¶ Tractatus ſcī Bonauenture

habuerit. ergo talis modꝰ viuendi cōſonat veritati ⁊ euāgelice ꝑfectōi.¶ Itē lu. xvi. Facite vobis amicos demāmona iniqͥtatis: vt c. de. r. v̓. ī. e. t.glo. n̄ qͦſlibꝫ pauꝑes: ſꝫ eos qͥ poſſūt īet̓na tabernacula recipe̓: ſꝫ tales ſuntpaupēs ſpū qͦꝝ eſt regnū ce. ergo ẜmdīnū ꝯſiliū eſt ꝙ elemoſyne talibꝰ pauperibꝰ dent̉: et ꝙ ab eis ſuſcipiant̉: ſꝫqd̓ diuino ꝯſilio ꝯſonat ꝑfectōi euangelice nō repugnat ergo ⁊c̄. ¶ ItemHier. aduerſꝰ Uigilātiū tractās premiſſū verbū dicit Nū iſti pauꝑes int̓qͦrum ſordes et illuſiōes corporis flagrās libido dn̄at̉ pn̄t hr̄e et̓na taberenacula? Nō eī ſimplicit̓ paupēs: ſedpaupēs ſpū appellant̉: de qͥbꝰ ſcpͥtū eſtBeatꝰ qͥ intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē ⁊c̄ In vulgi pauꝑibꝰ ſuſtētādis neqͣqͣꝫ intellectꝰ: ſꝫ el̓yna opꝰ ē: In ſcīspauperibꝰ btītudo intelligentie: vt eitribuas qͥ erubeſcit accipe̓: ⁊ duꝫ accipit dolet. metēs carnalia ⁊ ſeminansſpūalia ¶ Itē ij. coꝝ. viij. Ur̄a abundātia illoꝝ īopiā ſuppleat: vt et illorūabūdātia vr̄e inopie ſit ſupplementuꝫglo. Ur̄a abūdantia t̓renoꝝ ſuppleatilloꝝ īopiā: vt ecōuerſo abudātia illorū ſpūaliū qͥ diuinis vacāt nr̄e ſit īopie ſupplemētū. ſi ergo hoc ſpectat adꝑfectōeꝫ dn̄ici corporis ꝙ mēbra ſibicōicent rōne dati et accepti: ad ꝑfectionē ecc̄e ⁊ euāgelij facit ꝙ pauperesiuſti ſuſtentationē petāt. ⁊ accipiāt adiuitibꝰ mūdanis ⁊ īperfectis. Si dicas ꝙ poſſunt accipe̓: ſꝫ nō pete̓. hocnihil eſt: qꝛ diuites mūdani pn̄t petēor̄ones viroꝝ ſpūaliū: ad releuādū inopiaꝫ meritoꝝ ſuoꝝ: ergo verſa vicepoſſunt pauꝑes ſpūales petē el̓ynamcorporalē ad ſuſtētationē corpoꝝItē hoc ip̄m oſtēdit̉ exēplo xp̄i. p̄sEgo aūt mendicꝰ ſum et pauper. glo.Hoc dicit xp̄s de ſe Ego mendicusſum in forma ſerui. Mendicꝰ eſt qͥ ab

alio petit: pauper ē qͥ ſibi nō ſufficit:ſꝫ ꝯſtat ꝙ hoc nō intelligit̉ de xp̄o qͣntū ad dona ſiue bona ſpūalia: qꝛ comprehenſor et omnis gratie plenꝰ eratergo intelligit̉ qͣntuꝫ ad dona tꝑalia.igit̉ qͣntū ad illa mēdicꝰ erat ⁊ ab aliopetebat. ¶ Itē p̄s. perſecutꝰ ē hoīneꝫinopē ⁊ mendicū. glo: ſcꝫ chriſtū: pauperes ꝑſequi ſola ſeuitia eſt. Alij vero ꝓ diuitijs ⁊ honoribꝰ interduꝫ huiuſmodi patiunt̉ Aut ergo dicit̉ xp̄smendicꝰ: qꝛ mendicabat a pr̄e: aut qꝛmendicabat ab hoīe Si quia mēdicabat a patre: ergo oēs hoīes ſunt mendici: taꝫ dītes qͣꝫ paupēs. ergo ſic chriſtū per ſeqͥ nō fuiſſꝫ ſumma ſeuitia: ſꝫqꝛ mēdicabat ab hoībꝰ. hēmꝰ ꝓpoſitu¶ Itē mar. xi. circūſpectis oībꝰ exijtin bethaniā. glo. ſi qͥs eū hoſpitio ſuſciperet: tāte enī pauꝑtatis fuit: ⁊ itanulli adulatꝰ vt in tāta vrbe nullumhoſpitiū īueniret: ⁊ cōſtat ſi voluiſſethoſpitiū ꝯducere inueniſſꝫ ad ꝯducēdū. ergo circūſpiciebat tanqͣꝫ pauꝑculus ⁊ mendicꝰ ¶ Itē lu. xix. Aachecfeſtinās deſcende qꝛ hō. ī: do: t: oꝫ mema. glo. Nō inuitatꝰ inuitat: ſꝫ inuitare aliū ad hoc ꝙ eū recipiat hoſpitionihil aliud ē qͣꝫ mendicare ⁊ petere: gͦ⁊c̄ ¶ Itē ioh̓. iiij: Da mihi bibē Auguſtinꝰ in origi: ome: xv. ſuꝑ ioh̓: Inomni re quā xp̄s geſſit vt hō hoībꝰī ſe credituris p̄bebat exēplū. et poſt:petit bibere ⁊ ꝓmittit bibere egēt qͣſi accepturꝰ et ꝓmittit qͣſi ſatiaturꝰ.Sꝫ ꝯſtat ꝙ potu ſpūali non egebat.gͦ corꝑali potū egebat et illū poſtulalabat. Sed obijcies: glo: qͣſi ꝯtraria: licet ieſus poſt fatigationē poſſꝫ: tamēhūc potū non exigit: ſꝫ hoc intelligiꝙ pͥncipalit̓ hūc potuꝫ non petebatne glo. facto cōtradicat ¶ Itē Hieroad ruſticū Quid ſamaritana viliꝰ ip̄atn̄ non ſolum credit meſſiaꝫ quē cognoſcit ad fontē: ſed et diſcipulis emē