de periculoſis

ericuloſisClxxxviii

ud ꝓculdubio renuūt: niſi qꝛ grauē ⁊ſeuerū imaginant̉ qͥ piꝰ ē: durū ⁊ īplacabilē qͥ miſericors ē: ferū ⁊ terribilēqͥ amabilis ē vt mētit̉ iniqͥtas ſibiIdē de xij. gra. fruſtra ſibi de infirmitate vel ignorātia blādiunt̉ qͥ vt liberiꝰ peccēt libent̓ ignorāt vel infirmātur Idē ī ep̄i: multa ſciēda neſciunturaut ſciēdi incuria: aut diſcēdi deſidia:aut verecūdia inquirēdi. ⁊ qͥdē hmōiignorātia nō hꝫ excuſationē Id̓ multi multa ſciūt sͣ. de curioſitate Idemde ꝯſide. noueris licꝫ oīa myſte̓ia: noueris lata t̓re: alta celi: ꝓfunda marioſi te neſcieris eris ſil̓is edificāti ſinefundamēto ruinā: n̄ ſtructurā ¶ Boetiꝰ de ꝯſolat: hūane nature iſta ꝯditioē vt ſi ſe noſſe d̓ſierit īfra beſtias redigat̉. Si vero cū ceteris rebus ſemetipſuꝫ agnoſcat excellat eaſdē. nā ceteris aīantibꝰ ſeſe ignorare natura eſthoībꝰ vitio venit ¶ Sene. ī ep̄i: nō ēextrinſecꝰ malū nr̄m: ſꝫ intra nos ē: īviſceribꝰ ſedet: ⁊ ideo difficult̉ ad ſanitate ꝑuēimꝰ qꝛ nos egrotare neſcimꝰ¶ De ſtultitia ¶ Capᵐ xxxRego. in moꝝ. Incautis ſepeHad pctī finē vertit̉ etiā hoc qd̓ ꝓſolo ſtudio mercedis inchoat̉ Id̓ qͣntalibꝫ doctrina mens polleat: grauiseiꝰ īperitia ē velle docē meliorē Ideꝫſepe reprobi ꝑ hoc ꝙ vnum vel minimū donū ſuū īcaute conſpiciūt: malamulta ⁊ grauia in qͥbꝰ dimerſi ſunt n̄agnoſcūt Ideꝫ qꝛ teſtāte paulo: ſapīahuiꝰ mūdi ſtultitia ē apud deū: tāto qͥſqꝫ āpliꝰ intꝰ ſtultꝰ fit qͣnto conat̉ exteriꝰ ſapiēs videri Idē ī regi. ego ⁊ minores meos qͦs ab illicitis ꝓhibeo ībonis imitari paratꝰ ſum. ſtultꝰ eī ē qͥin eo ſe pͥmū eſtimat. vt bona q̄ viderit diſcere ꝯtēnat ¶ Augꝰ. de libe. ar.ſtultitia ē rerū appetēdaꝝ ⁊ vitādarūnō q̄libꝫ: ſꝫ vitioſa ignorātia Idem ſiprudētes dicūtur qͥ oībꝰ modis agūt

vt differāt mortē ⁊ viuāt paucos dies. qͣꝫ ſtulti ſunt qͥ ſic viuūt vt perdātet̓nū diē Ideꝫ de lxxxiij. qō. qͥcqͥd caſu fit: temere fit Idē de vita btā. maior ⁊ miſerabilior egeſtas nulla eſt qͣꝫegere ſapīa: ⁊ qͥ ſapīaᶻ non eget: nullare oīo egere p̄t. eſt ergo aī egeſtas nihil aliud qͣꝫ ſtultitia Idē de ordīe diſ.Quiſqͥs ea ſola nouit q̄ ſenſibꝰ attīgitnō ſolū cū d̓o nō eē mihi videt̉: ſꝫ necſecū quidē ¶ Iſi. neminē ſtultoꝝ sͣ: li.pͥ: de iudicibꝰ ¶ Ber. d̓ ꝯſide. In hisſtulto labore ꝯſumeris q̄ nō ſūt niſiafflictio ſpūs: euiſceratio mentis: euacuatio gr̄e. Idē ſuꝑ can. ſtultus ꝙ viuit mortē̓ potiꝰ qͣꝫ vitā eē cenſuerim.qūo vita cuꝫ ſterilitate ¶ Sen. ī ep̄i.int̓ cetera mala hoc qͦꝫ hꝫ ſtultitia ꝓpriū: ſꝑ incipit viuē. qͥd eſt āt turpiusqꝫ ſenex viue̓ incipiēs. Idē oīs ſtultitia laborat faſtidio ſui. Idē nihil ſtultitia pacati hꝫ: tā ſuꝑne illi metꝰ ē qͣꝫinfra: vtrūqꝫ trepidat latꝰ: ſequūt̉ pericula ⁊ occurrūt: ad oīa pauet: imꝑata eſt ⁊ ipſis terret̉ auxilijs¶ De credulitate ¶ Ca xxxi.Rego. in moꝝ. error cū virtusAcredit̉ difficiliꝰ emēdat̉ Idē. ſic̄pleriqꝫ reticēt ex timore ⁊ tn̄ tacereſe eſtimāt ex hūilitate: ita vt nōnulliloq̄nt̉ ꝑ īpatiētiā elatōis: ⁊ tn̄ loqͥ ſecredūt ꝑ libertatē rectitudinis Ideꝫmaiora crimina natura. īfra lib. iiij. deeqͥtate Idē arrogātes graue ſe dānūꝑpeti indicāt ſi ſcīam ſuaꝫ loquendibreuitate conſtringant. tāto enī ſemetipſos credūt doctiores oſtēdere qͣnto poterūt multiplicitate loqͣcitatisaꝑire Idē in regi. nos ignotis hoībꝰpaſſim crede̓ nō debemꝰ Idem ex tealioꝝ cauſas exiſtima ⁊ ī qͦrūdā falſisſuſpitōibꝰ nō ducaris ¶ Iſi. de ſū. boErit ille apud deū ꝯdēnatꝰ qͥ aduerſꝰīnocentē falſuꝫ teſtimoniū vel dicit:vel dicētibꝰ credit: Nā nō ſolū reꝰ eſt

B 3