¶ Tractatus ſcī Bonauenture
tiſfactoriū: ſꝫ qui ad opꝰ ſatiſfactoriuꝫvolūtarie ſe aſtrīgit ꝑfecte agit: ergoqͥ ꝓ xp̄o ſꝑ d̓uouit mēdicare hic agitꝑfecte et laudabilit̓ ¶ Itē ꝯtemptusſui eſt ꝑfectōis: et maior ꝯtēptꝰ maioris ꝑfectōis: ſed qui ꝓ xp̄o mendicatmaxime ſeipſuꝫ ꝯtēnit ⁊ abijcit: ergotalis ꝑfectiſſime agit ¶ Itē plꝰ placꝫdeo pauꝑtas volūtaria: qͣꝫ inuoluntaria: ergo ⁊ medicatio ex illa pauꝑtateprocedens magis eſt deo placidaꝫ ſedpͥma p̄t eſſe laudabilis ⁊ meritoria: gͦmulto magis ſcd̓a ¶ Iteꝫ qui ſeruitalicui dn̄o meret̉ ſuſtentari ab illo: ſꝫqͥ oībꝰ abrenūciat et cōſilia implet maximo dn̄o ſeruit. ergo talis maxīe meret̉ a dn̄o ſuſtentari. ergo et a ſeruisdn̄i Si ergo pauꝑ voluntariꝰ eſt hocipſo ꝙ talis ſi cl̓am petit iuſte petit.¶ Iteꝫ qͥ dat maiora p̄t reciꝑe minora ſꝫ pauꝑ orās impēdit mīaꝫ ſpūalēergo multo fortiꝰ p̄t reciꝑe cl̓ynā corporalē ¶ Itē predicās ex auctoritate p̄t reciꝑe ſumptus precatiue: ergopredicās ex ſubauctoritate ⁊ ꝯmiſſione ſeu demādatōe petere p̄t ſupplicanter ¶ Itē qͥ ſeruit alteri iuſte ſuſtētatur ab illo. ergo qͥ vl̓i ecc̄ie deſeruiūtiuſte ſuſtētant̉ ab vl̓i mūdo. ergo ſi qͥſunt qͥ verbo et exemplo ꝑ mūdū diſcurrendo deſeruiūt ppl̓o chr̄iano merito ſuſtētationē pete̓ pn̄t ab ipſoItē ſi licꝫ recipe̓ maiꝰ: multo fortiꝰ lꝫrecipe̓ minꝰ: ſꝫ pauꝑibꝰ religioſis quiꝓprijs renūciauerūt licꝫ recipere ampliſſimas poſſeſſiōes: ergo multo fortiꝰ licꝫ reciꝑe diurnas ſuſtentationesAlioqͥn mōſtruoſuꝫ videt̉ dice̓: ꝙ liceat reciꝑe centu marcas auri: ⁊ nō liceat. c. fruſta panis. Si dicas ꝙ licetacciꝑe: ſꝫ nō licꝫ petere. hoc nihil ꝓrſus eſt. qꝛ petere ordinat̉ ad accipere:et ꝓpter illud ē. et ſicut plꝰ eſt dare qͣꝫꝓmittere: ſic plꝰ eſt recipe̓ qͣꝫ petere.Sed ꝯſtās ē ꝙ qͥcqͥd licꝫ dare: licꝫ ꝓ
mittere. ergo qͥcquid licꝫ acciꝑe: lꝫ petē Itē ſi amicꝰ petit ab amico ſuo donū ꝯtra nullā legeꝫ agit. nec iſte petēdo nec ille dādo: nec iſte rurſꝰ accipiēdo: ſꝫ lex charitatis ⁊ amoris diurnieſt magis cōicatiua qͣꝫ lex ſocialis. gͦſi qͥs petat ſibi aliqͥd dari amore dei. īnullo offendit. nec ī aliqͦ a ꝑfectōe recedit ¶ Iteꝫ indubitant̉ licꝫ pete̓ aliqͥd in cuiꝰ donatiōe potior ſit ꝯditiodātis: ſed qͥ dat aliqͥd ꝓ deo fenerat̉dn̄o ⁊ tꝑale cōmutat ꝓ eterno: ⁊ adopꝰ virtutis nobiliſſime ſe exercet .ſ.pietatis. ergo ſi hec omnia eueniūt eirōne poſtulantis: pauꝑ qͥ el̓am petitpotiſſime facit ẜm legē charitatis. ga ꝑfectiōe in nullo recedit ¶ Reſpōſio Ad p̄dictoꝝ intelligētia eſt notādū ꝙ triplicit̓ ꝯtingit mendicare. Etpͥmꝰ modus eſt ex nc̄itate nature: et h̓modꝰ eſt: cū qͥs mendicat nō ſolum qꝛpauper: verū etiā qꝛ habꝫ infirmitatēvel debilitatē: vel vtrūqꝫ. hic aūt modus miſerabilis eſt ⁊ tolerabilis: ⁊patiētiā bonā fit meritoriꝰ ⁊ laudabilis. Sicut legit̉ lu. xvi. de lazaro. Ꝙerat q̄dam mendicꝰ noīe lazarꝰ qͥ iacedat ad ianuā diuitis: vlceribꝰ plenꝰ. etpoſt ſubdit̉ ꝙ mortuꝰ eſt mendicꝰ ⁊ ꝑlatꝰ eſt ab angelis in ſinum abrae. Dediuite aūt dr̄ ꝙ ſepultꝰ eſt in inferno.Ex qͦ colligit̉ ꝙ mendicitas etiaꝫ exnc̄itate veniens occaſio ductiua eſtin viā ſalutis eterne. Iuxta qd̓ dicitGre. ꝙ mala q̄ nos hic p̄mūt ad deūire cōpellūt ¶ Scd̓s modꝰ mendicādi eſt: ex vitioſitate culpe: ⁊ hic ē cuꝫqͥs mendicat: vel ꝓ ocio fouendo velꝓ lucro cumulādo: vel vtroqꝫ mō. ⁊hic inqͣm modꝰ vituꝑabilis eſt in omnibꝰ talit̓ mendicātibꝰ. de qͥbꝰ dic̄ ambro. in lib. de off. Petitionis cā veniunt validi nullā cām niſi vacandi habētes ⁊ volūt ſubſidia euacuare pauperum exinanire ſumptū: nec exiguo