tribꝰ ternarijs pctōꝝ īfamibꝰ ¶ C Cxvi

Hec eſt plaga que omne bonū eradicat ſpūale. Ideo dixit Daniel ſeni qͥin concupiſcentiam Suſanne exarſerat. Concupiſcentia ſubuertit cor tuum. A corde ſiqͥdem procedūt ſenſuset motꝰ: et corporales actꝰ. vnde deſtructo corde om̄ia illa deſtruūtur: ⁊ſic concupiſcentia cum cor ſubuertit:omnia alia bona conſumit ¶ Secunda plaga eſt ignorantia: que vulneratintellectū. Pſalm̄. Lumen oculoruꝫmeorū: et ipſum non eſt mecū. Sedamiſſo viſu: amittitur omne gaudiuꝫẜm illud Tobie v. Quale gaudiummihi erit ⁊cͣ. Et hoc ideo: quia dulcelumen ⁊ delectabile eſt oculis videre ſolem. Et ratio huiꝰ eſt: quia vt dicit ſapiens inter omnes ſenſus viſuseſt diligibilior. Sed ſi hoc eſt de viſucorporali: multo magis de viſu ſpūali. Hec er go plaga ex primo peccatoeſt. quia omnes inuoluimur tenebrisvt dicitur in Iob. ¶ Tertia plagaeſt paſſionis vel impotentie diſcraſiaque poteſt dici infirmitas ī anima adſimilitudinem infirmitatis corporalis. Dicitur autem corpus infirmumquando debilitatur: vel in executione proprie operationis: vel impedit̉propter aliquam inordinationeꝫ partium corporis: ita humores et membra non ſubduntur virtuti regitiuecorporis. Sicut oculus dicitur infimus: quando non poteſt clare videre. Sic infirmitas anime dicitur qͣndo ipſa impeditur in propria operation. eo ꝙ partes eius non ſubdūturregimini rationis. Unde Philoſophus in primo Ethicoꝝ comparatincontinentem paralytico: cuius partes mouentur in contrarium eiꝰ qd̓ipſe diſponit. Ideo clamat ApoſtolRomano. vij. Non quod volo bonuꝫ hoc ago: ſed quod odi malū illudfacio. Inter omnes autem paſſiones

que debilitant animaꝫ: nulla ita debilitat vt amor carnalis. vnde anima ꝓpter amorem languet. Languor autēeſt infirmitas anime: vt dicit Tulliꝰ.Et ratio huius eſt: quia tunc animainfirmatur ⁊ lāguet: quādo a propriaet naturali forma diſcedit: hoc aūt facit amor qui tranſformat amanteꝫ inamatum: ita ꝙ amās iaꝫ non agit ẜmſuam formam: ſed ẜm formam amati.Ideo dicebat ſponſa in Canticis v.Nūciate dilecto meo: quia amore langueo. Quādo aūt paſſio amoris multum intenditur: amittit rationis vſuꝫquia multi propter abūdantiam amoris verſi ſunt in inſaniam. Amor aūtnihil aliud eſt qͣꝫ complacentia alicuirei conuenientis accepte per ſenſus.et ex hoc amore procedit concupiſcētia que tendit in rem amatā. nec pōtquietari donec perueniat. et cum ꝑnenerit delectat̉: qꝛ delectatio nihil aliud eſt qͣꝫ quietatio in re adepta. Hicplura dicta ſunt que poſſunt conuenire primo vulneri Quarta plaga ēmalicia que vulnerat voluntatē. Sꝫvidetur ꝙ voluntas nulluꝫ peccatucōmittit ex propria malicia. qꝛ ſicutdicit Dionyſius in li. de di. no. Nullad malū reſpiciens operat̉. Ad qd̓ dicendum: ꝙ malū non poteſt eſſe ẜmſe intentum. ſicut vſurarius extorq̄ndo vſuram non intendit offenſam diuinam: ſed intendit multiplicare pecuniam: vnde bene vellet ſi poſſetabſqꝫ offenſa dei habere pecuniā. Sꝫduobus propoſitis offenſam dei negligit ⁊ adquirit pecuniam. Et ſic eſtde omnibꝰ alijs¶ De mortali peccato.Icto de originali pctō: dicendūeſt de mortali. Et querit̉ Utrūaliquid poſſit eſſe mortale peccatum.Et videtur ꝙ non. quia mortaledicitur quod mortem infert. ſed non

T iiij