¶ Liber tertius pharetre
eī qͥſqꝫ ad hͦ p̄ficit̉ vt ſb̓ditoꝝ culpascorrigat ⁊ ip̄e vitijs ẜuiat Ideꝫ qͥ regimē sͣ. de ābicio. Ide̓ ibidem. qͥ ad hͦꝯuerſionē ¶ Augꝰ. ī ep̄i. nō cogito īecc̄iaſticis honoribꝰ tꝑa vētoſa trāſire. ſꝫ cogito me pͥncipi paſtoruꝫ oīmrōnē de ꝯmiſſis ouibꝰ redditurū Id̓de paſto. qͥſqͥs ita p̄poſitꝰ ē gaudeat ⁊honorē ſuū q̄rat ⁊ ꝯmoda ſua ſola reſpiciat: ſe paſcit nō oues: Ber. ſr̄ can.ptāte accepta male ī malo qͣꝫ in bonovti: abuti ē Idē nō dignū ē vt in̄ exigas honorē: vn̄ refugis laborē Ideꝫfrēs reuereamur ep̄os: ſꝫ reuereamurlabores eoꝝ. ſi labores pēſamꝰ: nō affectamꝰ honores Idē o ꝑuerſitas sͣ.li .i. de ābitioſis ¶ Glo. p̄s. xxxvi. quāto gradꝰ altior: tāto caſus grauior¶ De zelo ¶ Ca. xxxvRego. ī mora. apud miſericordē¶ Audicē neqͣqͣꝫ ſine venia culpa relinqͥt̉: cū ꝑ fauore zeli ex eiꝰ amore peccat̉ Idē in paſt. exaſꝑatꝰ rector cū ſb̓ditoꝝ mētem plꝰ ſe qͣꝫ debuit ꝑcuſſiſſeꝯſiderat apud ſe ad pnīaꝫ ſꝑ recurratvt ꝑ lamēta veniā ī ꝯſꝑcu veritatisobtineat. ex eo ec̄ ꝙ ꝑ zeli eiꝰ ſtudiuꝫpeccat ¶ Iſi. de ſum. bo. nimia pietasdiſſolutōeꝫ diſcipline ꝑturit ⁊ zeli ſtudiū dū plꝰ ē qͣꝫ oꝫ ī iracūdie vitiū trāſit ¶ Ber. ſr̄ can. zelꝰ minꝰ abſqꝫ ſcīa efficax minꝰ qꝫ vtilis īuenit̉: plerūqꝫ ātet ꝑuicoſꝰ valde ſentit̉: qͦ igit̉ zelꝰ feruidior: vehementior ſpūs: ꝓfuſior ꝙcharitas eo vigilantiori opꝰ eſt ſcīa q̄zelū ſupprimat: ſpūm tꝑet: ordinet charitatē Idē de ꝯſide. vides oēm ecc̄aſticū zelū ferue ſola ꝓ dignitate tuenda: honoribꝰ totū dat̉: ſcītati nihil Id̓ilij tā vehement̓ sͣ. li. ij. de btītudine.¶ De argutione ¶ Ca xxxvi¶ Reg. ī paſt. correpti mēs ad o-diu̓ repēte ꝓruit: ſi hāc īmoderata īcrepatio plꝰ qͣꝫ debuit addicit Id̓plerūqꝫ ꝯtingit vt dū culpa ſubditoꝝ
cū magna īuectōe corripit̉ magr̄i lingua vſqꝫ ad exceſſus verbi ꝑtrahat̉:cūqꝫ īcrepatio īmoderate accēdit̉ cordā delinq̄ntiū ī deſꝑatiōem depͥmunt̉Idē ī moꝝ. furētē qͥ ꝑ īuectōeꝫ corripit qͣi ei qͥ nō ſentiat ebrio plagas īponit Idē iuſto timēdū nō ē īfra li. iiij.de tiore bo. Idē ſepe qui ī ptāte sͣ. deſtultiloqͥo ī ꝯuitiatōe Idē qͥ ſꝑ increpare appetūt ⁊ nūqͣꝫ fouē: multa plerūqꝫ īcrepādo mētiunt̉ ¶ Iſi. de ſū. bo.nō dꝫ vitia aliena corriꝑe qͥ adhuc vitioꝝ ꝯtagiōibꝰ īſeruit. improbū ē enīargue̓ qͥcqͣꝫ ī alio qd̓ adhuc rep̄hēditī ſemet ip̄o ¶ Aug. ī ep̄i. obſecro te ꝑmāſuetudinē xp̄i vt ſi leſi te dimittasmihi nec me viciſſim ledēdo: malū ꝓmalo reddas. ledas aūt me ſi mihi tacueris errorē meū quē forte īuenerisī factis vel dictis meis: naꝫ ſi ea ī merep̄hēdis q̄ rep̄hēdēda n̄ ſūt te ledismagis qͣꝫ me Idē ī regula qn̄ nc̄itasdiſcipline moribꝰ corrigēdis dice̓ nosdura verba ꝯpellit. ſi etiā ipſi moduꝫvos exceſſiſſe ſentitis. nō a nobis exigit̉ vt a vobis ſubditis veniā poſtuleris: ne apud eos qͦs oꝫ eē ſubiectosdū nimiū ſeruat̉ hūilitas: regēdi frangat̉ aucͣtoritas. ſꝫ petenda ē veniā aboīm dn̄o qͥ nouit eos qͦs plꝰ iuſto corripitis qͣnta beniuolētia diligatis Id̓ſuꝑ mat. ſi peccauerit in te fr̄: tuꝰ ⁊c̄qͣre illū corripis: qꝛ doles ꝙ peccauerit in te: abſit ſi amore tuo id facis: nihil facis: ſi amore illiꝰ facis: optime facis ¶ Ber: ſr̄ can. inhūane eoꝝ redarguitis oꝑa qͦrū onera refugitis: temerarie obiurgat virū de prelio reuertētem mulier manens in domo¶ De remiſſione ¶ Ca xxxvij.Rego ī regi. cū ī ſubiecto pctm̄nō corrigit̉ ī eos qͥ p̄ſunt ſnīa retorqͥtur Idē qͥ emēdare p̄t ⁊ negligitparticipē ſe ꝓculdubio delicti ꝯſtituit Idem ſatis graue s ſi illic ꝯtingat