tribꝰ ternarijs pctōꝝ īfamibꝰ Co
pena ꝯmenſurat̉ ẜm ꝯditiōem illiꝰ inquē peccat̉ vn̄ magis peccat qͥ ꝑcuritmilitē qͣꝫ qͦ ruſticū: et magis qͥ regē oſfendit: qͣꝫ qͥ militē. et ſic de alijs ẜᵐ gradū nobilitatis. Qui ergo offēdit deūqͥ eſt infinitū bonū: merito penā īcurrit īfinitā: ꝓpt̓ ꝯtēptū maieſtatis dīne⁊ infinitati culpe rn̄det īfinitas penein dānatōe. vn̄ pena dānatoꝝ ē īfinita: et eſt finita. finita eſt ī acerbitate. ⁊hoc rn̄det delectatōi q̄ fuit ī actu pctīInfinita eſt in duratōe: ⁊ hͦ ꝓpt̓ ꝯtēptū dei qͥ eſt īfinitꝰ. Ad illud qd̓ obicit̉: ꝙ aīe nō p̄t īferri mors. Dicēduꝫeſt: ꝙ duplex eſt mors: ſcilꝫ nature etſ culpe. qͦ ad mortē nature aīa dr̄ īmortalis. ſꝫ qͦ ad mortē culpe morit̉ Quiaſicut dicit Augꝰ. in li. de mēdatio Sicut corpꝰ viuit ex aīa. ita aīa viuit exdeo. ſꝫ aīa ſeparata a corꝑe morit̉ corpus. ergo cū deꝰ ſeparat̉ ab aīa: morit̉aīa. ſed n̄ ſeparat̉: niſi ꝑ pctm̄ mortaleergo ⁊cͣ. Ad aliud ꝙ mors priuat aboꝑatiōe. Dicēdū ꝙ qͥcqͥd pctōr oꝑat̉mortuuꝫ dr̄. nec tn̄ dꝫ ceſſare a bonisoꝑibꝰ. Sicut infirmꝰ ſi vtat̉ malis cibis: leuit̓ morit̉: ſi aūt bonis: paulatiꝫad ſanitatem reducitur.Oſt mortale ⁊ originale dicēdūē de veniali. Circa qd̓ qͣttuor q̄rēda ſt̓. ſcꝫ de ip̄iꝰ eēntia: efficacia: ſufficiētia: ⁊ īdulgētia. Quātū ad pͥmuꝫpctm̄ veniale dr̄ triplicit̓ .ſ. ab euētua cā: ⁊ a ſua natura. Ab euentu: qꝛ oēmortale dicit̉ veniale ꝑ pn̄iam. vt dic̄Ambro. A cā qn̄ in natura ſua habꝫvt veniā mēat̉. ſic̄ pctm̄ qd̓ ſit ex īfirmitate vel ignorātia hꝫ in ſe cām venie. Nā qͥ ex īfirmitate frāgit ieiuniūnō incurrit pctm̄. Et ſi ex ignorātiaaliqͥs faciat qd̓ n̄ credat pcc̄m veniāmeret̉. A ſua natura ⁊ a ſuo genē vtꝟbū ocioſum: ridē ⁊ hmōi. Quo adſufficientiā licꝫ pctā venialia nō ſintdet̓minata ī aliqͦ mō pn̄t tn̄ reduci ad
certū numeꝝ: ſcꝫ ad t̓nariū ſcꝫ lignuꝫfenū: ⁊ ſtipulā. Et rō huiꝰ eſt. qꝛ veniale dicit̉ qd̓ de facili purgat̉ ⁊ ꝯſumitet iō ꝑ hec tria deſignat̉. qꝛ ab ignede facili ꝯburūt̉. Per lignū qͥdē pctāvenialia grauiora deſignant̉. ꝑ ſtipuelā leuiora: ꝑ fenū mediocria deſignāt̉Et huiꝰ rō eſt: qꝛ oīa ternario ꝯſiſtūtUn̄ q̄libꝫ creatura habꝫ ſuū ternarium. ſcꝫ eſſentiā: virtutē: ⁊ oꝑationeꝫEt q̄libꝫ oꝑatio ꝯſiſtit in t̓nario ſcꝫin pͥncipio: medio: ⁊ fine. Et oīa ī ſuanatura hn̄t ternariū. ſcꝫ memoriā: intellectū: ⁊ volūtatē. Itē pctā mortalia ꝑ tria diſtinguūtur: ſicut dic̄ gloſaſuꝑ epl̓am Coriū̄. iij. ſcꝫ ꝑ ferrū: es: ⁊plūbū. Quo ad efficientia. nota ꝙ hōp̄t eſſe ſine pctō mortali: ſꝫ nō ſine veniali. Et rō huiꝰ. qꝛ hō dū vnū veniale vitat. aliud incurrit. Un̄ dicūt doctores ꝙ hō vitare qd̓libꝫ veniale inparticulari. ſꝫ nō in vniuerſali. Et ēexemplū de naui in qͣ ſunt multa foramina: quoꝝ qd̓libꝫ in particulari nauta oppilare poteſt ſed nō omnia fimulEt ideo ſine veniali vix homo eſſe p̄tquia ſi dixerimꝰ ꝙ peccatū n̄ habemꝰip̄i nos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobisnō eſt. Quo ad indulgentiaꝫ nota. ꝙſicut veniale multiplicit̓ incurrit̉. itamultiplicit̓ purgat̉. Modi aūt purgationis his verſibus ꝯtinentur. Confiteor: tūdo: ꝯſpergor. ꝯteror: oro. Signor: edo: dono: ꝑ hec venialia ponoid eſt depono ⁊ tollo. Remittunt̉ eīgo ꝑ generalē ꝯfeſſionem: ꝑ pectoristūſionē: ꝑ aq̄ benedicte aſperſionem:ꝑ cordis ꝯtritionē: ꝑ dn̄icam or̄oneꝫper confirmationem ac epiſcopalembenedictionem: euchariſtie ſumptionem: offenſe condonationem: extremam vnctionem: leuem penitentiamcompaſſionē fraternā: vt patꝫ in hocverſiculo. Unctio pena leuis: cōpaſſio que fit egenis.