Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXCr
Einzelbild herunterladen
 

de periculoſis

Cxc

hr̄e prauā actionē refugiū vnde diſcipline decet ꝓdire cēſurā Idē ꝯſentire videt̉ errāti qͥ corrigēda vt reſecari debeāt nō occurrit Idē ī mo. ſepequē tētatōis cer tamē ſuꝑare nō valuit ſua deteriꝰ ſecuritas ſtrauit. nā dūlaſſuꝫ ſe qͥſqꝫ ī oc io remittit diſſolutāmētē corruptoriˡ ꝓſtituit Id̓ zeli irāqꝛ hely n̄ habuit motu ꝯtra ſe īplacabilit̓ ſuꝑne vltōis excitauit Idē plerūqꝫ diſſoluta sͣ. de credulitate. Ideꝫdū moderari linguaº ocioſa verba negligit more mollite remiſſionis captaaudax ad noxiaᵉ ꝓrūpit. ⁊ dū gule incūbit̉: ad leuitatis ꝓtinꝰ inſaniā ꝓdit̉Idē ī paſt. ſi īchoata bona fortis operātis manꝰ ad ꝑfectionē nō ſubleuatipſa oꝑandi remiſſio ꝯtra hoc qd̓ oꝑatu ē pugnat: Id̓ ſuꝑ eze. ſuꝑ ea malaī ꝓpria hēmꝰ: alienas qͦꝫ mortes addimꝰ. qꝛ tot occidimꝰ qͦt ad mortē ireqͣtidie tepidi ⁊ tacentes videmusIſi. de ſū. bo. multos remiſſa ꝯuerſtoin pͥſtinos errores reducit: ad viuēditeporē reſoluit. hoꝝ ergo exēpla qͥſqꝫ ꝯuerſus euita ne cū timorē dei a tepore incipis. rurſus mūdanis erroribꝰ īmergaris Augꝰ. in ſer. qͥ errātēnō corripit de negligētia iudicabit̉. qͥaūt clā ꝓ eo nō orauerit: de pernicieꝯdēnabitur Idē in rel̓a magis īnoce̓tes nō eſtis ſi frēs vr̄os qͦs iudicādo.corrige̓ poteſtis tacēdo ꝑire ꝑmittitis. Idc̄ ſuꝑ mat. tu vulnꝰ fratris cōtēnis: tu eū vides perire: ⁊ negligis.peior es tacēdo qͣꝫ ille ꝯuītiādo Idēin ep̄i. ſicut nō ē bn̄ficētieⁱ adiuuādoefficere vt bonū qd̓ maiꝰ ē amittaturita nō ē īnocentie parcendo ſinē vtin malū grauiꝰ incidat̉ Idē nihil eſtāfeliciꝰ felicitate peccātium qͣ penalisnutrit̉ īpunitas ⁊ mala volūtas velut hoſtis interior roborat̉ Idē de ci.dei. illud ē culpabile ꝙ hi qͥ diſſimilit̓viuūt ⁊ a maloꝝ factis abhorrēt par

cūt tn̄ pctīs alienis qͣ d̓docere aut obiurgare deberēt. Ambro. ſuꝑ btī īma. remiſſas excubias callidꝰ inſidiator irrupit Ber. de ꝯfi. mira res ſatis ſuꝑqꝫ ep̄i ad manū hn̄t qͥbus aīascredāt ⁊ cui ſuas ꝯmittūt facultatesnō inueniūt: optimi videlꝫ eſtimatores qͥ magnā de minimis paruaꝫ autnullā de maximis curā gerāt. ſꝫ vt liqͥdo dat̉ intelligi patientiꝰ ferimꝰ xp̄iiacturā qͣꝫ noſtrā Idē de p̄tio eſcarū⁊ numero panū cum miniſtris qͦtidiana diſcuſſio eſt: rara admodū cū p̄ſbyteris celebrat̉ collatio de pctīs ppl̓oꝝcadit aſina: et ē qͥ ſubleuet eam. peritaīa ⁊ nēo qͥ reputet: nec mirū: cū necnoſtros aſſiduos ſentiamꝰ defectꝰ Id̓īpunitas incurie ſoboles īſolētie mater: radix īpudētie trāſgreſſionū ē nutrix: ⁊ beatꝰ ſi omī ſatagas cura mal̓orū oīm pͥmā parentē caue̓ incuriam.Idē īpunitas auſū parit: auſꝰ exceſſū De acceptōe ꝑſone Ca. xxxviij.Rego. in omē. Iudicare dignede ſubditis nequeūt qͥ ī ſubditorū cauſis ſua vel odia vel gr̄aꝫ ſequūtur Idē in moꝝ. qꝛ ab int̓nis atqꝫ inuiſibilibꝰ oculos claudimꝰ ⁊ viſibilibꝰpaſcimur: plerūqꝫ hoīeꝫ non ex eo ꝙipſe ē: ſꝫ ex his q̄ circa ip̄m ſūt veneramur. cū nō ītuemur qͥd ip̄e ſit: ſꝫ qͥdpoſſit ī acceptiōe ꝑſonaꝝ: n ex ꝑſonisſꝫ ex rebꝰ adiacētibꝰ ducimur Iſi. d̓ſū. bo. iudices iniqͥ errāt a veritate ſētētie: du ītēdūt ī qͣlitate ꝑſōe ⁊ exulcerāt ſepe iuſtos dū īprobe defendūtiniqͦs Id̓ diues mūeribꝰ cito corrūpitiudicem: pauꝑ āt dū ſi hꝫ qd̓ offeratnō ſolū audiri ꝯtēnit̉: ſꝫ ec ꝯtra veritate opprimit̓ Idē qͣttuor modis sͣ. li.i. de iudicibꝰ Hiero. ī glo. malach̓. ij.int̓ oīa pctā ſacerdotū qͣi maximū notal̓: nō ꝙ cauſas: ſꝫ ꝑſonas ꝯſiderat ⁊deſpecto iuſto pauꝑe īiuſtos diuiteshonorēt Id̓ ī glo. Iſa. iij. ſuper illud