Prima pars breuiloquij
poralibꝰ. beata miſeris. p̄ferēda iudicamusac ꝑ hoc qm̄ rebꝰ creatꝭ creatorē ſine dubitatiōe p̄ponimꝰ. oportꝫ vt eū ⁊ ſūme viuere⁊ cūcta ſentire atqꝫ intelligere. mori autē excorrūp̄i mutariqꝫ nō poſſe. nec corpꝰ eſſe ſedſpūm omnipotētiſſimū. iuſtiſſimū. ſpecioſiſſimū. optimū. beatiſſimūqꝫ fateamur. Eccein his duodecim includunt̉ altiſſime nobilitates eſſentie diuīe. Sꝫ poſt vt ip̄e on̄dithec duodecim reducūt̉ ad tria .ſ. ad eternitatē. ſapīaꝫ. ⁊ beatitudinē. ⁊ hec tria ad vnūſcꝫ ad ſapīam. in qua includūt̉ mens generans. v̓bū naſcēs. ⁊ amor vtrūqꝫ nectens. īquibꝰ fides dictat beatiſſimā ꝯſiſtere trinitatē. Et qm̄ ſūma ſapiētia ponit trinitateꝫ.ponit etiā nihilominꝰ om̄es pͥus habitasnobiliſſimas ꝯditōes. videlicet vnitatē. ſimplicitatē. ⁊ ceteras ſeq̄ntes. neceſſe ē oēs p̄dictas nobilitates diuini eſſe. ſiml̓ ſtare cūbeatiſſima trinitate.Ca. IIIDe iſtiꝰ fidei intelligentia ſana.D iſtiꝰ aūt fidei intelligētiā ſanā docet doctrina ſacra ꝙ in diuinis ſuntdue emanationes. tres hypoſtaſes.qͣttuor relatiōes. qͥnqꝫ notiōes. ⁊ ex his tm̄tres ꝓprietates ꝑſonales. Rō aūt ad p̄dictoꝝ intelligētiā hec eſt. qꝛ cū pͥmū ⁊ ſūmuꝫpͥncipiū hocip̄o ꝙ pͥmū. ſit ſimpliciſſimū. hꝫip̄o ꝙ ſummū. ſit ꝑfectiſſimū. iō ꝑfectiſſimeſe cōmunicat. qꝛ ꝑfectiſſimū. ⁊ indiuiſioneꝫom̄imodā ſeruat hocip̄o ꝙ ſimpliciſſimū.⁊ iō ſalua vnitate nature ſūt ibi modi emanādi ꝑfecti Modi aūt emanādi ꝑfecti ſuntduo tm̄. ſcꝫ ꝑ modū nature. ⁊ ꝑ modū volūtatis. Primꝰ eſt generatio. ſecūdꝰ ſpiratio ſiue ꝓceſſio. ⁊ iō hī ſunt ibi. Et qꝛ duabꝰ emanatiōibꝰ ſubſtātificꝭ neceſſe eſt emanare duas hypoſtaſes. neceſſe eſt etiā ponere hypoſtaſim pͥmo ꝓducētē ab alio nō emanare neſit in infinitū abire. ⁊ ideo ſunt ibi tres hypoſtaſes. Et qꝛ cuilibet emanatiōi reſpōdꝫduplex habitudo relatiua. iō ſunt ibi quattuor relatiōes .ſ. paternitas. filiatio. ſpiratō⁊ ꝓceſſio. Et qꝛ ꝑ has habitudines innoteſcūt nobis diuīe hypoſtaſes. ⁊ p̄ter hoc etiāhypoſtaſis illa in qͣ eſt pͥma ratio pͥncipiandi innoteſcit nob̓. qꝛ nō ꝓducit̉. nā hoc ē nobilitatis in ip̄a. ideoqꝫ ſunt qͥnqꝫ notionesſcꝫ qͣttuor relatiōes p̄dicte cū innaſcibilitate. Et qꝛ quelibet ꝑſonaꝝ vnā habet ꝓprietatē. ꝑ quā pͥncipaliter innoteſcit. iō tm̄ treſſunt ꝓprietates ꝑſonales q̄ his noībꝰ expri-
munt̉ ꝓprie ⁊ pͥncipaliter .ſ. pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirtuſſanctꝰ. Cū enī ꝓpriū ſit pr̄is eſſe innaſcibilē ſiue ingenitū. eſſe pͥncipiū nō de principio. ⁊ eſſe pr̄em. innaſcibilitas notificat ip̄ꝫꝑ modū negatiōis licet ex ꝯſequēti ꝑ modūpoſitiōis. qꝛ innaſcibilitas in pr̄e ponit fontalē plenitudinē. pͥncipiuꝫ nō de pͥncipio. pmodū poſitiōis cū negatōe eſſe patrē ꝑ modū poſitiōis ⁊ habitudinis. ꝓprie cōplete etdeterminate. Similit̓ cū filiꝰ ſit imago. verbū ⁊ filiꝰ. imago noīat illā ꝑſonā vt ſimilitidinē exp̄ſſaꝫ. verbū vt ſimilitudinē exp̄ſſiuāfiliꝰ vt ſil̓itudinē hypoſtaticā. Rurſus imago vt ſimilitudinē cōformē. verbū vt ſimilitudinē intellectualē. filiꝰ vt ſimilitudinē cōnaturalē. Per hūc modū cū ꝓprium ſit ſpūſſancti eſſe donū. eſſe nexū ſeu charitatē amborū. eſſe etiā ſpūmſanctū. donū noīat ijvt datū volūtariū. charitas ſiue nexꝰ vttū voluntariū ⁊ p̄cipuū. ſpūſſanctꝰ vt devoluntariū p̄cipuū ⁊ hypoſtaticū. Hincꝙ ꝑ hec tria noīa q̄ ſunt pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirſanctꝰ. triū ꝑſonarū ꝓprietates ꝑſonales inſinuant̉. Hec igit̉ tenēda ſunt ad fidei trinitatis intelligentiā ſanā.Capitulum IIIIDe iſtius fidei expreſſione catholica.D iſtiꝰ etiā fidei expreſſionē cathcam tenendū eſt ẜm ſacroꝝ doctodocumēta ꝙ in diuinis ſūt duo modi p̄dicādi. ſcꝫ ꝑ modū ſubſtātie ⁊ relatiōistres modi ſupponēdi .ſ. eſſentie. ꝑſone. notionis. qͣttuor modi ſignificādi ſubſtantiā. ſnoīe eſſentie. ſubſtātie ꝑſone. ⁊ hypoſtaſis.qͥnqꝫ modi dicēdi .ſ. quis. qui. que. qd̓. etqͥd⁊ tres modi differēdi .ſ. ẜm differentē modiexiſtēdi. ẜm differētē modū ſe habēdi. ⁊ ẜmdifferentē modū intelligēdi. Ratio autēad intelligentiā p̄dictoꝝ hec eſt. quia cū primū pͥncipiū ſit ꝑfectiſſimū ſimul ⁊ ſimpliciſimū. om̄ia q̄ ꝑfectionis ſunt de ip̄o dicunt̉ꝓprie ⁊ vere. que autē imꝑfectiōis ſunt. autnō dicunt̉. aut ſi dicunt̉. ẜm aſſumptiōꝫ humane nature dicunt̉. vel trāſſumptiue. Lūigit̉ decē ſint p̄dicamēta .ſ. ſubſtātia. quantitas. relatio. qualitas. actio paſſio. vbi. qn̄. ſitus. ⁊ habitꝰ. qͥnqꝫ vltima ſpectant ꝓprie adcorꝑalia ſeu mutabilia. ideo nō attribuuntdeo niſi trāſſumptiuo modo ⁊ figuratiuoAlia vero qͥnqꝫ p̄cedentia deo attribunturẜm id ꝙ ꝯpletionē dicūt. ita tamē ꝙ diuinaſimplicitatē nō impediāt. Om̄ia gͦ hͦ p̄dicta