XIFo.

De duobꝰ pͥmis et̄ dicit̉ in collationibꝰdonorū. vbi habet̉ ꝙ ſapiētia eſt lux deſcendens a patre luminū ⁊ radians in animaꝫfacit eā deiformē ⁊ domū dei. Illuſtrat em̄intellectiuā inflāmat vel letificat affectiuaꝫroborat oꝑatiuam. Uerū quia origo ſapientie eſt a gratia. apoſtolꝰ ad gratiā hortatur ſic inqͥens. Hortamur vos ne in vacuū gratiā dei recipiatis. ij. Corintheoꝝ. v.Dirigamꝰ igit̉ ſermonē ad chriſtū dicentes. Diffuſa eſt gratia in labijs tuis. Pſal.xliiij. Sicut em̄ ex p̄cedentibꝰ ⁊ ſubſequētibus liquet. ſermonē hūcꝓpheta dirigit adchriſtū. Antecedēter em̄ dicit̉. Specioſusforma p̄ filijs hominū. Cōſequēter annectitur. Sedes tua deꝰ in ſeculū ſeculi.Uerū quidē eſt qd̓ in Ioh̓e ſcribit̉. Lex ꝑMoyſen data eſt. gratia ⁊ veritas ꝑ Ih̓mchriſtū facta eſt. Ioh̓is pͥmo.Ad ſalutē duo ſunt neceſſariaCognitio ꝟitatis Hec habet̉ ꝑ legemExercitatio v̓tutꝭ Hec habet̉ ꝑ gratiāqꝛ virtus eſt bona qualitas mētis.Lex ſe habet ad gratiā dupliciter.Quēadmodū viriꝰ apprehēſiua ad motiuam. Uidēs celū ſine virtute alaꝝ nō poteſt ꝑtingere ad celū.Quēadmodū inſtrumentū ad virtutemoꝑatiuā. Artifex habēs inſtrumētū et nōhabēs vim operatiuā. nō agit. O iudee ꝑfide. legē habes in manu. niſi habeas vimmotiuā que eſt a gratia nō ſaluaberis ꝑ legem Supplico ꝙ ꝟ̓ba mea gratie deſeruiant. ⁊ intētio mētis mee ſi gratiā habeat. corroboret̉ in verbis. Un̄ apoſtolꝰ dicit. ſcd̓oCorinth̓. vj Hortamur vos ⁊c̄. Apoſtolus in hoc breui ꝟbo excitat.Ad diuinā gratiā ſuſcipiendā Recipiatis inquit.Ad ſuſceptā cuſtodiēdā ne īuacuū inqͥtAd cuſtoditā ml̓tiplicādā Ait eī tꝑe ⁊c̄.Ut autē hec exhortatio impleat̉ in nob̓tria ſunt circa gr̄am cōſiderāda.Quis ſit gratie ortus.Quis ſit gratie vſus.Quis ſit gratie fructus.Si igit̉ cōſideremꝰ ortū gratie ⁊ eiꝰ originale pͥncipiū. dico ex canonica Ia. pͥmo. ca.ponēs maiorē vniuerſalē. Omne datū optimū ⁊ omne donū perfectū. deſurſum ē deſcendēs a patre luminū. apud quē non eſttrāſmutatio nec viciſſitudinis obūbratio.

Minorē ꝓbandā aſſumo. Gratia eſt datum optimū ⁊ donū ꝑfectū. Cōcludo. Ergo gratia deſurſum eſt deſcēdens a pr̄e luminū. Sed ꝑ quā viā ſpargit̉ lux gratiediuidit̉ eſtꝰ amoris ſuꝑ terrāDeſcēdit gͣtia ſuꝑ mētes rōales via t̓formiPer verbū incarnatūPer verbū crucifixumPer verbum inſpiratū.Huiꝰ ꝓbatio eſt. quia ẜm Iac̄. voluntarie genuit nos ꝟbo veritatis vt ſimꝰ initiuꝫaliqd̓ creature eiꝰ. Iac̄. jͣ. Ꝙ aūt ꝑ verbuꝫincarnatū deſcēdat in nos copia gratiarū.oſtēdit Ioh̓. ſic inqͥens. Verbū caro factūeſt. et ſeqͥt̉. De plenitudine eiꝰ oēs accepimꝰgratiā ꝓ gratia Et vidimꝰ gloriā eius. gloriā quaſi vnigeniti a patre plenū gr̄e. Io. jͣ.Certū eſt ꝙ originale gratie pͥncipiū qd̓deꝰ eſt. quādo creauit hominem in ſtatu īnocētie ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā. creauit ip̄m ita ꝓpinquū ꝙ homo ꝑ verbū increatum erat informabilis ad gratiā. Poſtlapſum ꝟo vſus eſt deꝰ via dignatiue condeſcēſionis. Et ꝑ verbū incarnatū aptauithominē ad gratiā. Uerū quia verbū carnem ſumpſit in vtero v̓ginis glorioſe. dictūeſt ei. Aue gratia plena dn̄s tecum. Luce. j.Paulꝰ etiā ſuadet volentibꝰ gratiā virginēadire. Adeamꝰ cū fiducia thronū gratie eiꝰvt miſericordiā cōſequamur ⁊ gratiā inueniamꝰ in auxilio oportuno. Hebre. iiij. Ecce occurrit nobis pater miſericordiarū cuꝫgratia. Mater miſericordiarū cū gr̄a. Filius qui eſt lux miſericordiarū cū gratia. Ergo pͥma originatio gratie in nobis fit ꝑ verbum incarnatū. Infelices qͥ ignorāt verbum. ⁊ ignorāt gratiā. Benedictus paterBenedicta mater. Benedictꝰ filiꝰ. Benedicti qͥ hoc cognoſcūt. Benedicta gratia que eſt datū optimū ⁊ donū ꝑfectūSecūdo deſcēdit gratia in nos ꝑ ꝟ̓buꝫcrucifixū. Nō em̄ tantūmodo eramꝰ ineptiad gratiā ꝓpter ignorantiā diuinorū preceptoꝝ. verū etiā ꝓpter noſtrā infirmiſſimamimpotētiam. Vt gͦ ſaluberrimis vnguētisſanarent̉ languores noſtri. deſcēdit diuinagratia in nos ꝑ verbū crucifixū. Unde Iſalas dicit. Uere dolores noſtros ip̄e tulit. ⁊languores noſtros ip̄e portauit. Et apoſtolus ad Ephe. ij. ſcribit. Deꝰ qui diues eſt īmiſericordia. ꝓpter nimiā charitatē ſuam qͣdilexit nos cū eſſemꝰ mortui peccatis. con-