de grarioſis
¶ Cxiuiſ
Idē qͥdā ꝯtinentes ſicut pane̓ cū podere edūt: ita ⁊ aqͣm cum menſura ſumūt aſſerētes ad caſtimoniaꝫ carnisetiā aq̄ abſtinentiā ꝯuenire ¶ Iohā.chry. in ſer. ꝑ ieiunia ceſſat pugna carnis aduerſus aīaꝫ. ⁊ aīe aduerſus carnē. nec vltra inſurgit ancilla in dn̄aꝫnec ſerua ſuꝑbit in liberā: ſꝫ vniuerſahec prelia ieiunioꝝ pn̄tia ꝯqͥeſcūt.De ꝯtinētia ⁊ verecūdia ¶ Amb.de virgini. vbiqꝫ ī virgine comes ſingularū virtutū eſt pudor: hic indiuiduꝰ debꝫ eſſe virginitati fine qͦ nō p̄teſſe virginitas ¶ Idē de off. verecūdia ē pudicicie comes cuiꝰ ſocietate caſtitas ip̄a tutior eſt ¶ Hieron̄. in ſer.oīo pudor indiuidū virginitati eſſedebꝫ ſine qͦ recte caſtitas ſeruari nonp̄t. Idē in ep̄i. ſit ī te noua grauitashoneſtas admirabilis: ſtupenda verecūdia: mira patientia: virginalis inceſſus: ⁊ vere pudicicie habitꝰ: ſermo ſꝑmodeſtꝰ ⁊ in ſuo tꝑe ꝓferēdꝰ ¶ Berſuꝑ can verecūdia ſoror ꝯtinentie eſtnullū ē q̄ manifeſtū indiciuꝫ collibineſimplicitatis. et ideo oīo teſtis innocentie eſt ⁊ lāpas pudicicie mentisDe ꝯtinentia ⁊ charitate ¶ Gre. ſuꝑeze: antiquꝰ inimicꝰ caſtitatē in nobisſi ſine charitate fuerit nō timet: quianec ip̄e carne p̄mit̉: vt in eiꝰ luxuriadiſſoluat̉ ¶ Augꝰ. d̓ virgi. ſi nuptiasꝯtēpſiſtis filioꝝ hominū. toto cordeamate ſpecioſuꝫ forma p̄ filijs hoīm:vacare vobis liberuꝫ eſt a ꝯiugalibꝰvinculis: ſed nō vacare vobis libeꝝeſt a vinculo charitatis. Idē inſpicite vulnera pendētis: cicatrices reſuigentis: ſanguinē moriētis. p̄ciū credetis: ꝯmertiuꝫ redimentis. hec qͣnti valeāt cogitate. hec ī ſtatera charitatisappendite ⁊ qͥcqͥd amoris nuptijs veſtris impendēdū habeatis illi rependite. Idē de bono ꝯiug. illa virgo cōlugate merito p̄ponit̉ q̄ nec multitur
dini ſe amādā p̄ponit cuꝫ amorē vniꝰex multitudine inqͥrit: nec ſe vni cōponit: vno iā inuento cogitās q̄ mūdi ſunt qūo placeat viro: ſed ſpecioſūforma p̄ filijs hominū ſic amauit: vtqꝛ eū ſicut maria ꝯciꝑe carnē̉ nō poſſet ei corde ꝯcepto etiā carnē integrācuſtodiret Idē qͥd inqͥunt ſi oēs velint ab oī ꝯcubitu ꝯtinere? ⁊ vnde ſb̓Aſtit genꝰ humanū; vtinā oēs hͦ vellent dūtaxat ī charitate de corde puro ⁊ ꝯſcīa bona: ⁊ fide nō fitra. multocitiꝰ dei ciuitas ꝯpleret̉ ⁊ acceleraret̉terminꝰ ſeculi. Quid enī alius hortari apparet apoſtolū vbi ait de loq̄ret̉. vellē oēs hoīes eē ſicu. me.Ber. in epiſto. caſtitas ſine charitatelapas ſine oleo eſt: ſubtrahe oleū lampas nō lucꝫ. tolle charitateꝫ caſtitasnō placꝫ. Sꝫ o qͣꝫ pulcra eſt (ſapiēsclamat) caſta generatio cū charitate.Idē ſuꝑ can. qūo claritas vt aiūt lune nō niſi a ſole eſt. ſic abſqꝫ charitateſeu iuſticia continentie meritū nullūē ¶ De continentia ⁊ humilitate.¶ Grego. in moꝝ. Sic mentem neceſſe eſt per mūdiciā erigi: vt tn̄ ſo itedebeat in humilitate ſuſtineri Ideꝫ ꝑhumilitatis cuſtodiā ſeruāda ē mundicia caſtitatis. ſi enim pie ſpiritꝰ ſubdeo premitur caro illicite ſuper ſpiritum non leuatur ¶ Augꝰ de virgini.Sapientes virgines eſſe decꝫ ne lāpades earum extinguātur. qūo ſapiētes nō niſi alta ſapientes: ſed hūilibꝰconſentientes Idem qꝛ ꝑpetua continentia et maxime virginitas magnūbonū ē in ſanctis dei: vigilātiſſime cauendum ē ne ſuperbia corrūpat̉ Idēfacilius ſequūtur agnū ⁊ ſi nō qͥcūqꝫierit certe quouſqꝫ potuerīt ꝯiugatihumiles qͣꝫ ſuꝑbiētes virgines. Id̓neqꝫ ſimulare debet virgo bumilitateꝫ: ſed exhibere: ſimulatio hūilitatismaior ſuꝑbia eſt. Idē ſuꝑ ioh̓. MeliE v
E v