Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſcī Bonauenture

tiſfactoriū: ſꝫ qui ad opꝰ ſatiſfactoriuꝫvolūtarie ſe aſtrīgit ꝑfecte agit: ergoqͥ ꝓ xp̄o ſꝑ d̓uouit mēdicare hic agitꝑfecte et laudabilit̓ Itē ꝯtemptusſui eſt ꝑfectōis: et maior ꝯtēptꝰ maioris ꝑfectōis: ſed qui ꝓ xp̄o mendicatmaxime ſeipſuꝫ ꝯtēnit ⁊ abijcit: ergotalis ꝑfectiſſime agit Itē plꝰ placꝫdeo pauꝑtas volūtaria: qͣꝫ inuoluntaria: ergo ⁊ medicatio ex illa pauꝑtateprocedens magis eſt deo placidaꝫ ſedpͥma p̄t eſſe laudabilis ⁊ meritoria: gͦmulto magis ſcd̓a Iteꝫ qui ſeruitalicui dn̄o meret̉ ſuſtentari ab illo: ſꝫqͥ oībꝰ abrenūciat et cōſilia implet maximo dn̄o ſeruit. ergo talis maxīe meret̉ a dn̄o ſuſtentari. ergo et a ſeruisdn̄i Si ergo pauꝑ voluntariꝰ eſt hocipſo ꝙ talis ſi cl̓am petit iuſte petit. Iteꝫ qͥ dat maiora p̄t reciꝑe minora ſꝫ pauꝑ orās impēdit mīaꝫ ſpūalēergo multo fortiꝰ p̄t reciꝑe cl̓ynā corporalē Itē predicās ex auctoritate p̄t reciꝑe ſumptus precatiue: ergopredicās ex ſubauctoritate ⁊ ꝯmiſſione ſeu demādatōe petere p̄t ſupplicanter Itē qͥ ſeruit alteri iuſte ſuſtētatur ab illo. ergo qͥ vl̓i ecc̄ie deſeruiūtiuſte ſuſtētant̉ ab vl̓i mūdo. ergo ſi qͥſunt qͥ verbo et exemplo ꝑ mūdū diſcurrendo deſeruiūt ppl̓o chr̄iano merito ſuſtētationē pete̓ pn̄t ab ipſoItē ſi licꝫ recipe̓ maiꝰ: multo fortiꝰ lꝫrecipe̓ minꝰ: ſꝫ pauꝑibꝰ religioſis quiꝓprijs renūciauerūt licꝫ recipere ampliſſimas poſſeſſiōes: ergo multo fortiꝰ licꝫ reciꝑe diurnas ſuſtentationesAlioqͥn mōſtruoſuꝫ videt̉ dice̓: ꝙ liceat reciꝑe centu marcas auri: ⁊ nō liceat. c. fruſta panis. Si dicas ꝙ licetacciꝑe: ſꝫ nō licꝫ petere. hoc nihil ꝓrſus eſt. qꝛ petere ordinat̉ ad accipere:et ꝓpter illud ē. et ſicut plꝰ eſt dare qͣꝫꝓmittere: ſic plꝰ eſt recipe̓ qͣꝫ petere.Sed ꝯſtās ē ꝙ qͥcqͥd licꝫ dare: licꝫ ꝓ

mittere. ergo qͥcquid licꝫ acciꝑe: lꝫ petē Itē ſi amicꝰ petit ab amico ſuo donū ꝯtra nullā legeꝫ agit. nec iſte petēdo nec ille dādo: nec iſte rurſꝰ accipiēdo: ſꝫ lex charitatis ⁊ amoris diurnieſt magis cōicatiua qͣꝫ lex ſocialis. gͦſi qͥs petat ſibi aliqͥd dari amore dei. īnullo offendit. nec ī aliqͦ a ꝑfectōe recedit Iteꝫ indubitant̉ licꝫ pete̓ aliqͥd in cuiꝰ donatiōe potior ſit ꝯditiodātis: ſed qͥ dat aliqͥd ꝓ deo fenerat̉dn̄o ⁊ tꝑale cōmutat ꝓ eterno: ⁊ adopꝰ virtutis nobiliſſime ſe exercet .ſ.pietatis. ergo ſi hec omnia eueniūt eirōne poſtulantis: pauꝑ qͥ el̓am petitpotiſſime facit ẜm legē charitatis. ga ꝑfectiōe in nullo recedit Reſpōſio Ad p̄dictoꝝ intelligētia eſt notādū ꝙ triplicit̓ ꝯtingit mendicare. Etpͥmꝰ modus eſt ex nc̄itate nature: et h̓modꝰ eſt: cū qͥs mendicat nō ſolum qꝛpauper: verū etiā qꝛ habꝫ infirmitatēvel debilitatē: vel vtrūqꝫ. hic aūt modus miſerabilis eſt ⁊ tolerabilis: ⁊patiētiā bonā fit meritoriꝰ ⁊ laudabilis. Sicut legit̉ lu. xvi. de lazaro. Ꝙerat q̄dam mendicꝰ noīe lazarꝰ qͥ iacedat ad ianuā diuitis: vlceribꝰ plenꝰ. etpoſt ſubdit̉ ꝙ mortuꝰ eſt mendicꝰ ⁊ ꝑlatꝰ eſt ab angelis in ſinum abrae. Dediuite aūt dr̄ ꝙ ſepultꝰ eſt in inferno.Ex qͦ colligit̉ ꝙ mendicitas etiaꝫ exnc̄itate veniens occaſio ductiua eſtin viā ſalutis eterne. Iuxta qd̓ dicitGre. ꝙ mala q̄ nos hic p̄mūt ad deūire cōpellūt Scd̓s modꝰ mendicādi eſt: ex vitioſitate culpe: ⁊ hic ē cuꝫqͥs mendicat: vel ꝓ ocio fouendo velꝓ lucro cumulādo: vel vtroqꝫ mō. ⁊hic inqͣm modꝰ vituꝑabilis eſt in omnibꝰ talit̓ mendicātibꝰ. de qͥbꝰ dic̄ ambro. in lib. de off. Petitionis cā veniunt validi nullā cām niſi vacandi habētes ⁊ volūt ſubſidia euacuare pauperum exinanire ſumptū: nec exiguo