Fo.LXXII
Incipit pͥma ꝑs de trinitate dei.Capltulum I De illis ſeptem de quibꝰeſt theologia in ſumma.N principio intelligendū eſt ꝙ ſacradoctrīa ſcꝫtheologia q̄ pͥncipalit̓ agit de pͥmo pͥncipio .ſ. de deo trino ⁊ vnode ſeptē agit ī vniuerſo .ſ. de trinitate dei. decreatura mūdi. de corruptela pctī. de incarnatiōe vbi. de gr̄a ſpūſſancti. de medicīa ſacramētali. ⁊ de ſtatu finalis iudicij Ratioaūt ad intelligētiā huiꝰ veritatꝭ hec ē. Quiacū ſacra ſcpͥtura ſiue theologia ſit ſcīa dansſufficientē noticiā de pͥmo pͥncipio ẜm ſtatūvie. ẜm qd̓ neceſſariū eſt ad ſalutē ⁊ deꝰ nontm̄ ſit reꝝ pͥncipiū ⁊ exēplar effectiuū in creatione. ſꝫ etiā refectiuū in redēptōe. ⁊ ꝑfectiuum ī retributiōe. iō nō tm̄ agit de deo creatore. ſꝫ etiā de creatore ⁊ creatura. Et qꝛ creatura rōnalis q̄ eſt qd̓ammō finis oīm. nōſtetit. ſꝫ ſuo caſu indiguit reꝑari. ideo agit d̓corruptela peccati. medico. ſanitate. ⁊ medicina. ⁊ tandē de curatiōe ꝑfecta. q̄ erit ī gl̓ia.impijs ꝓiectꝭ in penā. iō ip̄a ſola eſt ſcīa perfecta. qm̄ incipit a pͥmo qd̓ eſt pͥmū pͥncipiū⁊ ꝑuenit ad vltimū qd̓ eſt p̄miū eternū. incipit a ſūmo qd̓ eſt deꝰ altiſſimꝰ creator oīm⁊ ꝑuenit ad infimū qd̓ eſt infernale ſupplicium. Ip̄a etiā ſola eſt ſapīa ꝑfecta q̄ incipit acauſa ſūma. vt eſt pͥncipiū cauſatoꝝ. vbi terminat̉ cognitio philoſophica. ⁊ trāſit ꝑ eaꝫvt eſt remediū pctōꝝ ⁊ reducit in eā vt eſt p̄miū meritoꝝ ⁊ finis deſiderioꝝ. Et ī hac cōgnitione eſt ſapor ꝑfectꝰ. vita et ſalꝰ aīmaꝝ.Et ideo ad eā addiſcēdā inflāmari dꝫ deſideriū omniū xp̄ianoꝝ. Ex his patet ꝙ licettheologia ſit de tot ⁊ taꝫ varijs. eſt tn̄ ſciētiavna. cuiꝰ ſubiectū vt a qͦ om̄ia. eſt deꝰ. vt perqd̓ om̄ia. xp̄s. vt ad qd̓ oīa. opꝰ reparatiōisvt circa qd̓ om̄ia. vnicū charitatꝭ vinculū. qͦceleſtia ⁊ terreſtria ꝯnectunt̉. vt de qͦ om̄ia īlibris canonicis cōprehēſa. credibile vt credibile. vt de quo oīa in libris expoſitoꝝ. credibile vt intelligibile. Scd̓m Augꝭ. in li. devtilitate credēdi. Qd̓ credimꝰ debemꝰ auctoritati. qd̓ intelligimꝰ rationi.Capitulum IlQuid tenendū de trinitatę ꝑſonaꝝ ⁊ vnitate eſſentie.Rimo igit̉ de trinitate dei ſunt triaꝯſiderāda .ſ. qualit̓ vnitas ſubſtātie
⁊ nature ſimul ſtet cū pluralitate ꝑſonaꝝ. ſecūdo qualit̓ cū pluralitate apparitionū. tertio qualiter cū pluralitate appropriatorūDe pluralitate gͦ ꝑſonaꝝ ī vnitate nature hͦ dictat recta fides eſſe tenendū .ſ. ꝙ ī vnitate nature ſunt tres ꝑſone .ſ. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Quaꝝ pͥma a nulla ē. ſcd̓a eſt a ſola pͥma ꝑ generatiōeꝫ. tertia ꝟo eſt a pͥma ⁊ ſcd̓aꝑ ſpirationē ſiue ꝓceſſionē. ita ꝙ trinitas ꝑſonaꝝ nō excludit ab eſſentia diuina ſūmavnitatē. ſimplicitatē. īmenſitatē. eternitateꝫincōmutabilitatē. neceſſitatē. ⁊ etiā pͥmitatēqͥn potiꝰ includit ſummā fecūditatē. charitatē. liberalitatē. eqͣlitatē. germanitatē. ꝯformitatē. ⁊ inſeꝑabilitatē. q̄ oīa ſana fides ītelligit eſſe in beata trinitate. Rō aūt huiusveritatꝭ hec eſt. Quia fides cū ſit pͥncipiumcultꝰ dei ⁊ fundamētū eius q̄ ẜm pietatē eſtdoctrine. dictat de deo eſſe ſentiēdū altiſſime ⁊ pijſſime. Nō aūt ſentirꝫ altiſſime ſi nōcrederet ꝙ deꝰ poſſet ſe ſumme cōmunicarenō ſentiret pijſſime ſi crederet ꝙ poſſꝫ ⁊ nollet. ⁊ iō vt altiſſime ⁊ pijſſime ſentiat dic̄ deūſe ſūme cōmunicare. eternalit̓ habēdo dilectū ⁊ ꝯdilectū. ac ꝑ hͦ deū vnū ⁊ trinū. Huic autē fidei inqͣntū dictat de deo pijſſimeſentiēdū eſſe atteſtat̉ tota ſacra ſcriptura. q̄d̓r doctrina ẜm pietatē. qꝛ deū fatet̉ habereꝓlem. quā ſumme diligit. verbū ſibi coeqͣleqd̓ ab eterno genuit. in quo cūcta diſpoſuitꝑ qd̓ cūcta ꝓduxit ⁊ gubernat. ꝑ qd̓ etiā carnem factū ꝓ ſumma benignitate hominē redemit p̄cioſiſſimo eiꝰ ſanguine. redemptūqꝫcibauit. ꝑ qd̓ etiā in fine mūdi ſummā miſericordiā impertiēdo ab om̄i miſeria liberabit. ⁊ ꝑ xp̄m om̄es electi ſint filij ſūmi patrꝭin qͦ erit omis pietatꝭ ꝯſummatio. ⁊ dei adnos. ⁊ ecōuerſo. Inqͣntū aūt fides dictat d̓deo ſentiēdū altiſſime. nō tm̄ atteſtat̉ ei ſacra ſcriptura. veꝝ etiā om̄is creatura. iuxtaqd̓ dicit Augꝰ. xv. de trini. c. iiij. Neqꝫ enī diuinoꝝ libroꝝ tantūmodo autoritas predidicat eſſe deū. ſꝫ oīs q̄ nos circūſtat creatura. ad quā nos etiā ꝑtinemus vniuerſa ip̄arerū natura ꝓclamat habere ſe p̄ſtātiſſimūcōditorē. qͥ nobis mentē rationēqꝫ dedit. qͣviuētia cū viuentibꝰ. ſenſu p̄dita nō ſentiētibus. intelligētia nō intelligētibꝰ. immortalia mortalibꝰ. potētia impotētibꝰ. iuſta iniuſtis. ſpecioſa deformibꝰ. bona malis. incorruptibilia corruptibilibꝰ. īmutabilia mutabilibꝰ. inuiſibilia viſibilibus. incorꝑalia cor