Liber quartus pharetre
ſiderāt qͦdā diſpenſatōis ſuꝑne moderamine exerceri ſe etiā in tentatiōibꝰexultant. qꝛ tāto robuſtiꝰ acceptā virtutū gloriā cuſtodiūt qͣnto tentatōisimpulſu excuſſi infirmitatē ſuā humiliꝰ agnoſcūt. Idē quo ſe interiꝰ gaudiis animꝰ robuſtiꝰ inſerit: eo minꝰ exteriꝰ dolores ſentit. Id̓ ī ome. ille veraciter patientiā ſeruat qͥ ⁊ ad tēpꝰ aliena mala cū dolore tolerat: ⁊ eadeꝫ retractās ꝑtuliſſe ſe talia exultat. Ideꝫſi me participē sͣ. de cōitate. Ideꝫ india: qͣlis qͥſqꝫ apd̓ ſe lateat ꝯtuelia illata ꝓbat. nā ſicut ſuꝑbi honoribus ſicplerūqꝫ humiles ſua deſpectōe gratulant̉ ¶ Augꝰ. de ver. do. qn̄ gaudeturin dn̄o: non gaudet̉ in ſeculo: vincatgaudiū in dn̄o donec finiat̉ gaudiumin ſeculo: gaudiū in dn̄o ſꝑ augeatur:gaudiū in ſeculo ſꝑ minuat̉ donec finiat̉. Idē. tu qͥ verā reqͥem. .sͣ. de tranqͥllitate. Idē de ꝯfeſ. eſt gaudiū qd̓ n̄dat̉ impijs. ſed eis qͥ te gratis coluntdn̄e qͦrū gaudiū tu ip̄e es. et ipſa ē beata vita gaudere ad te. de te: ꝓpter te:ip̄a eſt: et nō eſt altera ¶ Hiero. ī ep̄i.nihil ſolicitiꝰ ꝓuidendū ē qͣꝫ vt ſolēnem diē: nō tā ciboꝝ abūdātia qͣꝫ ſpiritus exultatōe celebremus. qꝛ valdeabſurdū ē nimia ſaturitate velle honorare martyrē quē ſciamꝰ deo placuiſſe iciunijs ¶ Ber. in ep̄i. reuera illd̓ſolū ⁊ verū gaudiū qd̓ nō de creatura ſꝫ de creatore ꝯcipit̉: ⁊ cū qd̓ poſſederis nēo tollet a te: cui ꝯparata oīsaliūde iocūditas meror eſt: oīs ſuauitas dolor eſt: omne dulce amaꝝ: om̄edecoꝝ fedū: omne poſtremo qd̓cunqꝫaliud delectare poſſit moleſtū Idē inſer. nō eſt regnū dei eſca ⁊ potus: ſꝫ iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudium in ſpū ſanctoſic fatui filij adā ⁊ p̄cipiti ſaltū iuſticiam trāſiliētes: ⁊ pacē rē finalē in pͥncipiū ꝯuerte ⁊ ꝑuertē vultis: Nēo eīē qͥ gaudere nō velit: non ſtabit: ⁊ nō
erit iſtud. qꝛ ſicut nō eſt pax impijs:ſic nec gaudere dicit dn̄s. Nō ſic īpijnō ſic: pͥus eſt iuſticiā facere: inqͥrerepace̓: ⁊ ꝑſequi eam: ⁊ ſic deinde apprehendere gaudiū: īmo a gaudio ꝯphēd ¶ Sene. in epiſ. ad verū gaudiumſpecta ⁊ de tuo gaude. qͥd aut eſt hocde tuo; de te ip̄o ⁊ optima tui per tecorpuſculuꝫ qͦꝫ et ſi nihil p̄t fieri ſinepctō magis n̄cariū rē credere qͣꝫ magnam ¶ De cōnexiōe Ca xlvRego. in moꝝ. oēs virtutes inꝯſpectu ꝯditoris vicaria ope ſeſubleuāt: vt qꝛ vna virtꝰ ſine alia velnulla eſt oīo: vel minima viciſſim ſuaꝯiūctiōe fulciant̉. Idē valde ſingulaq̄libꝫ deſtituit̉ ſi nō vna alij virtꝰ virtuti ſuffraget̉ ¶ Ambr. ſuꝑ lu. ꝯnexeſunt ſibi ꝯcatenate qͣꝫ virtutes: vt qͥynā habꝫ: plures habere videat̉¶ De timore ⁊ ſpe ¶ Gre. in mora. īpctōris pectore inceſſant̉ debꝫ ſpeset formido ꝯiungi: qꝛ incaſſum miſericordiā ſperat: ſi nō ⁊ iuſticiā timeat: īcaſſum iuſticiā metuit: ſi nō etiam demīa confidit. Idē. de ſtatu ſuo dauidcadente nemo ſuꝑbiat: de lapſu etiaꝫſuo dauid ſurgēte nemo deſperet Id̓viri ſancti ita meſti ſunt vt ꝯfidāt: atqꝫ ita confidūt vt tn̄ ex ſecuritate nōtorpeāt Ide̓ in dialo. oportꝫ ⁊ de deinos ſꝑ miſeratōe ꝯfidere: ⁊ de noſtrainfirmitate formidare. Ideꝫ qͥ pctōripredicat. sͣ. de doctrina ¶ Iſi. in ſynoNulla te ſecuritas deceptū blādiat̉nulla te ſecuritas a pnīe intētiōe ſuſpendat inceſſant̉ in corde tuo ſpes ⁊formido ꝑſiſtat. Ideꝫ de ſū. bo. oīs iuſtꝰ ſpe ⁊ formidine nitet: qꝛ nūc illūad gaudiū ſpes erigit: nūc illuꝫ ad formidinē timor gehēne adijcit ¶ Aug.de medita. reſpira pctōr. reſpira: nedeſperes: ſpera in eo queꝫ times: affuge ad eū a qͣ aufugiſti. inuoca īportune quē ſuꝑbe prouocaſti. ¶ De tīore