¶ Tractatus ſcī Bonauenture
dicare ad deū colendū ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ ꝙ ī orōne dn̄ica petimꝰ panemnr̄m qͦtidianū. dicēdū ꝙ hͦ potiꝰ facitad oppoſitū qͣꝫ ad ꝓpoſitū Ex qͦ eī qͦtidie petimꝰ victū diurnū: nec petimusqd̓ hēmꝰ. manifeſtū ē ꝙ eūāgelice ꝑfectōis ē. qͦtidiāo victu eē ꝯtc̄tū. Qd̓qꝛ nō p̄t videri ꝑfectio in cordibꝰ auaroꝝ: dn̄s nō ſolū ad hͦ induxit ꝯſilijsſapīe: verūetiā exēplis nature ⁊ oraculis gr̄e: vt ſic ſaltē per illud triplexteſtimoniuꝫ paupertatis cōſiliū firmiter ꝯprobet̉: ſicut totiꝰ perfectōis euāgelice altiſſimū ⁊ ſtabile fūdamētum¶ Magiſter wihelmusUlerit̉ de mēdicatōe vtꝝ mēdicare ꝓ chr̄o ſit chr̄iane ꝑfcōis ⁊voco mēdicare el̓aꝫ q̄rē ſeu de qͦtidianis el̓ys viue̓: ⁊ ꝙ non videt̉ pͥº auctoritate psͣ. Timete dn̄ꝫ oēs ſcī eiꝰqm̄ nō ē iopia timētibꝰ eū: ergo nonſtāt ſimul eē īopē ⁊ time̓ deū ¶ Itempsͣ. Nō vidi iuſtū dēlictū: nec ſe. eiꝰ q̄.pa. ergo qͥ pane̓ q̄rit nō ē iuſtꝰ nec ſemē iuſti Itē psͣ. Nutātes trāſferant̉filij eiꝰ ⁊ m̄. ſꝫ nihil qd̓ ī d̓i ſpū loq̄neip̄cat̉ ſpectat ad ꝑfectiōeꝫ euāgelicaꝫſeu ad ꝑfcāꝫ iuſticiā. mēdicare ē hmorergo ⁊c̄ Itē ecclī. xl. Fili mi ī vita tuane īdigeas: meliꝰ ē eī mori qͣꝫ īdige̓: gͦͦmeliꝰ ē mortuū eē qͣꝫ mēdicū ¶ Itemactuū xx. Beatiꝰ ē magis dare qͣꝫ accipere. ſꝫ dare el̓am nō facit hoīeꝫ ꝑuenire ad ꝑfectōeꝫ euāgelicā. ergo multo maiꝰ nec accipē ¶ Itē xij. lu. vēdite q̄ poſſidetis. glo. vt oībꝰ ſimul prodeo ſpretis: poſtea labore manuū oꝑemini vn̄ viuatis vel el̓aꝫ faciatis. vnicuiqꝫ igit̉ de ꝓprio labore viue̓ ⁊ elaꝫface̓ ſpectat ad euāgelicā ꝑfectiōeꝫ. gͦͦoppoſitū eiꝰ ſcꝫ mēdicare ⁊ de alienolabore viuē ē ꝯtrariū p̄fcōi euāgelice¶ Itē i. teſſa. iiij. Nulliꝰ aliqͥd deſideretis. glo. ne dū rogetis vel tollatis.Si ergo plꝰ ē rogare vel pete̓: qͣꝫ ap
petē: ⁊ pͥmū tqͣꝫ illicitū ab aplō ꝓhibetur: ſcꝫ deſiderare vel appete qd̓ eſt altēiꝰ ergo multo fortiꝰ petere ¶ Itē .i.teſſa. v. Rogamus vos vt noueritiseos qui laborāt. glo. Sicut diuitie negligentiam pariūt ſaluti Sic egeſtasdū ſaturari cupit a iuſticia declinat. ſꝫqd̓ facit declinare a iuſticia nō pertinet ad perfcctōeꝫ euāgelicā. ergo ⁊c̄¶ Itē ij. teſſ. iij. Si qͥs nō vult oꝑari nō māducet ergo vult apoſtolꝰ ſeruos dei corporalit̓ operari vt habeātvnde viuāt: et non ꝯpellant̉ egeſtatenc̄aria petere: ſed hoc eſt mendicātiūergo ſeruoꝝ dei nō eſt mēdicare ẜmapoſtolū ¶ Itē eodē capitulo: ſuperillud: vt formaꝫ daremꝰ vobis. glo. qͥfreq̄nter ad alienā menſā ꝯuenit ociodeditꝰ nc̄e eſt vt adulet̉ paſcenti ſe:ſꝫ adulari eſt ꝯtrariū veritati ⁊ perfectioni: ergo ⁊c̄ ¶ Iteꝫ xij. q. ij. videntes dicit vrbanꝰ papa ꝙ ep̄i cū oībuscōi vita viuē volentibꝰ miniſtrare cūcta nc̄aria debent ꝓut meliꝰ poterūt:vt nemo ī eis egens inueniat̉. Et pꝰ.Si qͥs extiterit modernis aut futuris tꝑibꝰ qͥ hoc auellere nit a iaꝫ dc̄adānatiōe feriat̉. ergo ꝯtra canonicasſanctiōes eſt ꝙ aliqui viuāt vita cōiin ecc̄a egendo ⁊ mendicādo in eaItē de ꝯſe. di. i. Inhibet̉ ne ecc̄a ꝯſecret̉ niſi priꝰ dotet̉. ergo ſi ecc̄a nō dꝫꝯſecrari niſi habeāt vn̄ ſuſtētent̉ qͥ īea miniſtrāt: multo fortiꝰ nec aliqͣ religio inſtitui debꝫ ſine poſſeſſiōe ſuſtētatiua ¶ Item ī iure ciuili inhibetur:ꝙ validi non mendicēt. lege. de mendicantibus validis: ſꝫ magis debꝫ eēordinata ecc̄a qͣꝫ reſpublica. ſi ergo ꝙvalidi mēdicent eſt ꝯtra rectā gubernatōeꝫ reipublice: multomagis ꝯtraꝑfectōis ſb̓limitatē euāgelice. Ite hͦipſū oſtēdit̉ rōne. Mēdicare ē opꝰ indifferēs: ſꝫ īdifferēs n̄ fit opꝰ ꝑfcōis ꝓadditōe finis ſic̄ apꝑet māifeſte ī alijs