de gratioſis
¶ Ci
neſcit īflari. hāc ergo qui accepit teneat qͥ ꝑdidit repetat: qͥ amiſit requiratqm̄ qͥ ī ea nō fuerit īuentus abdicat̉ apr̄e: exhēdat̉ a filio: nihilominꝰ a ſpūſcō efficit̉ alienꝰ: reſpuit ei munꝰ oblatū qͥ date legis ꝯtēpſerit bonum. nōpoterit ad hereditatē dn̄i ꝑuenire: qꝛteſtamētū dei ⁊ he̓ditas ⁊ pax ē vt aꝯcordibꝰ ꝯſortibꝰ poſſideat̉: nō a litigātibꝰ diuidat̉ Idē de qͣōibꝰ ve. ⁊ no.teſt. qͥ pace̓ ſuſcipit ſaluatoris inimiciciā ꝯtrahit mūdi. vbi eī diſcordauerita diabolo pace̓ nō hēbit cū xp̄o Idēde ci. dei. tātū ē pacis bonū vt etiā inrebꝰ t̓renis atqꝫ mortalibꝰ nihil gratiꝰ ſoleat audiri: nihil deſide̓abiliꝰ ꝯcupiſci: nihil poſtremo poſſit meliꝰ īueniri Idē pacē ꝯſtat belli eē optabilēfine ¶ Io. chry. de ꝯpuc. vbi pax eſtibi oīa ꝓſꝑabunt̉. vbi ſobrietas lucetvbi vnanimitas abſtinentia coronat̉Idē ſuꝑ ioh̓e. ē ⁊ mala ꝯcordia: eſt ⁊bona diſſonātia ¶ Ambro. ſuꝑ lu. fuge ꝯtētiōes: diſſenſiōes: ſtrepitus: tumultꝰ: diſcordie. ne ꝑ portas mortis īgreſſꝰ currās Id̓ ſꝫ n̄ tu pͥus sͣ. li. ij. d̓btītudine ¶ Iſi. de ſū. bo. pax plebisſanitas. gloria ſacerdotis ⁊ prīe letitia: ⁊ terror hoſtiū: ſiue viſibiliū: ſiueinuiſibiliū Idē pax cū bonis ⁊ bellūcū vitijs ſꝑ habēda ē. mala ſiqͥdē hominū īpioꝝ odio habēda ¶ Ber. ſuꝑcan. pacē habete ⁊ vos noute ledereinuicē: nō facto: nō verbo: nō ſigno: qͣlicūqꝫ: ne qͥs forte exacerbatꝰ ⁊ poccupatꝰ a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate dn̄i int̓pellare cogat̉ aduerſus eosqͥ ſe leſerint ⁊ ꝯtriſtauerint ⁊ ꝓrūꝑein verbuꝫ graue ꝯtingat: filij matrismee pugnauerūt ꝯtra me Idē in ſer.niſi in vnitate opꝰ tuuꝫ feceris deo qͥvnꝰ ē acceptꝰ eē nō poteris. ſcpͥtū qͥppe ¶ Nō ē qͥ faciat bonū: nō ē vſqꝫ advnū. Idē ē hō pacatꝰ sͣ. li. ij. de patīaIdem ſunt et alij qui ſint viderint sͣ.
lib. ij. de beatitudineDe renūciatione ¶ Cap xvijReg. in dialo. Deſpiciendus anobis hic mundus fuerat etiāſiblandiretur: ſi rebꝰ ꝓſperis demulcetanimū at poſtqͣꝫ tot flagellis premit̉:tanta aduerſitate fatigat̉: tot nobisquotidie dolores ingeminat: quid nobis aliud qͣꝫ ne diligatur clamat? Id̓in omē. Fructus mundi ruina eſt. adhoc enī creſcit vt cadat: ad hoc germinat vt qd̓cunqꝫ germinauerit cladibconſumat Idē ſi nihil in hoc mūdoamando poſſidetis: ⁊ poſſidendo cūcta relinquitis ¶ Hieron̄. licꝫ ſparſocrine sͣ. de ꝓpinqͥtate ¶ Iſid̓. in ſyno.ſꝑ interna qͥete frueris ſi te a ſtrepituterrenarū actionū ſubtraxeris. Ideꝫnullꝰ ſapientiā infra de ſapīa. ¶ Io.chry. ſuꝑ mat. ſicut difficile ē arb̓oreꝫiuxta viā poſitā fructus ſuos vſqꝫ admaturitatē ſeruare. ſic difficile ē virūfidelē iuxta iſtū mūdū viuenteꝫ .i. inactibꝰ eiꝰ iuſticiaꝫ īmaculatā vſqꝫ adfinem tenere Recede a via ⁊ plantare in loco ſecreto: vt nec mūdꝰ tecumhabeat aliquid cōmune nec tu cū mūdo. Idem ſuper ioh̓. Qui pecuniarūcōcupiſcentiā deriſerunt: hi maximeſunt qui deū vt oportꝫ diligūt ¶ Auguſti. in ep̄i. vincula huiꝰ mūdi habētaſperitate verā: iocūditatē falſam: certū dolorē: incertam voluptateꝫ: durūlaborem: timidam quictem: rem plenāmiſerie: ſpem beatitudinis inane Id̓quid prodeſt adquirere in hoc ſeculoquodlibꝫ temporale ⁊ tranſitorium:ſiue ſit pecunia: ſiue ſit voluptas ventris et gutturis. ſiue ſit honor in laude humana: nōne omnia fumus ⁊ ventus: nonne omnia tranſeunt ⁊ currūtet ve his qui heſerint tranſeūtibus:qm̄ ſimul trāſeunt. Idem vtilius terręna opulentia tenetur humilit̓ qͣꝫ ſuperbe relinquitur. Idem de pnīa. in