Soliloquiū ſcī Bō auēture
oīa ¶ Mō. O aīa expecta cū patiētiavt creſcant tua deſideria. qꝛ ſcpͥtū eſt:modicū ⁊ non videbitis me ⁊cͣ. ¶ AīaO modicū lōgū ⁊ nimis ꝓlixū. qꝛ etſi modica ſt̓ merita. lōga tn̄ ſt̓ deſideria ¶ Hō. O aīa ſi longa ⁊ magna vident̉ tibi tua deſideria qͥbꝰ eſtuas adet̓nā gloriā ⁊ claritatē ꝯtēplādā: qͣꝫtodeſiderio eſtuare debeas ad et̓naꝫ bonitatē ꝑfecte diligēdā: ad ſūmaꝫ maieſtatē et̓nalit̓ poſſidēdā. Si eī hec oīaſūme nō diligēs. qūo de viſiōe gauderes. ⁊ ſi bn̄ vidēs ⁊ intelligēs: ⁊ tn̄ ſecura mente nō poſſidēs. qūo btā ꝑmanēs. Augꝰ. Ibi igit̉ vacabimꝰ ⁊ videbimꝰ: videbimꝰ ⁊ amabimꝰ: amabimꝰ⁊ habebimꝰ. Ip̄e eī eſt finis deſiderioꝝ nr̄oꝝ. qͥ ſine fine videbit̉: ſine faſtidio amabit̉: ſine fatigatōe ī et̓nuꝫ laudabit̉. vna eī ibi ⁊ tota virtꝰ eſt amare qd̓ videas: ⁊ ſūma et̓na felicitas et̓nalit̓ hr̄e qd̓ amas Ibi btā vita ī ſuofonte plene ⁊ ꝑfecte bibit̉: vn̄ miro qͦdā mō ⁊ delectabilit̓ imp̄ſſa ſitis ſimt̓atꝫ ſatietas alt̓nat̉. ſꝫ lōge a ſiti neceſſitas repellit̉: lōge a ſatietate faſtidiūamouet̉. Hec Augꝰ. Sꝫ te ne iam oaīa diutiꝰ ꝓtrahā: audi qͥd de p̄dictisoībꝰ celeſtibꝰ gaudijs dicit ille deuotꝰanſelmꝰ in fine ꝓſologion. Excita teinqͥt nūc o aīa mea: ⁊ erige totū ītellectū tuū ⁊ qͣntū potes cogita attēte: qͣꝫdelectabile ſit illd̓ bonū qd̓ ꝯtinet iocūditatē oīm bonoꝝ. Si iocūda ē vita creata: qͣꝫ iocūda eſt creatrix eſſētiaSi iocūda eſt ſalꝰ facta: qͣꝫ iocūda eſtſalꝰ q̄ fecit oīa. Si amabilis eſt ſcīa d̓creaturis: qͣꝫ delectabilis eſt illa q̄ eſtde rebꝰ increatis. Cur ergo ꝑ multavagaris: q̄rendo bona creata? Amavnū in qͦ ſt̓ oīa. Si delectat pulcritudo: fulgebūt iuſti ſic̄ ſol. Si libertasaut fortitudo: ſil̓es erūt āgelis dei incelis. Si lōga ⁊ ſalubris vita: eſt ibiſanitas et̓na Si ſatietas aut ebrietas
ſatiabunt̉ de gloria ⁊ inebriabunt̉ abvbertate domus dei. Si melodia: ibicanūt angeli. Si ſocietas ⁊ amicicia:ibi eſt btoꝝ ſociētas ⁊ oīm vna volūtas. Si honores ⁊ diuitie: ī domo eiꝰgloria ⁊ diuitie. Si ſecuritas ⁊ certitudo: ibi oīm tempoꝝ et̓na lōgitudo.O cor humanū: cor indigens: cor exꝑtū erūnas: īmo obrutū erūnis: qͣntuꝫgauderes ſi his oībꝰ abūdares. Interroga intima tua ſi caꝑe poſſint tantūgaudiū ſuū de tanta beatitudine ſua.Sꝫ ſi hō de tanta beatitudine vix capiet gaudiū ꝓpriū: qūo capax erit tantoꝝ gaudioꝝ qͣntꝰ eſt numerꝰ electoꝝvbi vnuſqͥſqꝫ tātū diligit ꝓximū ſuūqͣntū ſeip̄m: ⁊ tātū de ſuo gaudio gaudet qͣntū diligit. Ita etiā qͥſqꝫ plꝰ abſqꝫ eſtimatione de dei qͣꝫ de ſua ⁊ oīmelectoꝝ gaudet felicitate. qꝛ ſicut deūtoto corde: tota aīa: tota mēte diligitita ad plenitudineꝫ gaudij illiꝰ totuꝫcor: tota anima: tota mens nō ſufficit.Quia tātū gaudebūt q̄ntū amabunt:tātū amabūt: quantū videbūt. Certenec oculꝰ vidit: nec auris audiuit: necin cor hoīs aſcendit. qͣntū te amabūtet cognoſcent ſancti dei. Oro deꝰ meꝰcognoſcā te: amē te: vt et̓naliter gaudeā de te. Et ſi nō poſſum ad plenuꝫin hac vita: creſcat ſaltem hic notitiatui ⁊ amor vt ibi ſit plenū gaudium.hic fit in ſpe: et ibi ſit in re. Dn̄e pr̄ ꝑfiliū tuū hic iubes īmo ꝯſulis petere:⁊ ꝑmittis accipere: vt gaudiū noſtrūplenū ſit. peto dn̄e qd̓ per admirabilēꝯſiliariuꝫ tuū conſulis petere ⁊ ꝑmittis acciꝑe: vt meditetur de hoc mensmea: ſermocinet̉ os meū: loquat̉ indelingua mea: eſuriat aīa mea: ſitiat caro mea donec intrem in gaudiuꝫ dn̄imei: qui eſt trinus et vnus benedictꝰin ſecula Amen¶ Explicit ſoliloquium