de gratioſis
¶ C
beſcūt memoria iniqͥtatis ſue Ide̓. facile culpa corrigit̉ q̄ erubeſcit̉ Idemcūctos vitiā ad ima ꝑtrahūt: ſꝫ tn̄ qͥdā eo ab his faciliꝰ redeunt qͦ ſe in eiscorruiſſe altiꝰ erubeſcūt Idē. qui adhuc actis carnalibꝰ incubat: nc̄e ē vtinſtruere ſpūaliter ꝓximorū menteserubeſcat Ideꝫ ſuꝑ eze. erubeſcē malū ſapientie eſt: bonū vero erubeſcerefatuitatis Ideꝫ. qui erubeſcit penitēdo mala q̄ fecit ad vite libertatē ꝑuenit ¶ Ambro. in ſer. ſolet citiꝰ mereriindulgentiā qͥ verecūdius deprecaturIn oī ergo culpa ante flendū ē qͣꝫ pecandū. Idem. pulcra virtꝰ sͣ. li. i. de iuuenibꝰ Ideꝫ de of. in ipſo genere canendi pͥma diſciplina verecūdia ē. īmoetiā in omni vſu loquendi vt ſenſimquis: aut pſallere: aut canere: aut poſtremo loqui īcipiat: vt verecūda pͥncipia ꝯmendēt ꝓceſſuꝫ Idē. eſt etiaꝫin ipſo motu geſtu inceſſu tenēda verecudia. habitus eī mentis in corꝑisſtatu cernit̉ ¶ Iſi: pctī pudore. sͣ. li. ij.de ꝯtinentia viſus Idē. quiſquis peccatoꝝ. sͣ. li. ij. de memoria. ¶ Augꝰ. devita ⁊ mo. cle. fateor vobis de p̄cioſaveſte erubeſco: qꝛ nō decꝫ hāc ꝓfeſſionē Idē qm̄ verecūdia magna ē pena: qui erubeſcit ꝓ xp̄o fit dignꝰ mīa.vn̄ pꝫ: qꝛ qͣnto pluribꝰ ꝯfitebit̉ in ſpevenie turpitudinē criminis: tāto faciliꝰ ꝯſequet̉ gratiā remiſſiōis ¶ Hiēo.in ep̄i. ornet prudentiā verecūdia: etqd̓ precipuū in feminis ſemꝑ fuit cūctas ī te virtutes pudor ſuperet Id̓omnino pudor. infra de ꝯnexione.Ber. in epiſto. nec ſterilis verecūdiagrata eſt: nec hūilitas preter veritatēlaudabilis. Idem ſuꝑ can. verecūdiaſpūalis gloria ꝯſcientie ē: fame cuſtosvite decus: virtutis ſedes: virtutumpͥmitie: nature laus: et inſigne totiꝰ honeſti Nolo repente fieri ſummꝰ: pauatim ꝓficere volo: quātum diſplicet
deo impudentia pctōris: tātū penitētis verecūdia placꝫ. citiꝰ placas euꝫ ſimenſuram tuaꝫ ſeruaueris: et altiorate nō queſieris Idē. quid amabiliussͣ. li. i. de iuuenibꝰ Ide humilis: et sͣ.li. ij. de ſatiſfactōe Ideꝫ in ſermo. credo cōſiderantes quanto ſuſtinuit illamaieſtas ꝓ inutilibꝰ ſeruis erubeſcamꝰ non ſuſtinere vel parua ꝓ nobis.¶ Glo. apo. iij. Meliꝰ eſt hic erubeſcecorā paucis: qͣꝫ in futuro corā oībꝰElo. eſt q̄dā sͣ. li. ij. de ſatiſfactione¶ De amicicia ¶ Ca xvRego: in mora. Cuꝫ quis in ꝓſperitate diligitur incertuꝫ ē valde vtrum proſperitas an perſona diligatur. amiſſio aūt felicitatis interrogat vim dilectionis. Ideꝫ. qui ex aduerſitate proximū deſpicit: aperte couincitur ꝙ hūc in proſperis nō amauit Idē in dialogo. inter amantes ſeamicos magnum charitatis familiaritas vſum prebet Idē in paſto. ab illoqui ſumme rectus eſt eo ipſo iam diſcrepat quo peruerſorum amicicijs vita noſtra concordat Idē̄ in regi. amicorum amiſſio nos tanto debꝫ tolerabilius ꝯtriſtare: qͣnto amiſſuros nosillos conditio mortalitatis expoſcit.Ideꝫ. vt aliquid ſecularis auctoritatis loqͣr cū amicis oīa tractāda ſunt:ſꝫ prius de ipſis. Idē. nemo p̄t diligēquos nō vult videre ¶ Iſi. ī eth̓. amicus qͣſi animi vel amicicie cuſtos perderiuationē. dictꝰ aūt proprie amicꝰab hamo .i. a catena charitatis. Idemde ſum. bo. non ſunt fideles in amicicia quos munus: non gratia copulathi cito deſerunt: niſi ſemper acceperint Dilectio enim que munere glutinatur: eo ſuſpenſo diſſoluitur Idemſepe per honorem: ſupͣ li. iij. de honore ¶ Anguſtinus in epiſtola. Nemopoteſt veraciter amicus eē hoīs: niſifuerit ipſiꝰ pͥmitꝰ ꝟitatis. qd̓ ſi gratis