¶ Tractatus ſcī Bonauenture

let alimēta ſuſcipe̓: nec oꝑimētū hr̄e:nō oꝑet̉ ꝑfecte: ſꝫ ſtultē. Et hoc vultglo. illa īſinuare ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de illa glo. ij. Coꝝ. viij. Si voluntas prōpta ē Glo. vt nc̄aria remaneant. dicendū ꝙ glo. illa trūcata eſt: qꝛſtatim ſequit̉. Nō hoc dicit qͥn melieſſꝫ ſcꝫ totū dare: ſꝫ īfirmis timet: qͦsſic dare monet vt egeſtatē nō patiāt̉.Ex qͦ apparet ꝙ glo. illa potiꝰ facit adꝯtrariū qꝫ ad ꝓpoſitū: ſi ſano oculo ⁊recto īſpiciat̉ ¶ Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ q̄ͥſic vlr̄ oībꝰ abrenūciat tentat deū. dd̓ꝙ falſū ē. tū ꝓpt̓ dīna ꝓmiſſa: tuꝫ ꝓpt̓plurima remedia q̄ hr̄i pn̄t tu z ꝓpterexēpla qͥbꝰ manifeſte videmꝰ ꝙ talespauperes ſuſtentant̉ Ex qͦ manifeſtecolligit̉ ſi obdurati non ſumꝰ ꝙ talismodꝰ abrenūciādi diuinitꝰ inſpiraturnec facit tentare deū: ſi ſic abrenūciāsdiuinis ꝓmiſſiōibꝰ īnitit̉ Quin potiꝰille deū tentat: qͥ de diuinis ꝓmiſſiōibꝰ dubitat Propter qd̓ hie̓o. ſuꝑ illd̓Nōne aīa plꝰ eſt qͣꝫ eſca. In ꝓmiſſisveritatis nemo dubitet: ſit hō qd̓ eēdebet: ⁊ mox addunt̉ ei oīa. Qui igit̉de hoc dubitat: ſicut filij iſrl̓ deuꝫ tentat qͥ dicebāt. Nūqͥd poterit deꝰ parare menſam iude? His āt nō debēt viri ꝑfecti ꝯformari: ſed potiꝰ apoſtolisde qͥbꝰ ij. Coꝝ. iiij. Aporiamur: ſꝫ nōdeſtituimur .i. pauperes ſumꝰ adeo vtnc̄aria deſint. ſꝫ nō deſtituimur a d̓ooīo: qꝛ deꝰ paſcit nos Et ꝙ illud extēdat̉ non ſolū ad apl̓os verūetiā ad eorū imitatores. apparet ꝑ illud qd̓ dicitur hebre. vltīo. Sit mores ſine auaricia contēti pn̄tibꝰ Ipſe eī dixit Nōte deſerā neqꝫ derelinquā. Ibi gloſa.Ipſe dn̄s oīpotēs ad ieſum mane nōte deſerā qͥn dem neceſſaria neqꝫ derelinquaꝫ. derelinq̄ret̉ ille qͥ fame ꝑiretSꝫ qꝛ hoc nō eſt: nō ſit hō cupidus:hoc poſt mortē moyſi dixit ioſue. hocetiā dicit omni ſperanti in ſe: ſicut io-

ſue. hec enī nobis ꝓmittit: ſed in illoſpem noſtrā ponamꝰ: nō tenacibꝰ: nōcupidis: ſꝫ ſperātibꝰ in eū ſit iſta promiſſio. etiā qꝛ poterat illis videri ꝙhec promiſſio ad ioſue tm̄ ꝑtinēt. Adhoc apoſtolus rn̄dit dicēs: ꝙ hos iuuabit: ſic̄ iuuit illū. q. d. Non eſt dubitandū de promiſſiōe: qꝛ ieſus xp̄us: qͥheri .i. p̄terito adiuuit ioſue ⁊ ipſe hodie .i. ī pn̄ti adiuuat nos ⁊ alios fid̓leset adiuuabit in futuro in ſecula .i. ſinefine ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ virtusꝯſiſtit circa mediū. dicendū ꝙ illud ēverū qͣntū ad ea q̄ ſunt nc̄itatis. ſicuteſt largitas: ſed fallit in his q̄ ſunt ſupererogatōis. ſicut eſt conſiliū pauꝑtatis ⁊ caſtitatis Talium eniꝫ perfectius potius attenditur ẜm perfectāꝯſideratōeꝫ ad chr̄m ⁊ diuine dilectionis modū: qͥ eſt vt deꝰ ſuꝑ omnia diligatur qͣꝫ ẜm ſuperfluū ⁊ diminutumcirca exteriꝰ obiectum. Et ꝙ illud ſitverū pꝫ ꝑ Amb. in li. de offi. vbi dic̄.Officiū oē aūt eſt mediū: aut ꝑfectumeſt: qd̓ ſcripturaꝝ auctoritate probare poſſumꝰ Habemꝰ enī in euāgelio.ſi vis ad vitā ingredi ſerua man. Nōhomicidiū fa. ⁊c̄ Hec ſunt media offcia quibus aliquid deeſt. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende omnia q̄ haet da paup. vbi diligendos inimicoset oranduꝫ dicit pro calumniantibꝰ ⁊perſequentibus nos: ſi volumus perfecti eē. hoc eſt igit̉ perfectum officiūqd̓ cathorthonia dixerunt greci quocorrigantur om̄ia que aliquos potuerunt lapſus habere. Largitas igiturque attenditur ẜm officium mediumin largiendo ſeruat modum Paupertas vero ſpiritus que attenditur ẜmofficium perfectuꝫ tribuit totum. vn̄eodem libro in tractatu de libertatedicit Liq̄t debere eſſe moduꝫ libertatis ne fiat inutilis largitas: cuiꝰ ſobriętas eſt tenenda De quo modo ſub-