¶ De paupertate chriſti

tibus eſurientem reficit laſſumqͣꝫ ſuſtentat. ergo videt̉ ꝙ xp̄s ab illa fueerit ſuſtentatꝰ corporalit̓ ¶ Itē ſicuteuāgelica narrat hiſtoria xp̄us inuitatus a phariſeis cōedebat cū eis: autergo ſicut dominꝰ: aut ſicut pauꝑ Sitqͣꝫ dominꝰ: ergo nō dedit exēplū paupertatis. ſi tāqꝫ pauper: ſed hoc ē mēdicare: ergo ⁊cͣ ¶ Itē ad hoc eſt exemplum ſcōꝝ. hebre. xi. dicitur in laudeſcōꝝ. Circuierūt ī pellibꝰ cap̓nis egētes ⁊cͣ. ſꝫ talit̓ circuire ē mēdicare. gͦ⁊c̄ ¶ Itē exēplū de helia Re. xviij.de quo augꝰ. in quodā ſermone Nuquid deꝰ defecerat ſeruū ſuū HeliamNōne illo cui deerāt homines miniſtrabant aues. oſtendit ergo deꝰ: quiavnde voluit ⁊ qn̄ voluit paſcere ſeruos ſuos potuit: ⁊ tn̄ vt poſſet eumreligioſa vidua paſcere fecit eū egereItē ad hoc eſt exēplū diſcipulorūIohānis euāgeliſte: de qͥbꝰ in eius legenda dicit̉: ꝙ vendentes oīa q̄ habe̓potuerūt dederūt egenis. et poſt ſubditur ꝙ tentati ſunt ꝙ ſe in vno pallio viderent egentes. ſeruos aūt ſuosdiuites atqꝫ fulgentes ¶ Itē exēplūdiſciduloꝝ pauli. Unde Chry. de laudibꝰ pauli Paulꝰ pecunias non poſſedit: nā ipſe hoc teſtat̉ Uſqꝫ ad hāc inquit horā ⁊ eſurimꝰ ⁊ ſitimꝰ ⁊ nudi ſumus ⁊ colaphis cedimur ⁊ īſtabilesſumꝰ. et quid dico pecuniā: cū ille qͥdēnc̄ariū ſepe nō haberet cibuꝫ: nec qd̓circūdaret īdum̄tū ⁊ ſeqͥt̉. Diſcipulorū qͣꝫplurimi pauꝑes imꝑiti: ac totiꝰeruditōis extranei. in fame ⁊ egeſtateviuentes ignobiles ⁊c̄. ergoʳ diſcipuli pauli fuerūt mendici ¶ Itē ad hocexemplū d̓ beato benedicto. d̓ qͦ legitur in ij. dialogoꝝ ꝙ ꝑ triēniū fuit inſpecū nihil oīo oꝑans. ſꝫ romanꝰ qͥdāmonachꝰ ſibi panē miniſtrabat: ⁊ cōſtat ꝙ bn̄dictus in hoc non peccabat¶ Itē exemplū de ſcō alexio qͥ fuit

vir mire ſcītatis: in cuiꝰ legenda legit̉ꝙ cū eſſꝫ filiꝰ ditiſſimi romani ꝯtēptopatrimonio iuit mendicando ꝑ mundū ¶ Itē exemplū de ſcō dn̄ico. qͥ inmorte ſua imprecatꝰ eſt oībus maledictionē qͥ in ordinē ſuū poſſeſſiōes conarent̉ inducere ergo volebat ꝙ deelemoſynis viuerēt iuxta qd̓ ip̄e vixit¶ Item ad hoc eſt exemplū de beatofranciſco: qͥ nō ſolū mendicauit ⁊ mēdicare ꝯſuluit. ſꝫ etiā mēdicationē ſuamiraculis cōfirmauit: ſicut patuit innautis qͦs ciboꝝ ſuoꝝ reliquijs ſatiauit ⁊ ſaciatos liberauit: ⁊ ꝑ regulamquā a ſummo pontifice approbatā cōfirmari fecit: ī qͣ dicit: ꝙ fratres ī paupertate ⁊ humilitate deo famulātes:vadāt pro el̓yna ꝯfident̓ ⁊c̄ ¶ ItemGre. in moꝝ. ſuꝑ illud. Noctes laborioſas enumeraui mihi: Electi ꝯditorireꝝ ſeruiūt: et ſepe reꝝ inopia coanguſtant̉. ꝑ amorē deo inherēt. ⁊ tn̄ ſb̓ſidijs pn̄tis vite egent. egere ergo ſb̓ſidus pn̄tis vite ꝯpetit ſcōꝝ ꝑfectioni ¶ Itē Hiero. in ep̄i. xli. ad quēdāvirū hoſpitalē. Multꝰ a te ꝑ inſulasdalmacie ſcōꝝ numerꝰ ſuſtentat̉. ſꝫ meliꝰ faceres ſi ⁊ ipſe ſcūs inter ſcōs viueres. ergo meliꝰ eſt de elemoſynis viuere qͣꝫ de el̓ys dare ¶ Itē hoc ipſuꝫoſtendit̉ rōne: qualis eſt habitꝰ talisē ⁊ actꝰ. ſꝫ oīo pauꝑis ẜm ꝙ pauꝑ actꝰeſt egere ⁊ mendicare: ergo ſi eſſe pauperē bonū eſt. mendicare ꝓ xp̄o laudabile eſt ⁊ ꝑfectū ¶ Iteꝫ mendicarenon ꝓhibet̉ lege nature: nec lege ſcripture: nec lege gr̄e. ſꝫ qd̓ non eſt ꝓhibitū ꝑ obīam impoſitū efficit laudabilem ⁊ meritoriū maxime ſi ſit difficileet oneroſuꝫ. ergo ſi aliqͥ ex profeſſiōehabeāt mendicare: cū hoc ex obedientia faciant erit in eis laudabile ⁊ ꝑſcm̄¶ Itē ecc̄ie imponit ī penā ſatiſfactionis mendicatōeꝫ tꝑalē vel etiā ꝑyetuā. ſed hoc nō imponeret niſi eſſꝫ ſa