Prologus in breuiloquiū
inuolutꝰ. ita ſapīa dei ī ſcriptura figurꝭ quibuſdā humilibꝰ inuolueret̉. Spūs etiā ſāctus diuerſimode illuſtrabat ⁊ reuelatiōesfaciebat ī cordibꝰ ꝓph̓aꝝ. ip̄m etiā nullꝰ latere pōt intellectꝰ. qͥ miſſus erat omnē docereꝟitatē. iō cōpetebat eiꝰ doctrine vt ī vno ſermone multiplices laterēt ītelligētie. Cōpetit nihilominꝰ ip̄i fini. qꝛ ſcpͥtura data eſtvt ꝑ ip̄am dirigat̉ hō in cognoſcēdis ⁊ agēdis. vt tandē ꝑueniat ad optata. Et qꝛ oēscreature ad hͦ facte ſunt. vt ſeruiāt hoī tēdēti ad ſuꝑnam patriā. iō ſcpͥtura aſſumit ip̄a/rū creaturaꝝ ſpēs diuerſas. vt ſic ꝑ ip̄as doceat nos ſapīam dirigētē nos ad eterna Etqꝛ homo nō dirigit̉ ad eterna niſi cognitiua agnoſcat veꝝ credēdū. ⁊ oꝑatiua faciatbonū oꝑandū. ⁊ affectiua ſuſpiret ad deumvidēdū ⁊ amandū ⁊ ꝑfruēdū. hinc eſt ꝙ ſcriptura ſacra ꝑ ſpm̄ſcm data aſſumit libꝝ creature. referēdo in finē ẜm triplicē modū intelligētie. vt ſic ꝑ tropologiā habeamꝰ noticiā agēdoꝝ moralit̓. ꝑ allegoriā credēdorūveraciter. ꝑ anagogiā deſiderādoꝝ delectabiliter. vt ſic purgati ꝑ ꝟ̓tuoſam oꝑationeꝫillumīati ꝑ radioſam fidē. ⁊ ꝑfecti ꝑ ardētiſſimā charitatē. ꝑueniamꝰ tandē ad brauiūfelicitatis eterne.De mō ꝓcedēdi ip̄iꝰ ſacre ſcripture.N tāta igit̉ multiformitate ſapiētieque in ip̄iꝰ ſacre ſcripture ꝯtinet̉ latitudine. lōgitudine. altitudine. ⁊ ꝓfundo vnꝰ eſt cōis modꝰ ꝓcedēdi autēticusvidelicet. intra quē ꝯtinet̉ modꝰ narratiuꝰ.p̄ceptorꝰ. ꝓhibitiuꝰ. exhortatiuꝰ. p̄dictiuuſcōminatoriꝰ. ꝓmiſſiuꝰ. dep̄catoriꝰ. ⁊ laudatiuus. Et om̄es hi modi ſub vno mō autētico reponunt̉. ⁊ hͦ qͥdē ſatꝭ recte. Quia em̄ hͨdoctrina ē vt boni fiamꝰ ⁊ ſaluemur. ⁊ hͦ nōfit ꝑ nudā ꝯſideratiōꝫ. ſꝫ potiꝰ ꝑ inclinatiōꝫvolūtatꝭ. iō ſcpͥtura diuina eo modo debuittradi. qͦ mō magꝭ poſſemꝰ inclinari. Et quiamagꝭ mouet̉ affectꝰ ad exēpla qͣꝫ ad argum̄ta. magꝭ ad ꝓmiſſiones qͣꝫ ad rōcinationesmagꝭ ꝑ deuotiōes qͣꝫ ꝑ diffinitiōes. iō ſcriptura iſta nō debuit hr̄e modū diffinitiuū.diuiſiuū ⁊ collectiuū. ad ꝓbandū paſſionesaliquas de ſubiecto ad modū aliaꝝ ſcīaꝝ. ſꝫoportuit ꝙ hr̄et modos ꝓprios ẜm variasinclinatiōes aīoꝝ. diuerſimode aīos īclinātes. vt ſi qͥs nō mouet̉ ad p̄cepta ⁊ ꝓhibita.ſaltē moueat̉ ꝑ exēpla narrata. ſi qͥs n̄ ꝑ hecmouet̉. moueat̉ ꝑ bn̄ficia ſibi on̄ſa. ſi qͥs nec
ꝑ hec mouet̉. moueat̉ ꝑ monitiōes ſagacesꝑ ꝑmiſſiōes veraces. ꝑ cōminatiōes terribiles. vt ſic ſaltē excitet̉ ad deuotionē ⁊ d̓i laudem. in qͣ ꝑcipiat gr̄am ꝑ quā dirigat̉ circaoꝑa v̓tuoſa. Qm̄ igit̉ hi modi narratiui nōpn̄t fieri ꝑ viā certitudinis rōnū. qꝛ ꝑticularia geſta ꝓbari nōo pn̄t. iō ne ſcpͥtura iſta tāqͣꝫ dubia vacillaret. ac ꝑ hͦ minꝰ moueret. loco certitudinis rōnis ꝓuidit deꝰ huic ſcripture certitudinē auc̄tatis. q̄ adeo magnaeſt ꝙ oēm ꝑſpicuitatē humani īgenij ſupercellit. Et qꝛ nō eſt certa auctoritas eiꝰ qͥ poteſt fallere ⁊ falli. nullꝰ aūt ſit qͥ falli nō poſſit ⁊ fallere neſciat niſi deꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. hinceſt ꝙ ad hͦ ꝙ ſcpͥtura ſacra mō ſibi debito eſſet ꝑfecte autētica. nō ꝑ humanā inueſtigtionē eſt tradita. ſꝫ ꝑ reuelatiōꝫ diuinā. iō nihil in ip̄a ꝯtēnendū tāqͣꝫ inutile nihil r̄ſpiendū tāqͣꝫ falſum. nihil repudiādū tāqͣꝫ inquū. ꝓ eo ꝙ ſpūſſanctꝰ eiꝰ auctor ꝑfectiſſinnihil potuit dicere falſum. nihil ſuꝑfluūhil diminutū. ⁊ ꝓpterea celū ⁊ terra trāſilv̓ba ſcripture ſacre nō p̄teribūt. qͥn impleāt̉donec em̄ celū ⁊ terra trāſeat. iota vnuꝫ autvnꝰ apes nō p̄teribit a lege donec oīa fiant.ſaluatore teſtāte. Qui gͦ ſoluerit ea q̄ ſcpͥtira docet. ⁊ docuerit ſic hoīes. h̓ minimꝰ vocabit̉ ī regno celoꝝ. qͥ aūt fecerit ⁊ docuerithic magnꝰ vocabit̉ in regno celoꝝ.De modo exponēdi ſacrā ſcripturam.Uemadmodū aūt ſcpͥtura hͦ ſpeciaq lem hꝫ modū ꝓcedēdi. ſic iuxtaſuūꝓcedēdi modū ſpeciali ſuo mō dꝫtelligi ⁊ exponi. Cū em̄ ip̄a ſub vna lr̄a mutiplicē tegat intelligētiā. expoſitor debet abſcōdita ꝓducere ī lucē. ⁊ illā eductā manifeſtare ꝑ aliā ſcripturā magꝭ patētē. ſic̄ ſi exponerē illud pͣs. Apprehēde arma ⁊ ſcutū. ⁊ exurge in adiutoriū mihi. ⁊ velim explicare.ſint arma diuīa. dicā ꝙ eiꝰ veritas ⁊ bōa voluntas. et ꝙ ita ſit ꝓbat̉ ꝑ ſcripturā aꝑtaNā ⁊ ſcribit̉ alibi. Scuto bone volūtatue coronaſti nos. Et iteꝝ. Scuto circūdabit te ꝟitas eiꝰ. Ad qd̓ nō pōt qͥs defacili ꝑtingere. niſi ꝑ aſſuefactiōꝫ lectiōis. textum⁊lr̄am biblie cōmēdet memorie. alioqͥn in exoſitiōe ſcpͥturaꝝ nūqͣꝫ poterit eſſe potens.Un̄ ſic̄ qͥ dedignat̉ pͥma addiſcere elemētaex qͥbꝰ dictō ītegrat̉. nūqͣꝫ p̄t cognoſcere necdictionū ſignificatū nec rectā legē ꝯſtructꝭonū. ſic qͥ lr̄am ſacre ſcpͥture ſpernit. ad ſpūales eiꝰ ītelligētias nūqͣꝫ aſſurget. Attēdat