Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Einzelbild herunterladen
 

De paupertate chriſti

iūgit Modꝰ libertatis tenēdꝰ ē: vt qd̓bn̄ facis id ꝯtiue face̓ poſſis: ne ſb̓trahas nc̄itati: qd̓ indulſcris effuſiōi. potuit eī donare Ioſephᵗ totas egyptiopes: effūde̓ theſauros regios: noluit tn̄ de alieno effuſus videri: maluitfrumenta vēde̓: qͣꝫ donare eſuriētibꝰqꝛ ſi paucis donaſſꝫ: pluribꝰ deſuiſſet.Sꝫ hoc ſpectat ad offm̄ mediū: ẜm ꝙip̄e alibi dicit: tractās ī eodeꝫ libro illud apl̓i Nō vt alijs refectio vobisaūt āguſtia. Aduertimꝰ quēadmodūbeniuolētiā ⁊ libertatē: ⁊ modū cōp̄hēdit ⁊ fructū atꝫ ꝑſonas Idco modū qꝛ īꝑfectis dabat ꝯſiliū Nō eī patimur niſi īꝑfecti Ueꝝ qꝛ ꝑfectōi nonrepugnat modū tene ſi qͥs diſpēſꝫ bona eccīe Ideo ſubiūgit: ſꝫ ſi qͥs nolēseccīam grauare ī ſacerdotio cōſtitutꝰaliqͦ aūt miniſterio: nō totū qd̓ hꝫ cōferat: ſꝫ oꝑet̉ cum honeſtate qͣꝫ officioſat ē: nō mihi īꝑfectꝰ videt̉. Ex dictisigit̉ colligit̉ ꝙ licꝫ ꝟtutis ẜm ſtatumꝯmunē ⁊ offm̄ mediū ſit tene̓ mediū:ꝑfectōis tn̄ euāgelice ē relinqͣre totūSi tn̄ ī cōi aliqͥd hēat̉ vt diſpēſet̉. hͦnō facit imꝑfectū: nec totū vlr̄ relinq̄re dicit exceſſū. qꝛ hͦ ſpectat ad ꝑfectuoſfm̄: vt pꝫ ex his q̄ dicta ſūt. ⁊ ex hͦqd̓ Amb. p̄mittit ī p̄cedēti ca. vbi ſicait. Ceterū dn̄s nō ſimul vult effūdiopes: ſꝫ diſpenſari: niſi forte vt heliſeꝰboues ſuos occidit ⁊ pauit pauperesex eo qd̓ habuit vt nll̓a cura teneret̉domeſtica: ſꝫ relictis oībꝰ īʳ diſciplināſe ꝓph̓icā daret. Si ergo ꝓ diſciplīaꝓph̓ica ſūt oīa relinq̄nda: multo fortius ꝓ ꝑfectōe euāgelica Ad illd̓ qd̓obijcit̉: ꝙ oīa diſpergē ē ꝓdigalitas.dicendū ꝙ tūc eſt ꝓdigalitas: qn̄ oīadiſpergunt̉ ꝓ vanitate: nō āt qn̄ dantur ꝓ vtilitate: et ſic eſt d̓ euāgelicapauꝑtate. qꝛ ſicut dr̄ mar. x. Dn̄s centuplū reſtituet ī pn̄ti cū tribulatōe ⁊in futuro vitā et̓naꝫ. Secꝰ aūt eſt de

vl̓i retētiōe oīm Illa eī n̄ fit ꝓ ſpūalivtilitate: ſꝫ magꝭ. ꝓ t̓renaᵇ cupiditate.ideo nō ē ſimile hinc ⁊ inde¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ qͥ alij ſubtrahit ⁊c̄dicē̄dū qd̓ n̄ ē ſimile: qꝛ qͥ ſb̓trahit alijnc̄ia violētiam facit ⁊ īducit eum inpauꝑtatē īuolūtariā. Qui aūt ſubtrahit ſibi volūtarie facit ⁊ in pauꝑtatēvolūtariā ſe inducit. ac ꝑ hoc ſicut argumentū illud nō valet Pauꝑtas īuolūtaria nō ē laudāda: ergo nec volūtaria. ſic n̄ cogit rō p̄dicta. Aliꝰ ec̄ē de fectꝰ in argumēto p̄dicto: qꝛ ꝓcedit ꝑ falſi ſupponeꝫ ꝓ eo ꝙ oībꝰ vlr̄abrenūciās ncaria ſibi oīa nō ſubtrahit: qꝛ dīne ꝓuidētie regimini ſe committit ⁊ multos viuendi modos ⁊ q̄rendinc̄aria ſibi relinqͥt Ad illudqd̓ obijcit̉: ꝙ ſe exponit periculo famis. dicendū ꝙ falſū ē: ſicut oīo apparet ex predictis ⁊ māifeſte colligit̉ exomnibꝰ temporibꝰ retroactis nuſqͣꝫ ⁊nunqͣꝫ legitur ꝙ aliquis volens ī paupertate deo ſeruire pro defectu cibifame perierit. et hoc eſt qd̓ dicit Auguſtinꝰ in tractatu quodam de oratione dominica. Neqꝫ enī deeſſe quotidianus cibus poteſt iuſto cum ſcriptuꝫſit: Nō occidet dominꝰ famē animāiuſti: et iteꝝ Iunior fui etenī ſenui etnō vi. in dere. et iterū Querētibꝰ regnum dei et iuſticiā eiꝰ omnia ꝓmittit apponi: ⁊ iā cū ſint dei omnia: hn̄tideū nihil deerit. ſi deo ipſe nō deſit.Sic danieli ī leonū lacu iuſſu regis īcluſo prādiū diuinitꝰ procuratur ⁊ īt̓feras eſuriētes hō dei paſcit̉ Sic alitur helias ī fuga coruis miniſtrātibꝰet volucribus cibum apportantibus:in perſecutione nutritur O humanemalicie deteſtanda crudelitas: fere parent: et aues paſcunt: et homines inſidiantur et ſeuiūt. Ex his manifeſtecolligitur ꝙ non eſt periculum: ſꝫ refugium ſpretis omnibꝰ totalit̉ ſe de-