¶ Tratactus ſcī Bonauēture De
pōt inferri anime mors: cū ſit īmortalis. ergo nullū peccatū ē mortale Itēmors ꝓpria operatione hominē pͥuatvnde homo mortuꝰ nihil p̄t oꝑari. ſꝫpeccatores in peccato exiſtentes mul̓ta ſtrennue operant̉ ⁊ ꝑſpicue intelligūt: et ſic videt̉ ꝙ nullū ſit peccatuꝫmortale. Et dicēdū ꝙ multa ſunt peccata mortalia: et vere aliqͥs actus humanꝰ habꝫ rōnem pctī mortalis. Eſtenī peccatū mortale: qd̓ corrumpit vitam: tollit efficaciā: dimittit viā: ⁊ obligat ad gehennā Uita aūt ſpūalis cōſiſtit in calore: ſicut vita corporalis.vnde defectus caloris eſt defectꝰ viteSicut videmꝰ in morientibꝰ: ꝙ paulatim calor deficit in extremitatibuscorporis: que pͥus īfrigidant̉. et calorad pͥncipium vite: id eſt ad cor recolligit̉: qui cū ex toto deficit ibidem vitatotalit̓ perit. Huius exemplū videmin lucerna: ī qua qͣꝫdiu eſt calor vel humor vel liquor: tā diu eſt ibi ſplc̄dorlūinis: ⁊ deficiēte calore: deficit lumēSic vitā ſpūalis non eſt aliud: niſi qͥdam calor: id eſt amor diuinꝰ. qui qͥdcͣduplicē faciem habꝫ: ẜm duplicē aſpectū. vna que reſpicit deum: alia que reſpicit ꝓximuꝫ: quia charitas nihil aliud eſt qͣꝫ dilectio qua diligitur deꝰ propter ſe: et proximꝰ propter deū Illudgꝰ quod iſtū amorē corrumpit eſt peccatu mortale: ſicut blaſphemia: periurium: he reſis: ⁊ hmōi. que charitateꝫcorrūpunt quam habemus ad deum:falſum teſtimoniū: furtū: et hmōi: quecōtrariantur charitati quam habemad proximuꝫ: et omnia que preceptisdecalogi ꝓhibētur: peccata mortaliaiudicantur. Secundo tollit virtutisefficaciam. Ex quo enī homo in mortale ſe precipitauit: iā nō p̄t ꝑ ſe reſurgere: niſi gr̄a ſaluatoris mediāte Id̓odicit̉ in p̄s. ꝙ homo eſt ſpūs vadenset non rediē̄s: id eſt per ſe in peccatū
vadens: ſed non per ſe reſurgens. Sicut per ſe poteſt ſe proijcere in profūdum lacum vel lutum: ſed non poteſtper ſe exire. Et ideo per ſe homo admortem vadit̉: ſed non per ſe redit: niſi miraculoſe: quia non eſt regreſſusde priuatione ad habitum ſecundū naturam. Tertio dimittit viam: omnisenim via ducit ad aliqueꝫ finem: ſicutomnes vie contra ciuitatem ducuntad ciuitatem: vltimus auteꝫ finis omnium eſt vnus: ſcilꝫ deus. Nam ſicutipſe eſt vnum principium et vniuereſale̓: ita eſt vnus finis et vltimus omnium. Quando autem alius conſtituitur diligitur et eligitur: receditur abhoc fine vltimo: et cum finio ſit maxime diligibilis: ille finis cōſtitutus diligitur plus qͣꝫ deus: qui eſt vltimusfinis: hoc autē non poteſt ſine mortali accedere. ſicut patet in guloſis quiventrem pro deo colunt: de quibusPhilip. iij. Quorū deus venter eſtEt hoc ſic patet. Si proponatur guloſo deus ex vna parte: et cibus delectabilis ex alia parte: ipſe ſpreto deoincommutabiliʳ bono per amorem cibo inheret tanqͣꝫ vltimo fini. Et ſi luxurioſo ex vna parte proponatur adulterium prout eſt delectabile: et exalia parte deus prohibens: ꝯtēnit deiprohibitionem et ſe adulterine delectationi immergit ⁊ deuiat a fine. Ethec differentia peccati mortalis a veniali: quā mortale totaliter elongat avia et retrorſum graditur: et ideo qͣnto magis a viā deuiat: tanto magis afine recedit et elongatur: pſal. Longea peccatoribus ſalus. Ueniale auteꝫa via non abducit nec ab vltimo fineſeparat. Quarto obligat ad gehennā:quod nō contingit de veniali vel originali. Sed videtur inconueniens ꝙꝓ modica delectatione quis adiudicetur eterne damnationi. Eſt dicēdū ꝙ