Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
LXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Prima pars breuiloquij

poralibꝰ. beata miſeris. p̄ferēda iudicamusac hoc qm̄ rebꝰ creatꝭ creatorē ſine dubitatiōe p̄ponimꝰ. oportꝫ vt ſūme viuere cūcta ſentire atqꝫ intelligere. mori autē excorrūp̄i mutariqꝫ poſſe. nec corpꝰ eſſe ſedſpūm omnipotētiſſimū. iuſtiſſimū. ſpecioſiſſimū. optimū. beatiſſimūqꝫ fateamur. Eccein his duodecim includunt̉ altiſſime nobilitates eſſentie diuīe. Sꝫ poſt vt ip̄e on̄dithec duodecim reducūt̉ ad tria .ſ. ad eternitatē. ſapīaꝫ. beatitudinē. hec tria ad vnūſcꝫ ad ſapīam. in qua includūt̉ mens generans. v̓bū naſcēs. amor vtrūqꝫ nectens. īquibꝰ fides dictat beatiſſimā ꝯſiſtere trinitatē. Et qm̄ ſūma ſapiētia ponit trinitateꝫ.ponit etiā nihilominꝰ om̄es pͥus habitasnobiliſſimas ꝯditōes. videlicet vnitatē. ſimplicitatē. ceteras ſeq̄ntes. neceſſe ē oēsdictas nobilitates diuini eſſe. ſiml̓ ſtarebeatiſſima trinitate.Ca. IIIDe iſtiꝰ fidei intelligentia ſana.D iſtiꝰ aūt fidei intelligētiā ſanā docet doctrina ſacra in diuinis ſuntdue emanationes. tres hypoſtaſes.qͣttuor relatiōes. qͥnqꝫ notiōes. ex his tm̄tres ꝓprietates ꝑſonales. aūt ad p̄dictoꝝ intelligētiā hec eſt. qꝛ pͥmū ſūmuꝫpͥncipiū hocip̄o pͥmū. ſit ſimpliciſſimū. hꝫip̄o ſummū. ſit ꝑfectiſſimū. ꝑfectiſſimeſe cōmunicat. qꝛ ꝑfectiſſimū. indiuiſioneꝫom̄imodā ſeruat hocip̄o ſimpliciſſimū. ſalua vnitate nature ſūt ibi modi emanādi ꝑfecti Modi aūt emanādi ꝑfecti ſuntduo tm̄. ſcꝫ modū nature. modū volūtatis. Primꝰ eſt generatio. ſecūdꝰ ſpiratio ſiue ꝓceſſio. ſunt ibi. Et qꝛ duabꝰ emanatiōibꝰ ſubſtātificꝭ neceſſe eſt emanare duas hypoſtaſes. neceſſe eſt etiā ponere hypoſtaſim pͥmo ꝓducētē ab alio emanare neſit in infinitū abire. ideo ſunt ibi tres hypoſtaſes. Et qꝛ cuilibet emanatiōi reſpōdꝫduplex habitudo relatiua. ſunt ibi quattuor relatiōes .ſ. paternitas. filiatio. ſpiratō ꝓceſſio. Et qꝛ has habitudines innoteſcūt nobis diuīe hypoſtaſes. p̄ter hoc etiāhypoſtaſis illa in eſt pͥma ratio pͥncipiandi innoteſcit nob̓. qꝛ ꝓducit̉. hoc ē nobilitatis in ip̄a. ideoqꝫ ſunt qͥnqꝫ notionesſcꝫ qͣttuor relatiōes p̄dicte innaſcibilitate. Et qꝛ quelibet ꝑſonaꝝ vnā habet ꝓprietatē. quā pͥncipaliter innoteſcit. tm̄ treſſunt ꝓprietates ꝑſonales his noībꝰ expri-

munt̉ ꝓprie pͥncipaliter .ſ. pater filiꝰ ſpirtuſſanctꝰ. enī ꝓpriū ſit pr̄is eſſe innaſcibilē ſiue ingenitū. eſſe pͥncipiū de principio. eſſe pr̄em. innaſcibilitas notificat ip̄ꝫ modū negatiōis licet ex ꝯſequēti modūpoſitiōis. qꝛ innaſcibilitas in pr̄e ponit fontalē plenitudinē. pͥncipiuꝫ de pͥncipio. pmodū poſitiōis negatōe eſſe patrē mo poſitiōis habitudinis. ꝓprie cōplete etdeterminate. Similit̓ filiꝰ ſit imago. ver filiꝰ. imago noīat illā ꝑſonā vt ſimilitidinē exp̄ſſaꝫ. verbū vt ſimilitudinē exp̄ſſiuāfiliꝰ vt ſil̓itudinē hypoſtaticā. Rurſus imago vt ſimilitudinē cōformē. verbū vt ſimilitudinē intellectualē. filiꝰ vt ſimilitudinēnaturalē. Per hūc modū ꝓprium ſit ſpūſſancti eſſe donū. eſſe nexū ſeu charitatē amborū. eſſe etiā ſpūmſanctū. donū noīat ijvt datū volūtariū. charitas ſiue nexꝰ vt voluntariū p̄cipuū. ſpūſſanctꝰ vt devoluntariū p̄cipuū hypoſtaticū. Hinc hec tria noīa ſunt pater filiꝰ ſpirſanctꝰ. triū ꝑſonarū ꝓprietates ꝑſonales inſinuant̉. Hec igit̉ tenēda ſunt ad fidei trinitatis intelligentiā ſanā.Capitulum IIIIDe iſtius fidei expreſſione catholica.D iſtiꝰ etiā fidei expreſſionē cathcam tenendū eſt ẜm ſacroꝝ doctodocumēta in diuinis ſūt duo modi p̄dicādi. ſcꝫ modū ſubſtātie relatiōistres modi ſupponēdi .ſ. eſſentie. ꝑſone. notionis. qͣttuor modi ſignificādi ſubſtantiā. ſnoīe eſſentie. ſubſtātie ꝑſone. hypoſtaſis.qͥnqꝫ modi dicēdi .ſ. quis. qui. que. qd̓. etqͥd tres modi differēdi .ſ. ẜm differentē modiexiſtēdi. ẜm differētē modū ſe habēdi. ẜmdifferentē modū intelligēdi. Ratio autēad intelligentiā p̄dictoꝝ hec eſt. quia pri pͥncipiū ſit ꝑfectiſſimū ſimul ſimpliciſimū. om̄ia ꝑfectionis ſunt de ip̄o dicunt̉ꝓprie vere. que autē imꝑfectiōis ſunt. aut dicunt̉. aut ſi dicunt̉. ẜm aſſumptiōꝫ humane nature dicunt̉. vel trāſſumptiue.igit̉ decē ſint p̄dicamēta .ſ. ſubſtātia. quantitas. relatio. qualitas. actio paſſio. vbi. qn̄. ſitus. habitꝰ. qͥnqꝫ vltima ſpectant ꝓprie adcorꝑalia ſeu mutabilia. ideo attribuuntdeo niſi trāſſumptiuo modo figuratiuoAlia vero qͥnqꝫ p̄cedentia deo attribunturẜm id ꝯpletionē dicūt. ita tamē diuinaſimplicitatē impediāt. Om̄ia p̄dicta