Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Apologie beati Bonauenture Cxxvir

imperitis ẜmōibꝰ īuoluēdo ſnīas nōſolū a veritate diſſentit. verūetiā ſibiipſi ꝯͣdicit Quāta nāqꝫ ſit in ſequentibus intellcūs ꝑuerſitas. quātus ſcpͥturaꝝ abuſus qͣꝫta īuolutio ſentētiaꝝqͣꝫtaqꝫ repugnātia ſenſuū qꝛ longū eſſet explicari ꝑ ſingula prudenti lcōriſufficere credimus ſi aliqua illoꝝ ſuccincte tāgamꝰ Siquidē a diffinitioneꝑfectionis quaſi capitale ſumēs exordiū dicit. ꝙ ꝑfectio huius vite ē nonvt pctm̄ non habeamꝰ ſꝫ ne regnet innoſtro mortali corꝑe Hoc qͣꝫuis ſit veraciter et catholice verum ⁊ a ſanctisacceptū. qꝛ tn̄ ī hoc ꝑfectionis euāgelice terminū ponit ⁊ complemētū conſtituit a vera ꝑfectionis noticia ꝓculeē cōuīcitur Nā cū oīs hō ad hoc ꝙpctm̄ in ipſo nō regnet diuino ſit precepto aſtrictꝰ. oīs igit̉ hō teneret̉ eſſeꝑſcūs Iteꝝ ſi qͣꝫtacūqꝫ charitas ꝑuaad hoc ſufficit ſequitur ꝙ mīma charitas ad ꝑfectiōis culmē attingit Quidigitur dicit Augꝰ ꝙ charitas mereturaugeri vt aucta mereatur ⁊ ꝑfici. Amplius ſi ꝑfectio ē ꝙ pctm̄ in nobis nōregnet. igitur imꝑfectio ē ꝙ regnet.Sed cū pctm̄ in nob̓ non pōt regnare niſi cū ſumus in pctō mortali. oīsigitur īꝑfectio ē pctm̄ mortale Quodqꝫ abſurdū ſit ⁊ a veritate diſſentiat.nēo qui aliquid nouit ignorat Dehīcvigilās lector attēdat. qͣlit̓ ī ſeq̄ntibꝰimperfectionē diffiniēs ſibi ipſi ꝯͣdicat aperte Subdit enī imperfectioecirca poſſibilitatē hūane conditionisnō cōformari xp̄o Sed hͦ pōt eē nōſolū abſqꝫ pctō mortali qꝛ nullꝰ ad hͦtenetur. verūetiā abſqꝫ veniali in hispotiſſimū que ſunt cōſilij ⁊ in noſtreponuntur libere volūtatis arbitrioAc per hoc omitti pn̄t abſqꝫ vllo peccato. ſic̄ expreſſe ptꝫ in voto pauꝑtatis ⁊ continentie ꝟginalis Qd̓ āt ſubiugit dicēs ꝙ a mandatis xp̄i et eius

oꝑibꝰ diſcordare ē īperfectio a qͣ apoſtolus diſcipulos dehortatur. nō ſolia precedentibꝰ diſſonat. verūetiā repugnātiā ī ſe claudit manifeſtā Namdiſcordare a xp̄i mandatis ſꝑ eſt pctm̄mortale. diſcordare vero a xp̄i operibꝰp̄t eſſe pcc̄m veniale vel oīno nulluꝫpeccatū Apparet igit̉ ꝙ ſeipſum neq̄qͣꝫ intellexit dū ī eadē ꝓpoſitiōe duoſibi ꝯͣria ſimul includit. Dein̄ ꝙ ꝟbaīculcās de īperfectionis notificatiōeſubnectit dicēs. īperfectio vite ē a regula iuſticie ⁊ a veſtigijs xp̄i diſtorq̄rivbi xp̄m poſſet ſcd̓m carnē corruptibilē imitari. on̄dit ſe non ſolū veritatis intelligentia vacuū. ſꝫ etiā verbisveritatis egenū. Uerū de verbis cura per modica magis āt diſcutiēda ꝟbi ſnīa ⁊ abijcienda tanqͣꝫ diſtorta Dicit enī ꝙ imperfectio ē diſtortio a regula iuſticie. conſtat āt ꝙ iuſticia ē rectitudo volūtatis ſicut d̓t Ancel. Sꝫigit̉ ē quedā iuſticia perfecta quedaꝫimperfc̄a. ſeqͥtur nc̄ario ꝙ ſit quedaꝫiuſticia diſtorta. Ampliꝰ ſi ē rcītudoiuſta. diſtortio etiā īiuſta: ſi igit̉ īperfectio ē diſtortio imperſcm̄ erit iniuſtū.Sequit̉ ergo ſi īperfectio ē diſtortioꝙ aliqua iuſtitia ſit īiuſta. Deniqꝫ cūvirtus oīs vt ait auguſtinꝰ ſit recta rōneceſſario ſequit̉ ꝙ diſtortio ſit pctm̄Si igit̉ vniuerſaliter īperfectio ē diſtortio: ſic īperfc̄io vniuerſaliter eritpctm̄: cū aliqͣ charitas ſit imperfectaꝯn̄a neceſſaria p̄t inferri ꝙ charitasſit peccatrix Ac per hoc colligit̉ ex p̄miſſis ẜm notificationes īperfectiōisprehabitas: ꝙ iuſticia ſit iniuſta rectitudo diſtorta et charitas vicioſa Admaiorē qͦꝫ imperitie ſue declaratiōeꝫpaulo poſt ſubdit. ꝙ ſapiens magnaꝫaſſerit eſſe gloriā ſequi dn̄m. et quodſimpliciter dictum eſt vniuerſaliter ītelligitur. Quod ſi verū eſt cū velleſequi dn̄m in aliquibus ſuis actibus

G iii