de gratioſis

Cxclx

cupido: nō emulatō: nō zelotypia Id̓de ꝯpūc. hoc vere magnū ⁊ mirabileē: qꝛ is qͥ vere magnꝰ ē: nihil de ſe magni ſentit aut loquit̉. ſed omniū ſe vltimū iudicat ⁊ ſalutē de ſola mīa deiſperat ¶ Caſſio. de aīa. ad te dn̄e ſcēnemo ſe erigendo ꝑuenit: ſed potiushumiliatꝰ aſcendit: cū altiſſimꝰ ſis ꝓximior: redderis ſupplicatiōeᶠ curuatis.Ber. ſuꝑ can. oꝫ humilit̓ ſentire d̓ſe nitētē ad altiora ne duꝫ ſupra ſe attollit̉ cadat Idē in aīa non eſt planetimenda qͣntalibꝫ humiliatio: horrenda aūt nimiūqꝫ pauenda: vel minie temere preſumpta erectio. quāobrē noli te hō ꝯparare maioribꝰ: noli minoribꝰ: noli aliqͥbꝰ: noli vni. Idē appetēde humilitate laudē: humilitatis noneſt virtꝰ: ſꝫ ſubuerſio. verꝰ humilis vilis vult reputari: nō hūilis predicarigaudet ꝯtēptū ſui. hoc ſolo plane ſuꝑbus ꝙ laudes ꝯtēnit Ideꝫ in ep̄i. vtcaſtitas ſiue charitas detur: hūilitasmeret̉. qm̄ humilibꝰ deꝰ dat gr̄am: ſeruat acceptas: qꝛ nō reqͥeſcit ſpūs niſiſuꝑ qͥete: ⁊ hūilē: ⁊ ſeruatas ꝯſūmat:Nā virtꝰ in īfirmitate: hoc ē in humilitate ꝑficit̉ ⁊ inimicā gr̄e: oīsqꝫ initium pctī debellat ſuꝑbiā Ideꝫ. huiliatio via eſt ad humilitatē: ſicut patientia ad pacē: ſicut lectio ad ſcīam. ſi virtutē appetis humilitatis viā nō refugias humiliationis Naꝫ ſi non pateris humiliari: nō poteris ad humilitatem prouehi Id̓. neſcio qͦ pacto familiariꝰ ſemꝑ humilitati ꝓpinqͣre ſolet.diuinitas. deniqꝫ ipſa ſe induit vt apparet hoībꝰ: ſb̓am. formā: habitūqꝫ geſtauit humilē: ipſiꝰ nobis ꝯmendansvirtutis excellentiā quā ſpēali ſui voluit honorare pn̄tia Idē ſapientis ēꝯſilium: qͣnto magnꝰ es humilia te inoībus. Sapīe vero preceptū: qͥ maioreſt veſtrū fiat ſicut minor Idē d̓ xij.gra. humilitatis talis p̄t eē diffinitio

Humilitas ē virtus qua hō vera cognitione ſui ipſe ſibi vileſcit Idē humilitatis primus gradus eſt corde etcorpore ſꝑ humilitate oſtendere defixis in terrā aſpectibꝰ. Scd̓s vt pauca ⁊ rōnabilia verba loquat̉: non clamoſa voce. Tertius vt nō ſit facilisaut promptꝰ in riſū. Quartꝰ: taciturnitas vſqꝫ ad interrogationeꝫ. Quīttenere qd̓ cōis habꝫ monaſterij regula. Sextus: credere ⁊ pronunciare ſein omnibus viliorem. Septimus adomnia indignum et inutilem ſe confiteri et credere. Octauus cōfeſſio peccatorū. Nonꝰ per obedientiam in duris et aſperis patientiā amplecti Decimus vt omni obedientia ſubdat ſemaiori. Undecimus vt volūtateꝫ ꝓpriam non deleccetur implere. Duodecimus vt deuꝫ timeat ⁊ memor ſitomniū que precepit ¶ Anſel. de ſil̓i.Primus gradus humilitatis eſt: qn̄qꝫ cognoſcere contemptibilem ſe eſſeEt quia ſunt quidam qui contemptibiles ſe eſſe cognoſcunt: ſed inde nondolent Secūdus eſt dolere contēptibileꝫ ſe eſſe. quia vero ſunt alij qui ſecontemptibiles dolent: ſed confiterinolunt Tertius eſt confiteri ſe cōtēptibileꝫ eſſe: Atuero quia rurſus ſūtalij qui ſe contemptibiles confitētur:ſed volunt vt ita credatur. Quartuseſt perſuadere contemptibilem ſe eēSed quia quidam: contemptibiles q̄dem volunt credi: ſed hoc ſibi nolūtdici. Quintus eſt: patienter pati vtcontemptibilis dicatur. Sed quia qͥdam patiuntur vt contemptibiles dicantur: ſed tn̄ pati nolunt vt contemptibiliter tractentur Sextus eſt: pati vt contemptibiliter tractētur. Sꝫquoniam et hoc quidam inuiti patiutur. Septim eſt amare vt ꝯtēptibilit̓tractent̉: vbi poſtqͣꝫ qͥs aſcenderit clara ē in luce .i. in ꝑfecta ſui cognitione