Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Prime reſpōſionisCapitulū ſcd̓m

ſit magna preſūptio. vtpote ī miraculis iudicijs. ī vidictis. ⁊ ī preuidēͣdisin futuris. et cōſil̓ibꝰ. igit̉ ſi hoc ꝟbūſimpliciter dictū eſt vniuerſalit̓ ītelligendū. aut magna erit gloria ſeqͥ dn̄ꝫin his ad q̄ aſpirare ē p̄ſūptuoſu ⁊ imꝑitū. aut ẜm iſtiꝰ ꝑuerſum iudiciū ſapiēs dixit falſū. Huic qͦꝫ demētie etaliā nō minorē adiugit dicēs ꝙ xp̄sadoleſcēti dixit ſequere me nō diſtinguc̄s ī quibus ⁊ qualibꝰ ſꝫ ſimpliciteret magna dicit p̄ſūptione velle diſtingue̓ vbi dn̄s non diſtinxerit nec dērediſtīgue̓. qꝛ legiſlatoris ē ꝓpriā legemīterpretari quā cōdidit In qua qͥdeꝫaſſertiōe et ipſi fidei et ſcoꝝ pr̄m ſnīeet ſibimet contradicit aꝑte Nā ſi xp̄snihil ī ẜmoue ꝓprio qͦd ipſe nō diſtinxit nec nos dēmus diſtingue̓. cū dicitpr̄ maior me ē errat catholice fidei ſēſus qͦ docet̉ n̄ ad xp̄i dinitatē ſꝫ ad eitm̄imo hūanitatē prefatū ꝟbū eē referendū Errāt nihilominꝰ ſcī qͥ xp̄i eloquia explanādo et diſtinguēdo exponunt ⁊ exponendo interpretātur Etrat et ipſe qui cōſequēter in hoc ꝟboetiā diſtinguit dicens ꝙ nō intelligit̉de actibꝰ ſpectantibus ad graduū ⁊ dignitatū diſtinctionē ſꝫ de alijs tm̄ Uerū nec his contentꝰ ſtultitijs ſubiungit et alias. aſſerens ꝙ dicere deū aliquid p̄cepiſſe ꝑfectis nō imꝑfectis error ſit manicheoꝝ et res magni ꝑiculinon attēdens qͦd ſacer dicit Hieronmus cōtra iouinianū li. ſecūdo Dicitenī Nunquid oībꝰ preceptū ē ne duas tunicas habeāt ne cibos ī pera. esī zona. calciamēta ī pedibꝰ vt vendātvniuerſa que hn̄t et ſequātur ieſum;Sed de his qui volūt eē ꝑfecti. Alioquin cur a iohanne baptiſta aliud militibꝰ aliud precipitur publicanis? hecPieronymus Quibꝰ patent̉ on̄t hācſuā imo ſcripturaꝝ ſnīam quā hic nouellus doctor iouiniani erronen dog

ma ſecutus hereticā aſſerit ⁊ ꝑiculoſāSane quod addit mandatis hominēimper fectū non effici quia mandatuꝫſanctum bonū ⁊ iuſtū: nō operat̉ mortē. ſꝫ imꝑfectio mors quedam eſt: mafeſte verū probans ꝑ manifeſte falſū.ſimul ſui ipſius imprudentiam declarat ⁊ errorem Tertu enī eſt ꝙ mandata nec imꝑfectos faciūt nec ꝑfectos.cū tam hī qͣꝫ illi ad eoꝝ obſeruantiamaſtringātur Certū eſt etiā ꝙ imꝑfc̄ioa ꝑfectione nō diſcrepat. ſicut mors avita diſtat Si enī imperfectio morsē aut ē penalis. aut culpabilis Si penalis nullus ē ī hac vita ꝑfectus. necetiā ipſe xp̄ūs. Si culpabilis ē culpamortalis: nullꝰ ē igitur imperfectus qͥnon ſit ꝑ mortale pctm̄ vita priuatusꝘ ſi dicat mortē quādā dicere culpā veīalē. valde impropͥe loqͥtur. nectn̄ declinat errorē qꝛ ſi culpa venialiseſt mors faciens imꝑfc̄m. et cū nō ſitmaior rō de vno veniali qͣꝫ de alio qͦtiens incidit quis ī veniale pctm̄ totiens decidit a ꝑfectionis ſtatū Et iteꝝcū nullus qͣꝫtucūqꝫ iuſtꝰ ſit oīo immunis a venialibus: nullus erit ī hac vita ꝑſcūs ea ꝑfectionē quā cōſulit xp̄sqd̓ eſt hereticū et damnandū Ad erroris etiā ſui cumulationeꝫ maioremſubſequēter annectit imꝑfectionē eēquādā claudicationē q̄ ſub preceptonon cadit ſꝫ ſb̓ indulgentia. quēadmodū ſua repetere nō eſt p̄ceptū ſꝫ īdultū. Qd̓ eſt plane falſū. cum indulgentia ẜm Augꝰ. in de bono cōiugali includit peccatū: et repetere ſua imperfc̄is ſit licitū ſic̄. i. Coꝝ. vi. dicit gloſaImꝑfectis licet ſua repetere. etiā mouendo cām. Huic qͦꝫ ſil̓e eſt ꝙ quibuſdam vanis et friuolis iuterpoſitis addidit ꝙ in nouo teſtamēto etiā qn̄ cāꝓlis contrahit̉ matrimoniū ē īdultūCui aꝑte contradicit Augꝰ ī de bono. coniugali. certe inqͥt dubitare fas