Fo.CVIII
Ꝙ ſapiens. genita pater eſt ꝓpono negarePer ſe. non a ſe. dicis genitum ſapientemSic ip̄m ꝑ ſe non a ſe. dicis agentemUna pr̄is tm̄ ſapientia cōnumeraturUna dicta modo nō eſt amor hinc ſociat̉Diſtinctio. xxxiij.Utrum ꝓprietates perſonaꝝ ſint ip̄e ⁊ deus .i. diuina eſſentia.Oſt ſupradictaProprietates dic in ꝑſonis reſidere.Que ſunt perſone necnō eſſentia vereHeretici volunt hoc pura mente tenereDiſtinctio. xxxiiij.Opinio quorundā. nō idē eſſe ꝑſonā. ⁊ eſſentiā nō poſſe eſſe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti.Redictis adijciendum eſt.Eſſe ſciamus idē ꝑſonas cū deitateArguis hinc hereſim de ſtulta ſimplicitateUt tres ꝑſonas vnius nō recitamusUnum. ſicqꝫ triū ꝑſonaꝝ caueamusPoſſe patri. ſcire genito. velut appropriamꝰ.Sanctoſpiritui bonitatē ſic tribuamusIſtud nomen homouſion bn̄ ſuſcipiamꝰAd diuina pie quedam tranſlata ſciamus.Diſtinctio. xxxv.De quibuſdā q̄ ẜm ſub̓am de deo dicunt̉.que ſpēalem efflagitāt tractatū .ſ. de ſcīa ⁊ p̄ſentia ꝓuidētia ⁊ diſpoſitiōe p̄deſtinatiōe ⁊voluntate ⁊ potentia.Umqꝫ ſupra diſſeruerimus.Scit deꝰ ⁊ p̄ſcit quecūqꝫ fuere vidēdaPorro diſponit que tm̄ ſunt faciendaSed p̄deſtinat hec q̄ ſūt ad ſūma trahēdaNomina p̄dicta ſubſtant. ⁊ ſunt referendaSicqꝫ creatio ſiue creator ſunt capiendaPreſcius nullius nō eſſet quādo futuraNulla forent. ſed ⁊ hͨ caute diſtinguere curaActu preterita p̄ſentia ſiue futuraEternus nouit in quo ſunt omnia cura.Diſtinctio. xxxvj.Utrū ꝯcedendū ſit oīa eſſe in dei eſſentia.vel in deo ꝑ eſſentiā. vt oīa dicant̉ in dei cognitione vel p̄ſentiaOlet hic queri cum omnia.Oīa ſunt ī eo ſꝑ velut ip̄a ſciēte.Necnō ſunt in eo. velut ip̄a creare potenteNec ꝓbat ip̄e mala. nec in ip̄o ſunt vt agēteEx ip̄o ſic ꝑ ip̄m res ſunt ⁊ in ip̄oOmne quod ex ip̄o fore non d̓r ipſoDe preit ex ſequitur. conuerti nō reperiturDiſtinctio. xxxvij.Quibꝰ modis dicat̉ deus eſſe in rebus
T qm̄ demonſtratū.Triplicit̓ deꝰ eſt in cūctꝭ. aſt habitare.Dicitur in ſanctis quos nouit gratificare.Cum ſit vbiqꝫ deꝰ neqͥt a rebꝰ maculariCūcta mouet ſtabil̓. locat ⁊ neqͥt ip̄e locariQuodā ſcito modo naturas ſpūalesCircumſcriptibiles. necnō has eē localesTemꝑe mutant̉. affectu non variantur.Diſtinctio. xxxviij.Hic redit ad ꝓpoſitum repetēs ſuperiꝰ dicta vt addat alia.Unc ergo ad propoſitū.Huic p̄ſcire dei ꝓprie nō eſſe future.Cauſam ſcito rei tibi ſit ꝯuertere cureScit bona laudādo. mala p̄ſcit. ſꝫ r̄ꝓbādoEſt impoſſibile p̄ſcire dei variari.Iunctim dic verum. diuiſim falſificari.Diſtinctio. xxxixUtrū dei ſcīa poſſit augeri vl̓ minui. velalio modo mutari. vtꝝqꝫ videt̉ poſſe ꝓbariReterea ſolet queri.Scire dei minui neqͥt augeri variari.Sed res p̄ſcita minui quit ⁊ euacuari.Plura poteſt ſcire qͣꝫ ſcit ſi diſcutiat̉.Quot preſcire modis a ſanctis accipiatur.Nō tamen ipſe ſciens. ſed qd̓ ſcit̉ variaturCuram de brutis habet ip̄e deꝰ generalemDe rationali curam retinet ſpecialemCunctorūqꝫ ſimul rationē ſcit numeralemHos quos elegit ipſos predeſqꝫ tinauitPorro p̄ſciuit reliquos hͦ eſt reprobauitDiſtinctio. xl.An aliquis p̄deſtinatoꝝ poſſit dānari. vl̓reproboꝝ ſaluari.Ut preſcitoꝝ nullꝰ quit glorificariRedeſtinatioEſt indurare prauū non gratificare.Diſtinctio. xlj.Utꝝ aliqd̓ ſit meritū obduratōis vel mīe.autem querimus.Nō cadit ī merito p̄deſtīat. aut r̄ꝓbar̄Si vis ſimpliciter ſignatum conſiderareCeſſat preſcire preſentia. non ea ſcire.Diſtinctio. xlij.De om̄ipotētia dei vbi pͥus ꝯſiderat̉ quare dicatur omnipotens.Unc autem de omnipotentia.Omnipotēs deꝰ eſt. qꝛ cūcta p̄t oꝑariPer ſe defectꝰ ab eo debent reſecari.Diſtinctio. xliij.