Sententie ſententiarū
Opinio quorundā dicentiū deū nil poſſe niſi quod facit.Uidam tamen de ſuo ſenſu.Sūmū nil poſſe niſi qd̓ fac̄ aſſeruer̄tQuidam. ſed ſancti bene verū diſſerueruntEt ꝙ plura poteſt qͣꝫ vult vel agit poſuer̄t.Diſtinctio. xliiij.An deꝰ poſſit facere aliqͥd melius qͣꝫ fecit.Unc illud reſtat.Que fecit facere meliora deꝰ potuiſſetEt melius. cōcernendo rem ſi voluiſſetEt ꝙ mutatur in ſe deus aſtipulaturDiſtinctio. xlv.De volūtate dei que eſſentia dei dicit̉. dicitur vna ⁊ eterna. ⁊ de ſignis eius.Am de voluntate dei.¶ Uelle dei deꝰ eſt. ſꝫ q̄ vult eſſe negaturCū fers vult deꝰ hoc. eſſentia reſqꝫ notaturEſſe dei velle cunctoꝝ cauſa probaturInde voluntatis eius. nec cauſa petaturSigna voluntatis diuine ſunt prohibere.Conſulit atqꝫ iubet. promittit iuge placereDiſtinctio. xlvj.Illi ſnīe qua dictū eſt dei volūtatē nō poſſe caſſari que ip̄e eſt. quidā vident̉ obuiare.¶ Velle tene placiti ꝙ ſemꝑ perficiatur.Ic oritur queſtio.Nullus ſaluatur ab eo niſi ſuſcipiaturꝘ mala vult fieri culpe. ratione negaturEſſe bonum. fieri mala ſimplicit̓ reprobat̉Sed concedatur. ſi iunxeris eliciaturPrecipit ⁊ prohibet. ꝑmittit. ꝯſulit. implet.Ꝙqꝫ mali pene deus eſt auctor reſeraturEt ꝙ permittit fieri mala ſuſtineaturDiſtinctio. xlvijꝘ voluntas dei ſꝑ implet̉ de homīe quocūqꝫ ſe vertat.Oluntas quippe dei.Uertat placitu ꝟe cū poſſis ſigͣ moueigna voluntatis abſolute ſituanturConditionalis mutari ſigna probantur.Diſtinctio. xlviijꝘ aliqn̄ homo bona volūtate aliud vultqͣꝫ deꝰ. ⁊ aliqn̄ etiā mala ideꝫ qd̓ deus bonavoluntate vult.Ciendum quoqꝫ eſt.Nō vult ſepe deꝰ qd̓ hō bn̄ velle ꝓbat̉Uiuere cū patrē vult qͥs. deus vt moriat̉Qd̓qꝫ deꝰ bn̄ vult. aliqͥs male velle putaturRecta voluntas eſt. ſi recto fine regatur.
Qd̓ bene vult ſepe deꝰ implet velle malorūHoc in morte Ih̓u patet. ⁊ factꝭ reproboꝝUelle pati xp̄m ꝙ mūdus eo redimaturApprobo. ſꝫ reprobo cū qͥs vult vt moriat̉Sanctū velle pati ꝙ ſanctus glorificeturUel ꝙ ſacra fides ꝑ eū magis amplificet̉Comprobo. ſꝫ reprobo cū qͥs vt crucietur.Explicit pͥmꝰ liber ſnīaꝝ Incipit ſcd̓sDiſtinctio pͥmaUnū eſſe reꝝ pͥncipiū oſtendit. non pluravt quidam putauerūt.Reationem rerum.Hic neqͥt errare dās vnū cūcta creareDe nihilo facere quid dicas eſſe creareEſt ergo facere de materia preeunteSed creat ipſe deus. non materia ſubeūtePro facio clare reperitur ſepe creareCondo. creo. facio. vel ago diuerſificanturActio diſplicuit. paſſio grata fuit.Quando creatori vel nobis aſſocianturEſt domino facere ꝙ res noua ꝓdit ī eſſeCuncta creata rate ſunt diuina bonitateNecnon condita ſunt ipſoꝝ cōmoditateUniri voluit animas deus vt reſeret̉Unio. qua domino mens in celis ſocieturCorporibꝰ dantur etiam ꝙ plꝰ mereanturAngelici caſus ip̄is etiam reparanturEſt homo factꝰ ob hͦ. vt rege deo fruereturCui ſi ſeruiret ſibi mundus ſubijcereturDiſtinctio. ij.Que conſideranda ſint de angelis.Eangelica itaqꝫ natura.Angelꝰ. empireū. tēpuſqꝫ coeua fuer̄tUt beda teſtatur. yle dictis ſociaturTu teneas vere ſimul iſta coeua manereAngelus empireū celū ſic tempus ⁊ yle.Empireo celo tunc lucifer ipſe creatusEſt deprauatus. ſꝫ mox cecidit reprobatꝰEſt domini paritas celū qd̓ lucifer optasDiſtinctio. iij.Quales facti fuerīt angeli ⁊ ꝙ qͣttuor eisattributa ſunt ī ip̄o initio ſue ꝯditionis.Ece oſtenſum eſt vbi angeliEſt rational̓ perſonaliſqꝫ creatusAngelus ⁊ ſimplex. ſed libertate probatusSpūs angelicus bonꝰ a domināte creatꝰPoſt deprauatus. ſtatim cecidit reprobat̉Qui ꝑmanſerunt cōfirmari merueruntCū quibꝰ aūt a quo ſint facti ſeqꝫ ſciebatNaturalis amor inerat reliquoqꝫ carebatIdcirco meritis nullis tunc proficiebant.Diſtinctio. iiij.