Liber tertius pharetre

qͣre atteritis. Nr̄i pͥncipes cū pauperes delinq̄ntes publice arguāt ⁊ ꝯfūdāt: diuītibꝰ peiora peccātibꝰ nec nutū faciūt: ī qͦrū domibꝰ rapina pauperū. dū ecc̄e opes ſibil theſaurizāt ⁊ ind̓licijs abutunt̉ q̄ ad ſuſtētatōeꝫ pauperū dant̉ ⁊ ſibi reſeruāt: vel ꝓpinqͥsdiſtribuūt ⁊ alioꝝ īopiā ſuas vel ſuorū diuitias faciūt Id̓ ī omē. ſr̄ amosqͥcūqꝫ aut ꝯſanguinitate: aut amiciciaet ecōtrario vel hoſtili odio vel inimicicijs ī iudicādo ducit̉: peruertit iudiciū xp̄i: qͥ ē iuſticia ¶ Ambro. d̓ of.gr̄a abſit: cauſe merita diſcernant̉. nihil ſic opinionē īmo fidē grauat qͣꝫ ſiin iudicādo potētiori dones cām inferioris: vel pauperē īnocentē arguaset diuitē excuſes reū culpe Id̓ ꝓnuꝫgenꝰ hominū faue̓ honoratioribusBer. d̓ ꝯſide: nō parui te reū pctī eſtimes ſi facies pctoꝝ ſumis: ⁊ nō potiꝰcauſas iudicas meritoꝝ ¶ Sen. ī epihoc laboramꝰ errore: ſic nobis īponitur ꝙ neminē eſtimamꝰ: eo ꝙ ē ſꝫ adijcimꝰ illi: ⁊ ea qͥbꝰ adornatꝰ ē. atqͥ cūvoles verā hoīs eſtimationē inire ⁊ſcire qͣlis ſcit. nudū inſpice: ponat pr̄imoniū: ponat honores: ⁊ alia fortunemēdacia: corpꝰ ip̄m exuat: aīm ītuē̓ qͣlis qͣntusqꝫ ſit alieno an ſuo magnus¶ De ſcandalo ¶ Capᵐ xxxixReg. ſr̄ eze. In qͣntū fine pctōpoſſumꝰ vitare ꝓxīoꝝ ſcādalumdebemꝰ. ſi āt de vēitate ſcādalū ſumit̉vtiliꝰ ꝑmittit̉ naſci ſcādalū qͣꝫ veritasrelinquat̉ Id̓ ſcire p̄lati debēt qꝛ ſi ꝑuerſa vnqꝫ ꝑpetrāt tot mortibꝰ digniſunt qͦt ad ſb̓ditos ſuos ꝑditōis exēpla trāſmittūt. Idē nemo āpliꝰ ī ecc̄anocet qͣꝫ qͥ ꝑuerſe agēs nomē vel ordinē ſcitatis hꝫ. delinq̄ntē nāqꝫ huncredargue̓ nullꝰ p̄ſumit ⁊ ī exēplū culpa vehement̓ extēdit̉: qn̄ ꝓ reuerētiaordinis pctōr honorat̉ UIſi. d̓ ſū. bo.deteriores ſūt qͥ ſiue doctrīa: ſiue exē

plis vitā moresqꝫ bonoꝝ corrūpunthis qͥ ſb̓as alioꝝ p̄diaqꝫ deripiuntAug. de paſto. paꝝ ē malis paſtoribꝰsͣ. li. i. de pla. ma. Id̓ qͥ ī ꝯſpcū ppl̓i male viuit qd̓ ī illo ē eū a qͦ attēdit̉ occidit. Id̓ de ſingu. cle. Eleazarꝰ maluitvitā ſuā torm̄tis obijce. qͣꝫ cuiqͣꝫ mgr̄ꝑditōis exiſtē. ⁊ nos vbi nll̓a tormēta ſūt fluxibꝰ ſolis volumꝰ an̄ponerefr̄es ſaluādos: nec ꝯtēti ſumꝰ ſine vllis cruciatibꝰ tā nobis ꝓdeſſe qͣꝫ ceteris Idē cū xp̄s agnꝰ sͣ. li. i. de cle. Id̓ſic̄ qd̓ ait apl̓s sͣ. li. ij. d̓ ieiunio īaccepIo. chry. ſr̄ ioh̓e. oīa agamꝰ ne ſcādalizet̉ ꝓximꝰ. vita eteī etſi rc̄a fuerit: ſcādalū alijs p̄bēs oē ꝑdidit Ber. ī epi.ꝯſtat vbi vēitas deeſt ⁊ vēitas nc̄ariaī cā nō ē: nec licite ſcādalū qd̓libꝫ a qͦlibꝫ poſſe ꝯmitti nec iuſte p̄cipi: nec īnoxie ꝯſētiri Id̓ cū carpunt̉ vitia etin̄ ſcādalū orit̉: ip̄e ſibi ſcandali cā ē qͥfecit ꝙ argui debeāt: nō ille qͥ arguitIdē libēt̓ carebo qͣntolꝫ ec̄ ſpūali q̄ſtu qͥ n̄ poſſit adqͥri niſi cū ſcādalo vbieī ſcādalū ibi ꝓculdubio charitatis ēdet̓mētū: vbi āt diminutō charitatis.miror qd̓ vl̓ qͣle poſſit ſpiritalis exercitij ſꝑari lucrū Id̓ ī ſer. ſi dn̄s ꝓpriuꝫſāguinē dedit ī p̄ciū redēptōis aīarū:n̄ tibi vid̓t̉ grauiorē ſuſtine̓ ab eo ꝑſecutiōem qͥ ſuggeſtiōe mala exº ꝑnicioſo ſcādali occaſiōe auertit ab eo aīasqͣs redemit qͣꝫ ab illo qͥ ſāguinē illū fudit Id̓ is qͥ exº ſuo ad remiſſiꝰ agēdūceteros ꝓuocat: aut ſingularitate turbat: aut inqͥetat curioſitate: aut īpatīaſua ⁊ murmuratōe moleſtat: aut qͦcūqꝫ mō ꝯtriſtat ſpūm d̓i qͥ ē ī eis ſcādalizās vnū d̓ mimis iſtis credētibꝰ ineū nōne ⁊ h̓ māifeſte ꝑſequitur xp̄mDe infamia ¶ Ca. xlRego. in regi. Habet hoc ꝓpri¶ Hum antiqui hoſtis inuidia vt qͦsin prauorum actuum perpetrationedeo ſibi reſiſtēte ſuperare non valet