Apologie paupeꝝ Bonauet.
¶ Cxxix
non eſt nuptias nō eē pctm̄ Nō itaqꝫnuptias ſcd̓m veniā concedit apl̓us.ſꝫ illū concubitū ſcd̓m veniā cōceditqui fit ꝑ incontinētiā: non ſolū cauſaprocreandi. ſed etiā aliqn̄ nulla cauſaꝓcreandi. quō nuptie fieri nō cogūtſꝫ ignoſci impetrant Cōcubitus eniꝫſola cā generandi incupabillis. ſolusipſe nuptialis eſt Hec Augꝰ Ubi inter ipſum doctorē antiquū et iſtū nouellū tāta eſt repugnantia ſenſuuꝫ etverboꝝ. vt neceſſe ſit alterū eoꝝ aſſeruiſſe falſuꝫ Si igitur non ſuā ſꝫ egregij doctoris vult ſequi ſnīam. ne in foueā cadat erroris deſinat imperfectōnē d̓ſcribere ꝑ diſtortionē et claudicationē. vt nō compellatur ex hoc tāqͣꝫdiſtortus et claudꝰ a veritatis tramite deuiare. Qd̓ aūt ſubdit xp̄m nullafeciſſe oꝑa tātū imitanda ꝑſcīs ꝓ eo ꝙnemini ꝑfectionē īuidit quaſi nō poſſet eſſe gradus ⁊ diſtinctio ī exemplisxp̄i et ꝟbis reſpectu graduū ⁊ ſtatuūdiuerſoꝝ in hierarchia eccīe. neqͣqͣꝫ ēconſonū documentis ſcripture Namxpūs dicit ſpēaliter apoſtolis Uobisdatū eſt noſſe myſteriū regni dei. ceteris aūt in ꝑabolis Et iterū loquēs adpatrē Abſcondiſti hec a ſapientibuset prudētibꝰ. ⁊ reueſaſti ea ꝑuul̓ Nūquid inuidus deus. qꝛ non oībꝰ ſapīeſui reuelauit arcanū? Conſtans ē aūtꝙ ſicut ſua pro illis qui ea capiebantꝓponebat eloquia ꝑiter et exēpla Nequaqͣꝫ igitur ex inuidia. ſꝫ ex altiſſimadiſpenſatione ſapientie dei diuidētisdōa ſua ſingulis ꝓut vult. quedā ꝓponūtur imitanda prelatis non ſubditꝭ.q̄dam ſpūalibus non aīalibus. quedāꝑfectis non īꝑfectis. quedā fortioribꝰnon infirmis ſicut expreſſe ptꝫ in auctoritate premiſſa Hieronymi contraiouinianū Nec tn̄ dicimus ꝙ oꝑa cōſilioꝝ ⁊ ſupererogationū illis ſolis ꝓponantur qui iam perfecti ſunt. quin
potius oībus qui ad perfectionis culmen conſcendere volunt. qͦd quideꝫtanqͣꝫ difficile ⁊ arduum non eſt oīmſꝫ paucoꝝ Porro rō illa qua ſb̓ſe q̄nter conatur aſtruere xp̄i oꝑa et exempla equaliter cūctis eē ꝓpoſita. qꝛ ſialiquid egit qd̓ tātū imitandū eēt imꝑfectis videret̉ tūc ꝙ debuiſſet vxorēacciꝑe et contētionibꝰ ſe ingerere vthoꝝ exēpla imꝑfc̄is p̄beret: nulliꝰ eſtefficacie ſꝫ magne dementie. Nūqͣꝫ eīrōnem hanc ꝓbabilē crederet niſiexperientiā carnalis libidinis et cōpugnationē litis cōdeſcenſioni diuīedulcedinis in noſtris infirmitatibusſuſcipiendis temeritate q̄dā erroneacoeqͣret Ac ſi aperte diceret. Si chriſtus condeſcendit infirmitati hn̄anein actu comeſtionis ⁊ fuge. par rōnecondeſcendere debuit ī actu carnalislibidinis et litis contentione Alioqͥnratio ſua non valet. Et vere non valet. qꝛ non eſt ſimile hincinde. qꝛ in illis infirmitatibus decuit nobis cōdeſcēdere xp̄ꝫ que communiter reſpiciunt naturā lapſam. nec aliquā hn̄t feditatē annexaꝫ. in alijs vero nequaqͣꝫTandē ſi qͥs vigilanter attendat qͥdfinaliter cōcludit et intendit. patent̉aduertit ꝙ ſeipſum ꝑalogiſando multiplici inuoluit trrore. Ait enim Cūdue ſint ꝑtes ꝑfectionis .ſ. ſua vēdereac diſtribuere ⁊ xp̄ꝫ dn̄m ſequi. ſic̄ adfundamentū religionis requiritur neceſſario ꝙ oīa ſua relinquat. ſic ad cōplemētum exigitur ꝙ ſua relinquēsxp̄m imitetur in oībꝰ iuxta poſſibilitatem hūanam Propt̓ qͦd non ꝑuaꝫ aſſerit eſſe blaſphemiā. dice̓ xp̄m in hisq̄ ſcd̓m naturā noſtrā geſſit non ī or̄bus ſꝫ in aliquibus imitanduꝫ eis potiſſime qui ꝑfecti eſſe conātur. Uerūlicet ꝟba hmōi in ſuperficie videāt̉aliquā pretendere rōnem. tn̄ ẜm veritatem rationatio ſua nullum omninoGv
Gv