de gratioſis
¶ Exi
et gaudio ¶ Grego. in mo. cū bona inilijs cernimꝰ valde nc̄e ē vt exultationē nr̄e formidini ⁊ formidineꝫ nr̄cexultatōi miſceamꝰ: qͣtenꝰ ⁊ de alienisꝓuectibꝰ charitas gaudeat: ⁊ de ſuisinfirmitatibꝰ ꝯſcīa ꝯtremiſcat Idemſcī viri cū de quibuſdam ſe vitijs ereptos hilareſcūt: magno ſe metu etiaꝫin ip̄a exultatōe ꝯcutiunt: qꝛ etſi iamde cuiuſlibꝫ ꝓcella tēpeſtatis ereptiſunt: eſſe ſe tn̄ adhuc ī incertiⁱ marisdubijs fluctibꝰ ſciūt: Idē ſancti viriſic ſpe exultāt vt pauore trepident: ⁊vt ſpei fiduciā exultēt. ¶ De timoreet amore ¶ Grego. in moꝝ. cū plꝰ ipſiqd̓ timeamꝰ agnoſcimus plꝰ nobis dedeo ꝑ int̓nā gratiā infundit̉ qd̓ amemus. Idē appoſitis qͣſi qͥbuſdā gradibꝰ ꝓuectꝰ noſtri pedē pͥus ꝑ timoreꝫin imo ponimꝰ: ⁊ poſtmoduꝫ ꝑ charitatē ad alta amore leuamus. vt ab eoqd̓ qͥſqꝫ timet repͥmat̉ vt timeat: ⁊ abeo qd̓ iā timuit ſubleuet̉ vt preſumat¶ Augꝰ. de virgi. ama dei bonitatemtime ſeueritatē: vtrūqꝫ te ſuꝑbū eſſenō ſinit: amādo enī times ne amāteꝫet amatū grauiter offendas. Ideꝫ defide ad petꝝ. diligentes dei mīaꝫ metuetēsqꝫ iuſticiā nec de remiſſiōe peccatoꝝ deſperemꝰ: nec remaneamus īpeccatis. Idē de ver. apl̓i. nō intratcharitas incomitata: hꝫ ſecū ſociū ſuūtimorē: quē introducit ip̄a: ſed illū caſtū ꝑmanentē in ſeculū ſeculi Id̓ ſuꝑpͥmā ca. ioh̓. Ex horreſce qd̓ minaturoīpotēs: ama qd̓ pollicet̉ oīpotēs etvileſcit omnis mūdꝰ ſiue ꝓmitēs ſiue terrēs ¶ Hie̓o. in ep̄i. vide vt omnia quecūqꝫ benefacis ꝓpter deū facias: ſciēs eiꝰ rei tm̄ te a dn̄o receptuꝝeſſe mercedem quā eiꝰ timoris ⁊ dilectiōis cā ꝑfeceris ¶ Ber. de ꝯſi. ſanctū facit affectio ſcā ⁊ ipſa gemina. timor domini ſcūs: ⁊ ſcūs amor: his ꝑfecte affecta aīa veluti duobꝰ qͥbuſdā
brachijs ſuis deū amplectit̉: ſtringit:et tenet: ⁊ ait. tenui eū nec dimittam.Id̓ ī ep̄i. mēs quā ſemel affecerit charitas ſui iuris eē nō ſinit̉: metuit qd̓neſcit: dolet qd̓ non oportꝫ: ſolicitat̉plꝰ qͣꝫ voluerit ⁊ vnde voluerit Idein ſer. timeamꝰ ⁊ amemꝰ xp̄m dn̄m: timeamꝰ ꝓ nr̄a indignitate: ꝓ ipſiꝰ dignatione amemꝰ: nō diſſimulemꝰ niſiexcuſemꝰ in medio ē oībꝰ ſeſe offerēs¶ De abſtinētia ⁊ elemoſyna ¶ Gre.in ome. hoc qd̓ tibi ſubtrahis alterilargire: vt vn̄ tua caro affligit̉ indeegētis ꝓximi caro reparetur. Idemillud ieiuniū deꝰ approbat qd̓ ad eiusoculos manꝰ elemoſynaꝝ leuat: quiacū ꝓximi dilectiōe agit̉ qd̓ cū pietateꝯdit̉. Idē in paſto. nō deo ſꝫ ſibi qͥſqꝫieiunat: ſi ea q̄ ad tempꝰ vent̓ ſubtrahit nō inopibꝰ tribuit ſꝫ ventri poſtmodū offerenda cuſtodit ¶ Io. chry.ſuꝑ mat. ſi ieiunaueris ſine elemoſyna nihil ieiuniū tuū reputat̉: ſꝫ vētrēimplēte ⁊ īebriāte deterior ē qͥ talis ē⁊ tāto deterior: qͣnto laſciua crudelitas eſt difficilior. ¶ Glo. mat. vi. deoieiunat qui eiꝰ amore ſe macerat ⁊ qd̓ſibi ſubtrahit alij impendit ¶ De abſtinentia ⁊ or̄one ¶ Augꝰ. in epiſt. inieiunijs ⁊ vigilijs ⁊ oī caſtigationecorporis qͣꝫplurimuꝫ adiuuat̉ or̄oIo. chry. ſuꝑ mat. qui orat cū ieiunioduplices habꝫ alas ⁊ ipſis ventis leniores. neqꝫ enī oſcitat et tēdit̉ ⁊ torpet orās: qd̓ patiunt̉ multi. ſꝫ et ignevehementior: ⁊ terra ſuperior Ideoqꝫ maxime hic talis demonibꝰ eſt inimicꝰ ⁊ hoſtis. Nihil eī hoīe orāte ꝓprie ē potētiꝰ. Idē ſicut nec miles ſine armis eſt aliqͥd: nec arma ſine milite: ſic nec oratio fine ieiunio. nec ieiuniū ſine or̄one ¶ Iſi. de ſum: bonohoc eſt ꝑefctū ⁊ rōnabile ieiuniū qn̄nr̄ hō exterior ieiunat: interior orat:faciliꝰ enī ꝑ ieiuniū or̄o penetrat celū
E iiij