Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Prime reſpōſionisCapitulū ſcd̓m

aliquādo imꝑfectū. vt a facie ꝑſequētiū fugere et ſeipſum abſcondere. et ꝓamotione calicis exorare Uerūtamēhoc opꝰ relatū ad xp̄i charitatē: et rōnem. et cām. qͣre hoc faciebat. et ad ꝑſonam ſuā: efficitur ꝑfectiſſimū UndeBer. in ẜ. de btō Andrea tractās illd̓ſi fieri pōt tranſeat a me calix iſte. aitAgnoſco ī duce belli puſillanimē trepidationem. agnoſco egroti vocē̓ inmedico. agnoſco infirmitate gallinamcū pullis. cōſide̓o charitatē. ſtupeo dignationē. expaueſco hūilitatē Miſericors dn̄s n̄ btī andree robuſtū ſibi ſūpſit affectū. qꝛ nō ē ſanis opꝰ medicꝰſꝫ male habētibꝰ. etſi quē dignatio tāta ſcādaliſꝫ. plane meretur audire Anoculus tuus neqͣꝫ ē ꝙ ego bonus ſuꝫHuic enī odor vite in mortē ē. Quidenī magnū fuit dn̄e Ieſu ſi accedenteiā hora mortis ꝓpter quā veneras intrepidꝰ ſtares. tqͣꝫ ptātē habēs ponēdi aīam tuā et nemo tollebat eā a teAut nō lōge glorioſius fuit qn̄ qͥdētotum propter nos agebatur. vt nonſoᵐ paſſio corꝑis ſꝫ etiā cordis affcusꝓ nob̓ faceret et qͦs iuſtificabat morstua nihilominus et trepidatio robuſtos: et meſtitia letos: et tediū alacreset turbatio qͥetos faceret. et deſolatioconſolatos? Hucuſqꝫ Ber. Et hocipſum eſt qd̓ dixit Augu. in auctoritateſuꝑius allegata. ꝙ ſublimius aliqͥd fecerat Paulus qͣꝫ opus quod feceratxpūs. nec tn̄ paulus ſublimius xp̄o.imo chriſtus ſublimiꝰ. quia miſericordius. Quod ideo dicit qꝛ ipſa ꝯdn̄ſioxp̄i qͣ membris ſuis cōdeſcendebat īfirmis et imꝑfectis ex ſublimitate ꝓcedebat ꝑfectiſſime charitatis Sicut eīhumanam aſſumendo naturā in nr̄isquidē factus ē humilis ſꝫ in ꝓprijs ꝑmāſit excelſus. ſic ex ſūme charitatisdignatione ad actꝰ quoſdā noſtre imbecillitati et imꝑfectioni conformes

deprimitur. et a ſūme ꝑfectiōis rcītudine nō curuatur. Ac ꝑ hoc verū eſtꝙ xp̄i ꝑfecta ſunt oīa oꝑa ad ipſuꝫ relata. verū etiaꝫ eſt ꝙ xp̄s etiā fecit aliqua oꝑa: infirmoꝝ in ſe ſuſcipiendo ꝑſonā et ad noſtra cōdeſcēdēdo īfirmaet imperfecta Uerū nihilo minus ꝙcoꝝ oppoſita laudabiliter pn̄t fieri. etlaudabilius ē facere illa pro loco ⁊ tēpore qͣꝫ omittere Uerū eſt etiā ꝙ nūqꝫ ex hoc diſcipulus eſt ſuꝑ magiſtrūqꝛ nullus tanta charitateᵇ aſcendit adilla fortia qͣꝫta xp̄us condeſcendit adiſta infirma. et iō magiſter ē ſꝑ ſupradiſcipulum. xpūs videlꝫ ſupra oēꝫ hominem quātūcunqꝫ perfectum. Hecoīa ſi pie et diligenter is cui reſpondetur ſciuiſſet aduertere: nunqͣꝫ tot ꝯͣxp̄i ꝯdeſcenſionē ꝓtuliſſet ineptias.Et nūc ſi mīa dei preuetus vt ꝑ oēꝫmodū optamus et ſuppliciter petimhūilitatē diſcē velit. nō altēi conabit̉heretice prauitatis crime̓ impingere:ſꝫ ꝓpriū corrigere ac deplorare ſtudebit errorē. niſi forte qd̓ auertat deusde nūero ſit illoꝝ. qui xp̄i ſublimis ethumilis altā et ꝯdeſcēſiuā ignorātesiuſticiā et inflexibilem quēdā magr̄oꝑfectiōis attbuentes errorē. vere acpie xp̄i iuſticie cōuīcūtur eſſe ꝯͣrij potius qͣꝫ ſubiecti Prime reſpōſiōisſcd̓a ꝑticula ſcd̓m qꝫ capl̓m in qͦ capitalis error circa notificationes ꝑfc̄ionis et īperfectionis elidit̉: ⁊ vere perfectionis exēplaritas ⁊ dr̄a ipſius adimperfectionē reſeraturUēadmodū āt condeſcēſionis xp̄i aduerſariū valida doet peruerſi eiꝰ dogmatis caput ꝓpriectoꝝ ꝓſtrauit auctoritas. ſicaſſertionis mucro detrūcat. dum idēperfectiōis euāgelice oppugnator: impijs ſenſibꝰ inuertendo ſcripturas et