Liber quartus pharetre
ſtultitia angeli elatio cordio fuit veraſapiētia efficit̉ hōinis humilitas ſueeſtimatiōis: quaꝫ qͥſqͥs vel magna ſapiēdo deſerit: ⁊ eo ip̄o vehement̓ deſipit qͦ ſeip̄m neſcit. Idē electi ne inuite curuent̉ in morte ſpōte curuant̉in hūilitate. Ideꝫ. ſuꝑ eze. ad hoc nobis cūcta de meritis nr̄is incerta ſūtvt vnā certā gr̄am teneamꝰ humilitate Idē in omē. Mirāda actio cū elatiōe nō eleuat: ſꝫ grauat: qͥ enī ſine humilitate virtutes congregat in vētopuluereꝫ portat: ⁊ vn̄ aliqͥd ferre cernit̉: inde deteriꝰ cecat̉: Ide ī dia. mēsq̄ diuino ſpū īplet̉ hꝫ euidētiſſime ſigna ſua: virtutes: ſcꝫ ⁊ hūilitatē: qͦ ſivtrāqꝫ in vna mēte ꝑfecte ꝯueniūt: liqͦt ꝙ de pn̄tia ſcī ſpūs teſtimoniuꝫ ferūt Ide qͣlis qͥſqꝫ. īfra de letitia Idēin regi. nō grāde ē his nos eſſe humiles a qͥbꝰ honoramur: qꝛ hoc ⁊ ſeculares qͥlibꝫ faciūt: ſꝫ illis maxime eſſehūiles debemꝰ: a qͥbꝰ aliqͣ patimur: p̄svidi hūilitatē meā de inimicis meis.Idē ab oībꝰ corripi: ab oībꝰ emēdariparatꝰ ſū: et ſolū mihi amicū eſtimo ꝑcuiꝰ linguā ante aꝑtionē diſtricti iudicis mee maculas mentis t̓go Id̓: volo dū in hac carne ſum ſi qͣ dixiſſe meꝯtigit ea facile hoībꝰ innoteſci Idemoēs frēs ſumꝰ īꝑatoris ptāte ꝯditi ⁊ſanguine redempti: ⁊ idcirco frēs noſtros qͦſlibꝫ pauꝑes ⁊ abiectos ī nullo deſpicē debemꝰ ¶ Hiero. ī ori. ſuꝑIſa. nō ſtatim multitudinis adqͥeſcamꝰ iudicio: ſꝫ electi in pͥncipatū nouerimꝰ menſurā nr̄am ⁊ hūiliemur ſubpotēti manu d̓i: qꝛ dn̄s ſuꝑbis reſiſtithūilibꝰ dat gr̄am ¶ Augꝰ. de vir. humilit̓ ad humilē venite ſi amatis ⁊ nediſcedatis ab illo: ne cadatis. qͥ enī timet ab illo diſcedē rogat ⁊ dicit. nonveniat mihi pes ſuꝑbie. Idem. ꝑgiteviā hūilitatis pede: ip̄e exaltat huilit̓ſeq̄ntes quē deſcende nō piguit ad ia
centes. Idē exiſtimate aliqͦs in occuⁱto ſuꝑiores qͥbꝰ eſtis in manifeſto meliores. Ideꝫ de ci. dei. qͥ vera pietatedeum diligit in quem credit ⁊ ſperatplus intendit in ea in quibꝰ ſibi diſplicet: qͣꝫ in ea ſi qua in illo ſunt que nontam ipſi qͣꝫ veritati placēt: neqꝫ id tribuit vnde iam placere poteſt. niſi eimiſericordie cui metuit diſplicere. dehis ſanatis gratias agens: de illis ſanandis preces fundens Idem de cōflictu. Chriſtus humiliauit ſemet ip̄mfactus obediens vſqꝫ ad mortē. mor.autē crucis. Si ergo tanta humilitate ſe deprimit diuina maieſtas ſuꝑbire in aliquo audet aut debet humanainfirmitas; Idem in epiſt: abſit vt nōcum gratiarū actione lucris meis deputem: ſi fuero te docente inſtructusaut emendāte correctus. Idem. quiſquis hoc legit. sͣ. li. ij. de intelligentiaIdem de trini. Vagis optabo a quolibet reprehendi qͣꝫ ſiue ab errante ſitue ab adulante laudari ¶ Iſi. de ſum:bono Superflua eſt humilitas eorūqui ſe geſſiſſe accuſant quod non admiſerūt. qui vero ſine arrogantia bona facta ſua pronūciant proculdubionequaqͣꝫ peccant. Idem in ſyno: Deſcende vt aſcendas: humiliare vt exalteris: ne exaltatus humilieris. quienī extollitur humiliatur: qui exaltatur deijcitur. qui eleuatur proſternit̉.qui inflatur alliditur. Idem. eſto paruus in oculis tuis vt ſis magnus inoculis dei: tanto enī eris apud deumprecioſior quanto fueris ante oculostuos deſpectior ¶ Ioh̓. chry. in ep̄i.Humilitas nō tm̄ illa laudatur quede conſcientia peccatorum euenit: ſedilla que ex virtute deſcendit deo chara eſt. et quia ī ea requieſcit dn̄s ideoomnibꝰ dn̄atur. Ideꝫ ſuper Mat: humilis a nulla capitur paſſione: nō irahunc moleſtare poteſt. non glorie