Liber quartus pharetre
or ē qͥd̓ virginalis ſcītas qͣꝫ pudiciciaꝯiugalis qͥs dubitet. tn̄ ſi tu tenuerisſuꝑbiā ⁊ tua mr̄ hūilitatē melior mr̄erit qͣꝫ filia. nō dubito p̄ferre humileꝫmulierē ſuꝑbe virgini ¶ Amb̓. ſuperlu. decet vt qͣnto caſtior virgo: tantohumilior ſit. nō erit deferre ſenioribꝰſit magr̄a humilitas in qͣ ē ꝓfeſſio caſtitatis ¶ Bernar. ſuꝑ miſſus. pulcraꝯmixtio virginitatis ⁊ hūilitatis. necmediocrit̓ placꝫ deo illa aīa in qͣ humi litas ꝯmendat virginitatē: ⁊ virginitas exornat hūilitatē Id̓ potes ſinevirginitate ſaluari: nō potes ſine humilitate. pōt inqͣm placere hūilitas q̄virginitatē deplorat amiſſaꝫ. ſine humilitate aūt audeo dicere: nec virgintas marie placuiſſꝫ. Idē ſuꝑ can. cōtinētia nō hꝫ meritū apud deū q̄ gloriā reqͥrit humanaꝫ. Ideoqꝫ maximeopꝰ eſt ⁊ puritate intētōis qͣ ſoli deomens nr̄a ⁊ placere appetat: ⁊ valeatinherere ¶ De actiōe ⁊ ꝯtēplatōeGze. ſuꝑ eze. actiua in nc̄itate: ꝯtēplatiua in voluntate eſt: illa in ſeruituteꝫiſta in libertate. Idē ſicut bonꝰ eſt ordo viuendi vt ab actiua ī ꝯtēplatiuātendat̉. ita plerūqꝫ a ꝯtemplatiua animꝰ ad actiuā reflectil̓: vt ꝑ hoc ꝙ cōplatiua mētē accenderit: ꝑfectiꝰ actīateneat̉ Idē amor dei ad ꝯtēplatiuaꝫ:amor vero ꝓximi ꝑtinet ad actiuam.Idē ꝯtēplatiua maior eſt. sͣ. de guſtuIdē in mo. Marthe cura nō rephendit̉. Marie vero ec̄ laudat̉. qꝛ magnaſunt actiue merita: ſꝫ ꝯtēplatiue potiora. vn̄ nec auferri vnqͣꝫ marie parodicit̉: qꝛ actiue vite oꝑa cū corꝑe trāſeūt. ꝯtēplatiue aūt gaudia meliꝰ ex fine ꝯualeſcūt Idē hūani generis. sͣ. li.pͥº. de predicatoribꝰ bo. Idē qͥ culmenapprehendere ꝑfectōis nitunt̉ cū ꝯtēplatōis areē tenere deſiderāt pͥus ſe īcāpo oꝑis ꝑ exercitiū ꝓbēt ¶ Iſi. deſum. bo. actiua vita mūdanis bn̄ vtit̉
ꝯtemplatiua nec mūdo renūiciās ſolideo viuere delectat̉. Idē qͥ pͥus. sͣ. deaſcenſiōe ¶ Augꝰ. de ci. dei. ex tribꝰillis vite generibꝰ: ſcꝫ ocioſo: actuoſo⁊ ex vtroqꝫ ꝯpoſito: qͣꝫuis ſalua fideqͥſqꝫ poſſit in qͦlibꝫ eoꝝ vitā ducere⁊ ad ſempiterna p̄mia ꝑuenire. int̓ eſttn̄ qͥd amore teneat veritatis: qͥd officio charitatis īpendat. nec ſic eē debꝫvnuſqͥſqꝫ ocioſus vt in eodē ocio vtilitatē nō cogitet ꝓximi. nec ſic actuoſus vt ꝯtēplatōeꝫ nō reqͥrat dei. Id̓ociū ſanctuꝫ q̄rit charitas veritatis:negotiū iuſtuꝫ ſuſcipit nc̄itas charitatis quā ſarcinā ſi nullꝰ imponit ꝑcipiende atqꝫ intuende vacandū eſt veritati ¶ Ber. in apolo: nec iacob niſi cognita prius lyā deſideratos rachelisamplexꝰ meruit optinere Idē ſr̄ can.alit̓ ſane afficit̉ mens fructificās verbo: alit̓ fruēs verbo: illic ſolicitat neceſſitas proximi: hic inuitat ſuauitasverbi: et qͥdē leta in ꝓle mr̄: ſꝫ in amplexibus ſpōſa letior: chara pignorafilioꝝ: ſed oſcula plus delectāt Id̓ exbonis oꝑbꝰ in fide nō ficta radicatisrecipit ꝯſolationē mens aſſueta quietis quotiens ſibi lux vt aſſolet ꝯtemplationis ſubtrahitur Idē in ſermo,bonū adqͥrit graduꝫ qui bn̄ miniſtrauerit: forte meliorem qui bene vacauerit deo: optimū aūt qui perfectꝰ eſtin vtroqꝫ Idem optimā partē elegitſibi maria: licet non minoris fortaſſemeriti ſit apud deum humilis cōuerſatio marthe: ſed de electione Marialaudatur: quoniam illa quidem omnino qd̓ ad nos ſpectat nobis eligēdahec vero ſi iniungitur patienter eſttoleranda. Idem abſit vt qui deo vacat ad tumultuoſam aſpiret fratrumofficialium vitam. Idem felix domſupra de religione ¶ De ſcientia ⁊ humilitate ¶ Greg. in morali. cū ſummacura prouidendum eſt ne accepta ſa-