Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCv
Einzelbild herunterladen
 

Liber quartus pharetr

ſi facit nullo fiē̓i pacto p̄t Id̓ d̓ cathe:rū. Nulla ē maior ad amorē īuitatioqͣꝫ p̄uenire amādo: ⁊ nimis durus eſtanimꝰ qͥ dilectioneꝫ ſi nolebat īpendēnoluit rependere Idē in ſol̓. illā amicicie legē iuſtiſſima eē arbitror qͣ preſcribit̉ vt nō minꝰ ita nec plꝰ qͥſqꝫ amicū qͣꝫ ſeip̄m diligat. Ideꝫ tāto magisamo amicos meos qͣnto magis benevtūt̉ aīa rōnali ⁊ certe qͣntum deſiderāt ea bn̄ vti Ambr. de of. pietatiscuſtos amicicia ē ⁊ eqͣlitatis magiſtravt ſuꝑior inferiori ſe exhibeat eqͣlemet inferior ſuꝑiori fidelē Idē amicicianeſcit ſuꝑbiā Iē virtꝰ eſt amicicia nōq̄ſtꝰ: qꝛ nō pecunia parat̉: ſꝫ gr̄a: nonpollicitatōe p̄ciorū: ſꝫ ꝯcertatione beniuolentie Ioh̓. chry. de ꝯpūc. vbiamicicia ꝑmanet nihil facile creditur:nihil facile recipit̉ qd̓ diſcidiuꝫ poſſitoꝑari Hiero. in ep̄i. in amicis nonres q̄rit̉: ſꝫ volūtas. qꝛ alterū ⁊ ab inimicis ſepe p̄bet̉. alteruꝫ ſola charitastribuit Idem vera illa nc̄itudo eſt ⁊xp̄i glutino copulata quā nō vtilitasrei familiaris: nō pn̄tia tm̄ corporumnō ſubdola ⁊ palpās adulatio: ſꝫ deitimor ⁊ diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia ꝯciliāt. Idē in origi. ſuꝑ mich̓. delicataeſt amicia q̄ amicoꝝ felicitatē ⁊ diuitias ſequit̉ Ber. in epiſt. habꝫ veraamiciciā nōnūqͣꝫ obiurgationē: adulatione nūqͣꝫ Glo. ecc̄i. vi. plena ⁊ ꝑfecta amicicia int̓ ꝑfectos viros eiuſdēqꝫ virtutis ꝑſeuerare p̄t: et ad hācqͥbuſdā gradibꝰ ꝑuenit̉. primꝰ ē mūdanoꝝ ꝯtēptꝰ. ſcd̓s: ne qͥs ſe ſapientē ⁊ꝯſultuꝫ iudicās ſibi qꝫ amico crederemalit. tertius vt oīa q̄ vtilia ⁊ nc̄ariaeſtimat bono charitatis ⁊ pacis ꝓponat. quartꝰ: vt oīo deſinat ab ira. quintus vt irā fratris etiā irrōnabileꝫ ſedare cupiat: qꝛ alteriꝰ triſtitia ꝑnicioſaeſt ſicut ꝓpria: niſi eā qͣntū in te eſt ec̄de fratris mente depellas. poſtremus

gradus ē omniū vitioꝝ ꝑemptoriꝰ vtde hoc mundo credas te quotidie migraturū Sene. in ep̄i: qui vtilitatiscā aſſumptus ē: tā diu placebit qͣꝫdiuvtilis erit. hac re florentes amicoruꝫturba circūſidet: circa euerſos ſolitudo ē: ⁊ inde amici fugiūt vbi ꝓbātur.Idē amicū paro vt habeā quē in exiliū ſequar: cuiꝰ me morti ⁊ opponā etīpendā. detrahit amicicie maieſtatemſuā qͥ illā parat ad bonos caſus. Idēamicos optime res ſecūde parant: aduerſe certiſſime probant De concordia Ca xviRego: in regi. Quiſqͥs pr̄i heIres eē deſiderat filiꝰ exiſtere pacem cuſtodic̄do nō renuat. Naꝫ qͥ locū prebet diſcordie ipſi ꝓfecto tāti ſemuneris exortē eē ꝯſtituit. Ideꝫ pacē tūc veracit̓ tenemꝰ: cū ſuꝑboꝝ culpas charitate ⁊ iuſticia ſimul inſiſtente ꝑſeqͥmur: cū eos diligimꝰ ⁊ eoꝝ vitia odio habemꝰ Idē manifeſtū bonitatis eſſe liquet indiciū in vniꝰ electione cunctorū conuenire ꝯſenſuꝫ. Id̓laudabile ⁊ ſtudio eſt religioſo cōueniens terrenis gratā deo pacem p̄ferre cōpendijs: et ex rebus trāſitorijsmanſura charitatis ſemꝑ lucra mercari. Idem in mora. ſicut noxiuꝫ eſſe ſolet ſi vnitas deſit bonis. ita pernicioſum eſt ſi non deſit malis. peruerſosquippe vnitas corroborat. dum cōcordat: et tanto magis incorrigibiles qͣnto vnanimes facit Idē ſuper ezech̓.ita bona facere opera debemus vt ꝑhec quoqꝫ cum his cum quibus viuimus vnanimitatem: in quātuꝫ rectepoſſumus conſeruemus Augꝰ. deverbis do. pax eſt ſerenitas mentis:trāquillitas animi: ſimplicitas cordisvinculum amoris: conſortiū charitatis. Idc̄. pax cūctis eſt placida non q̄rit alienum: nihil deputat ſuuꝫ docetamare q̄ odiſſe n̄ nouit. neſcit extolli