de quattuor exercitujs
¶ Cxchi.
iocunditas lucis eterne: vt etiam ſinō licēt ampliꝰ in ea delectari qͣꝫ vniꝰdiei hora: ꝓpt̓ hoc ſolū īnumerabileshuiꝰ vite dies pleni delicijs ⁊ circūfluētia bonoꝝ tꝑaliū recte meritoqꝫdeſpicerent̉. Tā pulcra eī ē ⁊ ſuauisvt ea viſa nihil āpliꝰ poſſꝫ deſiderariet oēꝫ vincit dulcedinē ⁊ oēm exuperat ꝯcupiſcentiā ¶ Aīa. Eſt ne aliqͥdaliud: cuiꝰ viſio delectet: cuiꝰ ꝯtemplatio letificet ¶ Hō. O aīa qͣꝫuis hͨ ſolaſufficēt ſi nll̓a alia adeſſꝫ. eſt tn̄ adhucvna vt de alioꝝ oīm pene īnūerabiliuꝫ iocūda viſiōe: taceā q̄ mirabiliteromniū celeſtiū ſpūuꝫ mentes letificat⁊ miro qͦdā mō neſcio qͦ ineſtimabiligaudio oēm beataꝫ creaturā īebriat:vide̓ ſcꝫ illiꝰ celeſtis regine deificā claritatē: ⁊ ſue beatiſſime ꝓlis glorificatā humanitateꝫ. Quis o aīa vel cogitare ſufficiat qͣntū gaudiuꝫ: generat illā matrē miſericordie reginā pietatiset clementie vide: iā nō recubentē cūparuulo vagiente: in p̄ſepio. iā non lachrymātē: circueūtē: q̄rentē ⁊ dicētēNunqͥd quē diligit aīa mea vidiſtis.cū ꝑdiderat dilectiſſimū infātulū ī triduo. Iā certe nō eiulantē vociferantē clamātē ⁊ dicentē. Quis mihi detvt ego moriar ꝓ te fili mi abſalō. cuꝫſtaret ꝓpe vnigenitū pendentē ⁊ morientē ī patibulo. Iā nō fugienteꝫ lamentabilit̓: recedentē lachrymabilit̓.cū ſibi daret̉ diſcipulꝰ ꝓ magr̄o: ſeruꝓ dn̄o: qͣi alienꝰ ꝓ vnigenito ⁊ dulciſſimo filio. Sꝫ hāc qͦndā ꝓpt̓ nos tammiſerā tātis meroribꝰ plenā: iā nūc ineſtimabilit̉ ſuꝑ oēꝫ creaturā exaltatāregnantē cū xp̄o ī trinitatis ſuꝑbn̄dicte palatio: cantātē: iubilantē ⁊ dicētē. Tenui illū nec dimittā: venite adme oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis etego reficiā vos. Et illud. Trāſite adme oēs qͥ ꝯcupiſcitis me: ⁊ a generationibꝰ meis adīplemini. O aīa mente
deuota ꝑtracta: qͣꝫ ſit plenū oī ſuauitate gaudiū: vide hoīeꝫ hoīs ꝯditorēfeīaꝫ oīm ꝯditoris genitricē: fr̄eꝫ noſtrū qͦndā ꝑditū abiectū ⁊ deſpectumnūc inuentū: nūc reuerſū: nūc regnantē: nūc oībꝰ īꝑantē. O qͦs mihi det̓ tefr̄eꝫ meū ſugentē vbera mr̄is mee vtinueniā te foris ⁊ deoſculer te labijsdeuotōis. āplectar te brachijs dilectionis: ⁊ iā me nemo deſpiciet cū ītroduxero te in cubiculū cum dulcedineſuauiſſime fruitiōis. Hāc fruitioneꝫdeſiderabat ille deuotꝰ anſelmꝰ in meditatōibꝰ qn̄ dicebat. O dulciſſime pꝫqn̄ te videbo: qn̄ an̄ facieꝫ tuā apparebo: qn̄ ſatiabor pulcritudine tua: qn̄videbo vultū tuū deſiderabilē ī quēdeſiderāt angeli ꝓſpicere. Ue animete nō amāti: te nō q̄renti. que ſi mundū diligit: peccatis ſeruit: nunqͣꝫ eſt qͥeta: nunqͣꝫ ſecura. Nihil queſo ſine temihi placeat: nihil dulceſcat: nihil ſpecioſum: nihil preter te arrideat p̄cioſum. Uileſcant oīa p̄ter te: qd̓ tibi ſitaduerſum mihi ſit moleſtū: ⁊ tuū bn̄placitū ſit meū indeficiens deſideriūTedeat gaudere ſine te: delectet gaudere tecum et flere tecum. O bone ieſu ſi tā dulce eſt flere de te: qͣꝫ dulce ēgaudere de te. Hec anſelmꝰ ¶ AīaO hō iam amore videndi dominumcreatorem meum lāgueo: amore cernēdi Ieſum fratrem meum redēptorem deficio: iam deſiderio intuendi illam virginem glorioſam matrem redemptoris mei vulneratā ingemiſcoO bone Ieſu quando videbo gaudium meū quod deſidero. o quando apparebit gloria eius: quā eſurio. o qn̄veniet conſolator meus quem expecto. O ſi īebriabor ab vbertate domeius: ad quam ſuſpiro. Iam grauis ēmihi omnis creatura ad videndum:quia nimis incomparabiliter ſuꝑeminet pulcritudo a qua ꝓceſſerunt hec