponūt ibi differentiā nec ẜmeſſentiā. nec ẜm eſſe. ⁊ ꝓpterea ſūt ibi tm̄ tresmodi differendi. ſcꝫ ẜm modos eſſendi ſiueemanādi. ſicut differt ꝑſona a ꝑſona. ſcd̓mmodos ſe habēdi. ſicut differt ꝑſona ⁊ eſſentia. quia vna ꝑſona ad alterā refert̉. ⁊ id̓o diſtinguit̉. eſſentia vero nō refert̉ ad alteram.⁊ ideo nō diſtinguit̉. ẜm modos etiā intelligendi. ſicut differt vna ꝓprietas ſub̓alis abaltera. vt bonitas ⁊ ſapiētia. Prima differētia eſt ꝑfectiſſima ⁊ ſumma. q̄ poſſit repeririin diuinis Eſt enī in ſuppoſitis ita ꝙ vnumnō dicit̉ de altero. Secūda differētia eſt minor. quia eſt in attributis. licet em̄ vnū poſſit dici de altero. vt ꝑſona de eſſentia. aliqͥdtamē dicit̉ de vno qd̓ nō de altero. vt perſona diſtinguit̉ ⁊ refert̉. eſſentia vero nō. Tertia vero differētia minima eſt. qꝛ eſt in ꝯnotatis. licet em̄ vnū de altero dicat̉ ad inuicē⁊ idē poſſit dici de vtriſqꝫ. nō tamē idem cōnotat̉ vtrobiqꝫ. nec ꝑ idē intelligi dat̉ vtrūqꝫ. Ex primo modo differēdi oritur pluralitas ꝑſonaꝝ. ex ſecūdo modo pluralitas predicationū ſubſtantialiū ⁊ relatiuarū. ex tertio pluralitas ꝓprietatū eſſentialiū ⁊ notionum. ſiue ab eterno ſiue ex tꝑe. ſiue ꝓprie ſiuetrāſſumptiue. ſiue cōmuniter ſiue appropriate. Dictoꝝ exēpla manifeſta ſunt. His ītellectis claret ſatis. ⁊ qͥd ſentiendū. ⁊ qualiterloq̄ndū ſit d̓ ſūma trinitate diuīaꝝ ꝑſonaꝝ.Capitulum VDe vnitate diuine nature in multiformitate apparitionum.Ecūdo aūt de pluralitate apparitionum docet diuina doctrina hoc eētenendū. Cū deꝰ ſit incircūſcriptibilis. inuiſibilis ⁊ incōmutabilis. nihilominꝰtamē habitat in ſanctꝭ viris ſpecialiter. apparuit patriarchis ⁊ ꝓphetis. deſcēdit de celis. miſit etiā filiū ⁊ ſpūmſanctū ad ſalutemhumani generꝭ. Et licet in deo ſint indiuiſa. natura virtꝰ ⁊ oꝑatio trinitatiſ. miſſio tamen velapꝑitio vniꝰ ꝑſone nō eſt miſſio velapparitio alteriꝰ. Licet etiā ſit ibi ſūma eqͣlitas. ſoliꝰ tamen eſt patris mittere ⁊ nō mittiſpūſſancti eſt tantūmodo mitti reſpectu diuinaꝝ ꝑſonaꝝ. niſi forte dicat̉ mittere hominem aſſumptū. filij aūt eſt mittere ⁊ mitti. ſicut ex ſcripturis poteſt colligi. Intelligētia aūt ⁊ ratio p̄dictoꝝ hec eſt. Quia licet pͥmū principiū ſit immēſum ⁊ incircūſcriptibile. ſit incorporeū ⁊ inuiſibile. ſit eternum ⁊